พายุร้ายซ่อนรัก Novels & Stories

“พี่เองก็ไม่รู้เหมือนกันว่าเริ่มรักตอนไหน แต่พี่รู้ว่าเวลาอยู่กับปรายพี่ไม่ต้องวางท่า รู้สึกสบายใจทุกครั้ง และทุกครั้งที่พี่รู้สึกหึง รู้สึกห่วง พี่ก็จะคอยโกหกตัวเองมาตลอด ว่าพี่รักแก้ว แต่พอนานไปพี่ก็ไม่สามารถปฏิเสธหัวใจตัวเองได้อีก แล้วยิ่งพี่รู้ว่าปรายหนีพี่ไปแล้ว พี่ยิ่งรู้สึกว่าตัวเองเลวและแย่แค่ไหน แต่วันนี้ทุกอย่างกลับมาหาพี่ใหม่พี่ก็จะรักษาไว้ให้ดีที่สุด” กวิณภัทรบอกภรรยาตนเองพร้อมกับก้มลงจุมพิตที่หน้าผาก แววตาที่เขามองเธอมันบอกทุกอย่างได้มากกว่าคำพูดที่เขาบอกเธอเสียอีก “พี่รักปรายนะ”

ค่ำคืนแห่งความรักดำเนินไปอย่างเนิ่นนาน ไฟปรารถนาที่ถูกเก็บกดมาหลายปีถูกปลดปล่อยออกมาจนหมดสิ้น ทั้งสองต่างตักตวงความสุขจากเรือนร่างของกันและกันอย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย เป็นการยืนยันถึงความรักที่ฝังรากลึกและไม่มีวันเสื่อมคลาย เมื่อพายุแห่งความสิเน่หาพัดผ่านพ้นไป ความเ

คุณคนโปรดสุดที่ร้าย บทนำ แม้จะเป็นฤดูร้อนแต่กลางดึกคืนนั้นกลับมีพายุฝนฟ้าคะนอง กระแสลมกระโชกแรงพัดผ่านจนต้นไม้ในซอยหักโค่นขวางทางกลางถนน มีเพียงรถเล็กเท่านั้นที่สามารถสัญจรตัดผ่าน มอเตอร์ไซค์ของ ภูริ เร่งเครื่องแล่นผ่านความมืดท่ามกลางสายฝนด้วยความเร็วเกินกว ่าที่กฎหมายกำหนด

“โอ่ววว เมียจ๋า ผัวใจจะขาดแล้ว คุณร้อนแรงมาก โอ่ววว ซี๊ดดด อ่าสสส์” เขาละมือจากเต้าอวบมาจับสะโพกของหญิงสาวช่วยเธอยกขึ้นจนสุดแล้วสวนสะโพกของตัวเองขึ้นในจังหวะที่เธอทิ้งตัวลง เสียงเนื้อกระทบกันดังเป็นจังหวะปนกับเสียงครวญครางด้วยความสุขสมของชายหญิงที่พายุ แห่งตัณหากำลังโหมกระหน่ำอย่างเต็มที่ “อืมมม โอ่ววว ที่รัก”

หญิงสาวสูดลมหายใจเข้าออกลึกๆ เพื่อตั้งสติและรวบรวมความกล้าทั้งหมดที่มีแล้วค่อยๆ ดันตัวขึ้นแล้วจับท่อนเอ็นใหญ่จ่อที่ปากทางรัก อึก! ร่างบางพยายามดันท่อนเอ็นใหญ่เข้าไปในร่องรักที่คับแน่น ท่าทางเงอะงะของเธอทำเอาฟาร์ริกซ์อดเอ็นดูไม่ได้ เมื่อคนที่ไร้ประสบการณ์อยากจะเ อาใจสามี เพียงเธอทำแค่นี้ก็ทำให้เขารักและหลงมากพอแล้ว

ทันทีที่ลมหายในของคนที่กอดเธอนั้นหายใจเข้าออกอย่างสม่ำเสมอแล้ว อรัญญาร์ที่เขาคิดว่าเธอนั้นกลับแล้วลืมตาตื่นภายใต้ความมืดไร้แสงไฟภายในห้อง ปล่อยน้ำตาให้ไหลออกมาก่อนเอาแขนแกร่งที่โอบเอวเธอเอาไว้ออกอย่างเบาๆ ลุกจากเตียงถึงแม้จะเจ็บกลางกายก็พยายามเดินไปเก็บเสื ้อผ้าที่เขาถอดและเหวี่ยงกระจัดกระจายไปทั่วห้องสวมใส่ก่อนออกจากบ้านของชายหนุ่มไป ทันทีที่หญิงสาวก้าวขึ้นมานั่งภายในรถน้ำตาที่อัดอั้นก็ไหลทันทีเธอใจง่ายที่หลงมอบกายให้กับเขา เธอผิดนักหรือที่แอบรักเจ้านายตัวเอง ถ้อยคำมากมายที่เขาเอ่ยกับเธอมันเสียดแทงใจเธอจนเป็นแผล

ริกกี้ชะงัก มองใบหน้าตื่นตระหนกของผู้หญิงที่เพิ่งผ่านบทรักหวานชื่นมาด้วยกันอย่างไม่เข้าใจ “ถอยไปปีใหม่ มันต่อยฉันเธอก็เห็น” “ไม่ได้นะริกกี้ นายจะต่อยคลื่นไม่ได้นะ” “ทำไมฉันจะต่อยมันไม่ได้ ก็มัน...” “คลื่นเป็นคู่หมั้นฉัน!”

ยย ” “ อ่าส์ ” สิ้นสุดประโยคของนิชาพายุและเธอก็เสร็จสมและกระตุกเกร็งใส่กัน น้ำหวานของนิชาปล่อยออกมาเคลือบท่อนเอ็นของพายุจนมันวาว ส่วนพายุเองก็ได้ปล่อยลาวาสู่ถุงป้องกันที่เขาสวมใส่อยึเช่นกัน หลังจากจบบทรักในครั้งนี้ พายุพุบตัวลงทับร่างเล็กของนิชาทันที แต่เขาก็ไม่ไ ด้ทิ้งน้ำหนักตัวแต่อย่างใด เสียงลมหายใจเหนื่อยหอบของทั้งสองคนดังประสานกัน

เสียงเตียงที่ดังลั่นเอี๊ยดอ๊าดสอดผสานกับเสียงครางหวานของเจน กระตุ้นให้เชษเร่งจังหวะให้ถี่รัวขึ้น ความร้อนแรงพุ่งทะยานจนถึงจุดที่ทั้งสองหลอมรวมกันเป็นหนึ่งเดียว ปลดปล่อยความปรารถนาไปพร้อมกันในช่วงเวลานี้ แม้พายุอารมณ์ร้อนแรงจะผ่านพ้นไป แต่ดูเหมือนเชษยังไม่หยุดเพียง แค่นั้น เมื่อเห็นใบหน้าหวานแดงระเรื่อ ดวงตาปรือมองเขาอย่างยั่วยวน เชษยกยิ้มมุมปากอย่างพึงพอใจ ก่อนจะเริ่มจังหวะรักครั้งใหม่ที่เต็มไปด้วยความปรารถนา เร่าร้อน จนกระทั่งแสงแรกของยามเช้าสาดส่องเข้ามาในห้องนอนอย่างแผ่วเบา

นักรบเลื่อนมือไปแตะที่หน้าท้องของภรรยา แก้วกานดาซบหน้าลงกับอกกว้าง วงแขนเรียวรัดร่างใหญ่ของสามีแน่น “ฝ้ายรักพี่รบค่ะ เราจะเชื่อมั่นในความรักของเราตลอดไป” นักรบกระชับอ้อมแขนกอดภรรยาแน่นขึ้น เพื่อยืนยันในคำสัญญาระหว่างเธอกับเขา นิยามความรักของแต่ละคู่อาจแตกต่างกันออกไป แต ่สำหรับแก้วกานดาแล้วความรักคือการให้อภัย หากการให้อภัยจะทำให้ความรักคงอยู่ต่อไป เราก็ควรจะให้อภัยกันและกันไม่ใช่หรือ เพราะความรักเป็นสิ่งสวยงามที่เราควรเก็บรักษามันให้คงอยู่กับหัวใจตลอดไป