Novel & Cerita ประธานหญิง

ป๋อซือเหยียน เป็นนักธุรกิจผู้เก่งกาจ เป็นที่หนึ่งของเมือง กะอิแค่เด็กนักศึกษาคนนึงยังตามไม่ทัน อ่านไปก็ได้แต่สงสัยมันอะไรนัดหนากะอิผญ.คนนี้ งง เขียนมาได้ไง กลัวไม่ดราม่าลากยาวถึงสองพันตอนรึ ถึงทำให้ดูโง่ไว้ก่อน คนอื่นรู้หมดยกเว้นตัวเอง เฮ้ย....

สนุกดีค่ะแอบหงุดหงิดที่ซือเหยียนค่อนข้างหูเบาและหลงเฉี่ยนเฉี่ยนทั้งๆที่บอกว่าไม่ให้คิดเกินเลยคืองง?และเสิ่นม่านฉลาดใจเย็นแต่ก็ไม่เอาคืนปล่อยชิลก็ดีแต่แอบหงุดหงิดเพราะมันบ่อย555ยังเดาทางไม่ได้แม้จะเชียเซียวตั๋สแต่เพราะยังไม่อย่างเลยแอบหวั่นๆกลับซือเหยียนไม่ปล่อย อัพบ่อยๆและต่อให้จบด้วยนะคะ...

สนุกก็สนุก แต่นักเขียนเหมือนพยายามหลอกนักอ่านในวนอยู่ในกับดัก ที่เล่นกับความสะใจ และเกือบจะชนะของนางเอกตลอด เช่น ความจริงเกือบเปิดเผย แค่ถามอีกนิด ก็รู้แต่จะต้องมีจังหวะนรกมาดึงพระเอกไป จนทำให้เรารู้สึกิพระเอก นางเอกที่นักเขียนปูว่า ค่ตเก่งค่ตอัจฉริยะ แต่ดันโง่ให้เจียวเจียวหลอก หรือขโมยหยกไปแบบโง่ๆ

มาให้ห้าดาวเพราะไม่งั้นคำวิจารย์จะถูกลบ แวะมาบอกคนที่จะเข้ามาอ่านใหม่ ไปเถอะถ้าไม่อยากหงุดหงิด ส่วนตัวเลิกอ่านไปนานแล้ว พระเอกนางเอกโง่เง่า แถมยังสอดไส้พระนางคู่รองเข้ามาครึ่งเรื่องเพื่อมาตกแลาในบ่อเพื่อนเรื่องหลัก เริ่มต้นเหมือนจะดี ไปๆมาๆเข้ารกเข้าพงออกนอกชายขอบ โยงเรื่องมั่วตั้ว วกไปวนมา หนีไป!!!

ตัวร้ายนี่ทำทุกอย่างที่จจะทำลายนางเอก ถ้าพระเอกเชื่อ ก็จบ ดัเหมือนกัน นางเอกหนีไปกับลูกให้หมด คลอดลูกออกมา อย่างปลอดภัย ให้นาวรัายรับกรรมอย่างทรมาน คนหลงเชื่อก็ให้ผิดฝังใจจนตาย และให้พระเอกอยู่อย่างเดียวดายทุกข์ทรมานที่ไม่เชื่อนางเอก จนสำนึกได้อย่าวแท้จริง ตามหาครอบครัวเหมือนคนบ้า นาวเอกค่อยยกโทษ

คือต้องเขียนให้ชีวิตมีแต่ความโหดร้ายขนาดนี้เลยเหรอ เป็นเล่มที่ไม่ติดอันดับเพราะเขียนแต่เรื่องร้ายๆ ทั้งเรื่อง เป็นเรื่องที่รวมคนชั่ว คนโรคจิต และรวมคนประสาทเข้าไว้ด้วยกัน ถ้าอยู่ใกล้คนพวกนี้คงถอยห่าง คือจะไม่ยอมจ่ายเงินซื้ออ่านเด็ดขาด จะใช้แค่แต้มเช็คอิน มาอ่านเท่านั้นพอ ไม่ควรค่ากับการจ่ายเงิน