พ่อเลี้ยง Novels & Stories

พ่อเลี้ยงเอ่ยกับลูกน้องอย่างเป็นกันเอง “โห! ใครครับพ่อเลี้ยง โคตรสวยเลยอ่ะ หรือว่าจะเป็นเด็กใหม่ของพ่อเลี้ยงครับ”

“ชอบล่ะสิแก...แหม๊...ฉันให้เอาขนมหวานไปเสิร์พ่อเลี้ยงแป๊บเดียว เห็นหน้าเขาแล้วถึงกับเอามาฝันเชียวนะแก” “อ๊าว...ป้า...ก็พ่อเลี้ยงหล่อขนาดนั้น รูปร่างก็บึกบึนเหมือนเด็กหนุ่มเลยนะ แต่ฉันสงสัยว่าทำไม๊พ่อเลี้ยงถึงไม่มีเมียเป็นตัวเป็นตนซะที ฉันล่ะอยากรู้จริงจริ๊งว่าใคร จะมาเป็นแม่เลี้ยงปางไม้ที่นี่” “ยุ่งไม่เข้าเรื่องนะแก”

เอาจริงๆ เขาคือพ่อเลี้ยงฝรั่งของฉัน แม่หย่ากับพ่อแท้ๆ ของฉัน ก่อนที่แม่จะพาฉันมาอเมริกาและแต่งงานกับพ่อเลี้ยงคนนี้ ฉันชอบพ่อเลี้ยงมากกว่าพ่อแท้ๆ ของฉัน ดังนั้นฉันจึงเรียกเขาว่า “พ่อ”

พ่อเลี้ยงธนินร่ายประโยคยาวเหยียด สีหน้าเป็นมิตรและพร้อมเลียแข้งเลียขาอย่างคนอื่น ๆ “...” ใบหน้าขรึมนิ่งไม่เอ่ยอะไรออกมา ทำเอาพ่อเลี้ยงวัยกลางคนถึงกับหน้าชา

Single Dad คุณพ่อเลี้ยงเดี่ยว Writer : Aile'N ตอนที่ 7 "อิงเอย~" ใครบางคนส่งเสียงมาก่อนตัว เมื่อเห็นพี่เลี้ยงคนสวยมารอรับกลับจากโรงเรียนในตอนเย็น สิ้นเสียงนั้นร่างกลมๆ ก็รีบวิ่งเข้ามากอดอีกคนไว้แน่น

น้ำเสียงอาคินมีความเย้ยหยันอยู่ในที “ถามน้องฌอนดูก็ได้ ว่าเคยมีพี่เลี้ยงคนไหนได้นอนห้องพี่ หรือได้อยู่ที่บ้านหลังนี้บ้าง”

“ ตอนที่แม่มีลูกพ่อของลูกเขาก็ทิ้งแม่ไปเหมือนกับที่เจตเขาทิ้งให้เจนเลี้ยงลูกคนเดียวแบบนี้แหละ “ คนเป็นมารดาตัดสินใจเล่าเรื่องที่ไม่เคยเล่าให้ลูกฟังมาก่อนออกมา พลอยเจนก็คิ้วขมวดฟังที่แม่เล่าไป “ พ่อเคยทิ้งแม่ด้วยเหรอ? เจนเห็นพ่อรักแม่จะตาย “ คนเป็นแม่เผยยิ้มจางๆ

เขาจูบที่หน้าผากของเธอแทนคำตอบ เท่านี้ก็มากพอแล้วสำหรับวันนี้ คำพูดของพ่อวิตา ยังดังก้องอยู่ในหู กระทบเข้าไปถึงจิตใจ คุณกรเป็นพ่อเลี้ยงเดี่ยวที่เลี้ยงลูกของตัวเอง แต่ก็อย่าลืมใช้ชีวิตส่วนตัวของตัวเองด้วยนะครับ ไม่อย่างนั้น คุณจะคาดหวังกับลูกมากเกินไป จนลืมไปว่า คุณกร ก็เป็น ผู้ชายธรรมดา คนหนึ่ง เหมือนกัน

เหล่าผู้ติดตามที่ยืนเฝ้าอยู่รายรอบห้องต่างยกปืนขึ้นจ่อยังแขกผู้นั้นทันที! ทว่าเจ้าของนามกลับยกยิ้ม ไม่เอาความ “หนูไม่ดีตรงไหนล่ะคะคุณพ่อ” ใช่…หล่อนกำลังสนทนากับคนที่ได้ชื่อว่าเป็นพ่อบังเกิดเกล้า “ก็แค่เด็กผู้หญิงคนเดียว น้ำหน้าอย่างคุณภาสกรผู้ยิ่งใหญ่ยังจัดการไม่ได้จนต้อง

ใช่แล้วล่ะ...พ่อเลี้ยงเป็นเพื่อนสนิทของพ่อฉันเอง เขาเข้ามาเป็นพ่อเลี้ยงของฉันเมื่อสามปีก่อน หลังจากที่พ่อแท้ๆของฉันป่วยตายไป