บ้านเช่าหรรษา นิยาย & เรื่องราว

และแล้ววันนี้ก็มาถึง เป็นวันแรกที่ร่างบางได้เข้าพักที่ บ้านเช่าหรรษา "สวัสดีค่ะ ฉันแก้วตา มาตามใบสมัครที่ส่งไปที่หอค่ะ" "สักครู่นะคะ ดิฉันขอโทรหาฝ่ายนิติบุคคลก่อน ลูกค้าเชิญนั่งรอที่เคาน์เตอร์สักครู่นะคะ"

ทะเลสวย น้ำใส ทรายละเอียด มีบ้านพักให้เช่าเป็นหลังๆ ไม่ใช่บังกะโล ไม่ใช่โรงแรม ไม่ใช่ห้องที่มีกำแพงห้องติดกัน หญิงสาวเลือกจองบ้านพักที่มีสองห้องนอนที่อยู่ห่างออกไปจากบ้านหลังอื่นๆ เพื่อที่ว่าจะได้เข้าพักได้อย่างสบายๆไม่ต้องคอยหลบสายตาของใคร ไม่ต้องกลัวว่าใครจะบังเอิญมาเจอก ับเธอและจำเธอได้

Chapter : 12 บ้านเช่าสองชั้นตั้งอยู่บนถนนสายย่อยในชานเมือง มองจากภายนอกจะเห็นลานจอดรถเล็ก ๆ ที่พอจอดรถได้สองคัน หนึ่งในนั้นคือรถกระบะสีเทา ซึ่งเป็นยานพาหนะหลักของผู้เช่า ภายในบ้านถูกแบ่งสรรพื้นที่อย่างเป็นระเบียบ มีนักศึกษาอาศัยอยู่ทั้งหมดสี่คน แบ่งเป็นหญิงสอง และชายสอง โดยพวกเขาใช้ชีวิตร่วมกันอย่างกลมกลืน

เดือนพูดพลางรีบรับสาย สีหน้าแปลกใจและดีใจปนกัน “ค่ะ...ใช่ค่ะ โฮมสเตย์ ‘ไร่ในฝัน’ ค่ะ ตอนนี้มีบ้านว่างประมาณ 2 หลังค่ะ...” (เงียบฟังปลายสาย) “...ค่ะ ได้ค่ะ...ขอชื่อกับเบอร์โทรนะคะ หนูจะจดไว้ก่อนเลยค่ะ”

@บ้านเช่าหลังเล็กในหมู่บ้านเจริญสุข. “แม่บอกว่าไม่เป็นไร เดี๋ยวก็หาย ทำไมเบลล์ถึงไม่เชื่อแม่บ้างล่ะลูก”

ขอให้เพื่อนหาบ้านหรือหอพักให้ เมื่อมาถึง พริมาหาบ้านเช่าเอาไว้ให้เธอเรียบร้อยแล้ว เป็นบ้านชั้นเดียวที่สภาพดีมาก มีเฟอร์นิเจอร์และเครื่องใช้ไฟฟ้าครบครัน ค่าเช่าไม่แพง เจ้าของคิดเพียงเดือนละห้าพันบาทเท่านั้นเอง โดยเพื่อนสาวบอกว่าเป็นบ้านของญาติ และที่ทำให้หญิงสาวอุ่นใจคือพ ริมาเองก็อยู่ไม่ไกลจากตรงนี้มากนัก

“รชต” หญิงสาวพยักหน้า “คุณรชตคะ คือฉันอยากทราบว่าบ้านที่ฉันจะเช่าร่วมกับคนอื่นอยู่ที่ไหนคะ แล้วเข้าพักได้เลยไหมคะ ราคาเท่าไหร่คะ มีสัญญารายเดือนหรือรายปีคะ วางมัดจำกี่เดือนคะ แล้วต้อง...”

หรรษาถูกพามาส่งที่คอนโด ตลอดทั้งวันเธอติดต่อไคล์ไม่ได้ จึงเลือกจะเข้าบ้านหลังใหญ่แทน เมื่อมาถึงบ้านปีกซ้ายซึ่งเป็นบ้านหลังใหญ่ส่วนตัวของเธอ สาวใช้คนนึงก็รีบวิ่งเข้ามาหาแล้วบอกว่ากะตัญพี่ชายฝาแฝดของเธอให้มาตามไปที่บ้านปีกขวา "ว่ายังไงคะเฮียสุดที่รัก" หร รษาเดินมาถึงบ้านปีกขวา เจอกะตัญแฝดพี่กำลังเล่นกับลูกชายวัยกำลังซน "คุณอาคร้าบบบบ"

ม่ายแม่ลูกอ่อน พุทธศักราช 2563 ที่บ้านเช่าหลังย่อม เป็นบ้านชั้นเดียว แบ่งซอยออกเป็นห้องเช่าเล็กๆ ราวสิบห้อง ตั้งอยู่ในซอยแห่งหนึ่งย่านอินทามระ กรุงเทพมหานคร “แก้ว… ลุงมาเก็บค่าเช่าห้อง… ” ‘ลุงทัพพ์’ เจ้าของบ้านเช่า เดินเข้ามาเก็บค่าเช่าอย่างที่เคยมาเป็นประจำทุกเดือน ร้องทัก ‘แก ้ว’ แม่ลูกอ่อนวัยสาวที่กำลังอุ้มลูกน้อยวัยขวบกว่าๆ นั่งอยู่ที่ม้าหินอ่อนหน้าห้องพัก

นอกจากบ้านที่อาศัยอยู่ เธอก็ไม่เหลืออะไรเลย และในที่สุดเธอก็ตัดสินใจขายมันแล้วไปเช่าห้องราคาถูกอยู่ใกล้ๆ ที่ทำงาน เช้ามาก็เข้านอน ค่ำมาก็ลุกไปทำงาน เป็นอยู่อย่างนี้หลายปี และคงจะทำต่อไปหากไม่ได้เจอเขา บุรุษผู้หล่อเหลาแต่นัยน์ตาแสนเศร้าที่ชื่อ อังเดร “แล้วเธออยากเ รียนอีกไหม” “ไม่รู้สิคะ ทรายแก่เกินเรียนแล้วมั้ง” เธอว่าแล้วยิ้ม ใช้ผ้าผืนที่วางพาดไหล่เขาอยู่เลื่อนขึ้นไปห่อผมเขาไว้อย่างที่ตัวเองเคยทำตอนสระผมเสร็จ