พ่อเลี้ยง Novels & Stories

“โอววววว....” พ่อเลี้ยงกำลังครางโหยหวนอย่างสุขเสียวเหมือนหมาในฤดูผสมพันธุ์ ขณะใช้มือขวาใหญ่กร้านกำรอบโคนดุ้นเนื้ออ้วนอวบยาวเหมือนงวงช้าง แล้วสาวรูดขึ้นลงไม่หยุดหย่อน

นี่คือคำสั่งเสียของมารดาก่อนจะทิ้งเธอไป โดยไม่คิดจะหวนกลับมาหาเธออีก ไม่แม้แต่จะส่งข่าวคราวให้รู้ถึง สารทุกข์สุขดิบ “พ่อเลี้ยงสิงหรัตน์น่ะเหรอคะ...” “ใช่ เขานั่นแหละ” “แต่เขาเป็นอาหนูนะคะ” “เขาไม่ใช่หรอก พ่อแท้ๆของแกน่ะตายไปแล้ว แต่ฉันคงเลี้ยงแกไม่ได้ เพราะผัวใหม ่ฉันมันจ้องจะงาบแกอยู่ แกก็เลยต้องมาอยู่ที่นี่”

เธอกระชากแขนออก “อัญชัน...” “งั้นพ่อเลี้ยงก็ไปดูแลตัวจริงเถอะค่ะ ปล่อยของเล่นไว้ตรงนี้ล่ะ”

เธอทำหน้างง ด้วยยังจับต้นชนปลายไม่ถูก เรียกว่าปรับอารมณ์ไม่ทันน่าจะถูก “พ่อเลี้ยงนั่นมันเป็นใคร” เขาทวนอีกครั้ง และเสียงดุๆ ของเขาก็ทำให้สติสัมปชัญญะของเธอกลับมาครบถ้วนอีกครั้ง “เขาเป็นพ่อเลี้ยงปางไม้ที่มีอิทธิพลในแถบนี้ค่ะ”

พอเสร็จกิจกรรมรักก็เป็นหน้าที่ของพ่อเลี้ยงคนดังที่ต้องทำหน้าที่อาบน้ำ แต่งตัวให้ศรีภรรยาที่หมดแรงอย่างข้าวโพด ก่อนที่จะอุ้มคนหมดแรงไปนอนบนเตียงรอเวลาอาหารเช้า ก่อนที่ร่างสูงจะตามขึ้นไปประกบกอดทั้งแม่ทั้งลูกในท้องอย่างแสนรัก ต้องขอบคุณแม่เขาที่เจ้ากี้เจ้าการหาเมียมาให้เขา ได้ถูกใจมาก ทำไมเขาถึงรักเมียได้ขนาดนี้ก็ไม่รู้ มิน่าไอ้น้องเขยอย่างโน้ตถึงไม่ยอมห่างบอมบอมน้องชายเขาเลย “มีอะไรกันหรือเปล่าวะ พวกมึง” พ่อเลี้ยงโอบเอวของภรรยาลงบันไดมาเจอเพื่อนทั้งสองคุยกันหน้าเครียดอยู่เอ่ยถามออกมา

“มองจากภายนอก พ่อเลี้ยงของฉันอาจจะดูใจดี แต่...เอาเข้าจริง ๆ เขาน่ะโหดจะตายไป โหดหื่นอย่าบอกใครเชียวนะแก” “จริงดิ...ตกลงพ่อเลี้ยงของแก เขาซ้อมแม่ใช่ไหม” “ไม่ใช่...มัน...เอ่อ...คือฉันไม่รู้จะอธิบายยังไงน่ะ อีกอย่างมันก็เป็นเรื่องของผู้ใหญ่ เราไม่ควรเข้าไปยุ่ง”

ู้ว่ายายตัวแสบกลับมาแล้วคงจะรีบถ่อมาเจออย่างแน่นอน เพราะพ่อของหมอนั่นรอเวลาที่จะให้ทั้งคู่ได้ทำความรู้จักกันมาสักใหญ่แล้ว เห็นว่าอยากเลี้ยงหลานเต็มแก่” พ่อเลี้ยงเติมเต็มเล่าด้วยท่าทางสบายๆ ไม่ได้มีความหนักอกหนักใจอย่างที่ควรจะเป็น สร้างความไม่พอใจแก่คนรับฟังเป็นอ ย่างมาก ถึงขนาดกำหมัดเอาไว้แน่น

แม่ครัวเก่าแก่เอ่ยถามด้วยความสงสัย ปกติแล้วแทบไม่มีใครเรียกพ่อเลี้ยงด้วยชื่อเล่นมาก่อน นางจึงไม่ชินนัก “ก็พ่อเลี้ยงของป้าเพ็ญชื่อ ‘ภาค’ ไม่ใช่เหรอคะ” ดาราสาวเอ่ยถามขึ้น เธอจำได้ว่าเมญ่าเคยบอกว่า พ่อเลี้ยงของที่นี่ชื่อ ‘ภาค ภาสกร’ แล้วทำไมเพ็ญศรีถึงทำหน้าตาประหล าดใจเช่นนี้

“ใช่ คนที่เลี้ยงข้าคือแม่อธิการ เอ๊ย แม่เลี้ยง ฮองเฮาคนใหม่ของเสด็จพ่อ” เกือบเผลอเล่าความจริงให้เขาฟังเสียแล้ว

เขากล่าวเตือนสติ “ไม่ใช่มีแค่เมลนะที่ท้องแล้วไม่มีพ่อ มีแม่เลี้ยงเดี่ยวอีกตั้งเยอะแยะที่เลี้ยงลูกได้ดีโดยไม่ต้องมีผู้ชาย การเป็นแม่เลี้ยงเดี่ยวไม่ใช่เรื่องน่าอายเลยสักนิด”