บ้านเช่าหรรษา นิยาย & เรื่องราว

ในเมื่อเขาเลือกพี่สาวของเธอแล้ว ก็ไม่ควรเจอเขาอีก และสักวันเขาคงย้ายเข้ามาอยู่ในบ้าน “เดือนละสี่พันใช่ไหมคะคุณป้า” เมริษาเอ่ยถามเจ้าของอพาร์ทเม้นท์หลังจากเดินเลือกห้องอยู่นานจนกระทั่งเจอห้องที่ถูกใจ เป็นห้องขนาดเล็กกะทัดรัดแต่ทันสมัยเพราะเจ้าของเพิ่งรีโนเวทใหม่ เหตุผลที่เธ อเลือกที่นี่เพราะใกล้บริษัทแถมราคาก็ถูกมากถ้าเทียบกับหอพักในละแวกนี้

รถมาถึงคอนโดที่กฤชตินแนะนำดูสวยหรูกว่าที่ริสาคิดไว้มาก แต่ดูท่าค่าเช่าคงจะแพงเอาการ ดูจากห้องที่แยกเป็นสัดส่วนและเฟอร์นิเจอร์ที่ตกแต่ง ค่าเช่าห้องแบบนี้คงไม่ต่ำกว่าสองหมื่นต่อเดือน ริสารีบปฏิเสธทันทีแม้เธอจะรู้สึกชอบมันมาก “ที่นี่สวยมากอะติน แต่ดูมันสวยเกินไป ค่าเช่าคงจะ แพงเราไม่มีเงินมากขนาดนั้น”

กว่าจะถึงที่พักก็เกือบสามทุ่มแล้ว คนถึงก่อนนั่งรออยู่ระเบียงหน้าบ้าน บ้านพักหลังนี้อยู่ตรงข้ามทะเล มีเพียงถนนเส็นเล็กๆกั้นไว้ นิรุตจ้างแม่บ้านมาทำความสะอาดเดือนละครั้ง ยกเว้นมีเพื่อนมาพักเขาถึงจ้างพิเศษ “ไปแวะร้านโปรดตาว่านมากันแน่ๆ ถึงได้มาถึงช้า” นิรุตเดาใ จลูกชายถูก

จำนั้นเอาไว้ลึกสุดใจ ขอเพียงไม่มีใครขุดคุ้ยมันขึ้นมา จนผมขึ้นปี 3 เบียร์ชวนผมให้ร่วมแชร์บ้านเช่าแทนโอ๋และแมน ที่ย้ายออกไปอยู่ลำพัง บ้านเช่าแห่งนี้อยู่ในซอยเล็กๆ เยื้องๆ กับศาลาประชาคมของบ้านท่าเพชร มีชื่อเรียกว่าบ้านประชุมรัตน์ มีลักษณะเป็นห้องแถวชั้นเดียว 1 ห้อ งนอน 1 ห้องน้ำตัวบ้านทาสีเหลือง หน้าบ้านมีต้นโมกปลูกไว้ แม้ว่าตอนนี้ยังไม่มีดอกสีขาวหอมชื่นใจแต่อีกไม่นานคงจะมีดอกโมกบานสะพรั่งงดงาม

ตอนพิเศษ -- 02 -- ครอบครัวหรรษา ห้องนั่งเล่นในบ้านหลังใหญ่ โซฟาตัวนุ่มราคาแพงกลางห้องรับแขกตอนนี้ถูกจับจองไปด้วยร่างของชายหญิงสองคน โต๊ะตัวเตี้ยมีเค้กหลายก้อนพร้อมกับน้ำผลไม้ผสมโพชั่นวางอยู่

ในวันต่อมา ภูมิตัดสินใจไปคุยกับป้าอุษาอีกครั้ง หญิงสูงวัยดูมีท่าทางอึกอักเมื่อเขาเอ่ยถามเกี่ยวกับประวัติของบ้านหลังนี้ "หนูจะไปขุดคุ้ยเรื่องพวกนั้นทำไม มันไม่ใช่เรื่องดีหรอก" "แต่ผมต้องรู้" ป้าอุษาถอนหายใจยาว ก่อนจะเล่าให้เขาฟังว่าหลายปีที่ผ่านมา มีคนมาเช่าบ้านหลังนี้ หลายราย บางคนอยู่ได้ไม่นาน บางคนหายตัวไป แต่ไม่มีใครเคยอยู่นานเกินสองปี โดยเฉพาะวันที่ 13 เป็นวันอาถรรพ์สำหรับบ้านหลังนี้

"เธอหาบ้านได้แล้วเหรอ?" เธอพยักหน้า "เสี่ยวหลิงช่วยฉันหาน่ะค่ะ ค่าเช่าเดือนละ 7,500 เป็นห้องแบบหนึ่งห้องนอนหนึ่งห้องนั่งเล่น ก็ถือว่าไม่เลวเลยนะคะ"

“งั้นไปจัดกระเป๋ากันดีกว่า ห้องไม่ต้องคืนหรอกแก เผื่อกลับมาอยู่” “ฉันว่าจะไปอยู่ที่โน้น ที่โน้นมีรีสอร์ทให้เช่า อยู่กรุงเทพ รถติด ควันพิษเยอะ”

โชคดีเงินที่จำนำสร้อยเพชรไว้ยังพอเหลือ มโนราห์ก็เลยถามคนแถวนั้นว่ามีรีสอร์ทหรือโรงแรมให้พักไหม หญิงสาวเดินไปตามทางที่ชาวบ้านบอก เพราะอยู่ไม่ไกลจากบขส.ก็มีบ้านเช่า "มีห้องว่างไหมคะ" "พักกี่คน" "คนเดียวค่ะ" "กี่คืน"

พุดพิชชารู้สึกว่าตัวเองโชคดีอย่างมากที่ได้บ้านเช่าตามที่ต้องการเธอตัดสินใจเลือกเช่าบ้านหลังเล็กแม้เฟอร์นิเจอร์จะไม่มีมากเหมือนหลังใหญ่แต่ก็สะดวกกับการดูแลทำความสะอาดบ้านทั้งหลังอย่างที่นายหน้าให้เช่าบอกกับเธอแล้วเธอก็ตกลงนัดกับในหน้าว่าจะไปเจอกันที่บ้านเช่าเพื่อให้เธอดูตัวบ้า นอีกทีแล้วค่อยตัดสินใจเซ็นสัญญาเช่า