Novel & Cerita มาเฟียวิศวะหลงเมีย

‘หลงเหว่ย’ ทายาทมาเฟียผู้ยิ่งใหญ่ ทรุดฮวบลงไปกองกับพื้นหินอ่อนอย่างหมดสภาพ โลกทั้งใบหมุนคว้าง เลือดสีข้นไหลอาบใบหน้าหล่อเหลาที่เคยกราดเกรี้ยวและพ่นถ้อยคำผรุสวาทเมื่อไม่กี่วินาทีก่อน เหนือร่างที่กำลังจมกองเลือดของเขา คือ ‘เฟิ่งชิง’ หญิงสาวผู้มีศักดิ์เป็นภรรยาตามกฎ

อัคนีหันมาเอ่ยชมหญิงสาวที่เล่นตามน้ำจนทำให้พ่อกับแม่ของเขาเชื่อสนิทใจเลยว่าเธอคือคนที่ลูกชายคบหาด้วย ตอนแรกเขาไม่คิดว่าเรื่องจะออกมาแบบนี้เลยด้วยซ้ำ เมื่อช่วงเช้าเมืองแมนรายงานกับเขาว่าเฟยหรงและจะบินตรงจากจีนมากินข้าวพร้อมกับพูดคุยเรื่องแต่งงานกับลูกสาวเพื่อนสนิทที่อยู่อี

มาเฟียหลงเด็ก ลูคัส & ชาลิสา คำโปรย... เธอต้องสูญเสียพ่ออันเป็นที่รักยังไม่พอ เธอยังถูกแม่เลี้ยงใจร้ายขายให้กับเสี่ยแก่บ้ากามเพื่อใช้หนี้พนันของตัวเองอีก…ทำไมโชคชะตาถึงได้เล่นตลกกับเธอขนาดนี้?

เจียวหมิงเชื่อครึ่งไม่เชื่อครึ่ง มู่เหยียนคือสามีคนปัจจุบันของซื่อหง ถ้ามู่เหยียนอยากจะแหย่ประสาทเขาจริง ๆ ไม่ต้องรอถึงวันนี้หรอก “แม่ไม่ได้โกหกผมใช่ไหม ?” “แม่จะโกหกลูกไปทำไมเล่า ? ลูกไม่เชื่อคำพูดของแม่หรือ ? แม่เคยโกหกลูกเลยนะ” เจียวหมิงเลื่อนสายตาไปหยุดที่ฟางซินแท น

“อะ อึก ยะ ยังค่ะ” มู่เฟยหลงซอยสะโพกเข้าใส่ร่องสวาทอย่างบ้าคลั่งด้วยความหึงหวง อิงฟ้าหายหน้าไปเป็นเดือน เขาไม่อยากจะเชื่อคำตอบของเธอเลยสักนิดว่ายังไม่ได้มีอะไรกับผัวเก่า แต่ทว่าในบรรดาเมียแต่งของเขา เธอเป็นผู้หญิงที่สวยถูกใจ นิสัยก็มีทั้งความดื้อและเอาแต่ใจเห มือนเด็ก แต่เพราะเธอออดอ้อนเอาใจเก่ง อิงฟ้าจึงเป็นผู้หญิงที่เขารักมากที่สุด จนไม่อาจปล่อยให้เป็นอิสระได้เช่นเดียวกัน

ฮูหยินผู้เฒ่าตบโต๊ะดังปังจนน้ำชาในถ้วยกระฉอก “เหลวไหล! การแต่งงานเป็นเรื่องใหญ่ที่มารดาต้องเห็นชอบ เขาคิดจะคว้าสตรีที่ไม่มีหัวนอนปลายเท้าที่ใดก็ไม่รู้มาเป็นนายหญิงของสกุลไป๋ได้อย่างไร! สตรีผู้นั้นเป็นลูกเต้าเหล่าใคร มาจากตระกูลใด?” พ่อบ้านใหญ่รีบเช็ดเหงื่อที่ผุดซึม ตามไรผม “เรียนฮูหยินผู้เฒ่า คนส่งข่าวแจ้งว่า... แม่นางผู้นั้นมีนามว่าเมิ่งซี เป็นบุตรสาวบุญธรรมของปราชญ์อาวุโส 'ฟู่จงเทียน' ขอรับ”

“คุณหนู ข้าชื่อเหอฮวา เป็นเมียของท่านเมิ่งหยาง ในท้องของข้าก็คือลูกของเขา” สุ่ยเฉินเฟิงชะงัก ดึงมือกลับทันที “งั้นที่เจ้ามาเป็นลมอยู่หน้าจวนของข้า ก็เป็นอุบายสินะ”

“แม่ของเจ้านางมีนามว่าลี่เหมย เป็นสตรีที่มีจิตใจอ่อนโยน รูปโฉมของนางก็งามล้ำละมุนละไม ตั้งแต่ครั้งแรกที่ข้าได้เจอแม่ของเจ้าข้าก็ตกหลุมรักนางในทันที” เซี่ยเฟยหงเล่าความหลัง หวนนึกถึงเรื่องราวในอดีต งานเลี้ยงชมบุปผาที่ฮองเฮาทรงจัดขึ้นอย่างยิ่งใหญ่นั้น ถือเป็น งานเลี้ยงที่รวมเหล่าบุตรชายบุตรสาวของตระกูลขุนนางมากันอย่างพร้อมพรั่ง ยังมีองค์ชายพระองค์อื่น ที่เข้าร่วมงานเลี้ยงด้วย ความจริงแล้วจุดประสงค์ของการจัดงานเลี้ยงชมบุปผาในครั้งนี้ก็คือ การดูตัวและการเลือกคู่ครองของเหล่าหนุ่มสาวนั่นเอง

ผมละสายตาจากไอ้รามหันไปมองที่โต๊ะเมียผม ผมเห็นผู้หญิงตัวเล็ก ผมยาว ใส่ชุดรัดติ้วแถมโชว์หน้าอกกำลังยกแก้วดื่มอยู่ ที่พูดมาทั้งหมดผู้หญิงคนนั้นคือพริ้ง เมียผมเอง ถึงเธอจะยังไม่ยอมรับว่าผมเป็นผัวในตอนนี้ก็ตาม แต่ถ้าให้พูดทางด้านพฤตินัยนะ ผมคือผัวของเธอ แล้วดูเ ธอแม่งแต่งตัวมาดิ!! ไปเอาชุดมาจากไหนวะผมไม่เคยเห็นเธอแต่งตัวด้วยชุดแบบนี้มาก่อนเลยจริง ๆ ดูหุ่นเธอดิ มันน่า... หวงไหมวะ

แม่จางยิ้มเมื่อเห็นลูกชายกับลูกสะใภ้ ท่านกวักมือเรียกลูกสะใภ้ให้นั่งลงข้างๆ ส่วนเสวี่ยอวี้ก็ไปนั่งข้างพ่อจาง “สวัสดีครับ/ค่ะ” ทั้งสองทักทายแขก “พี่ใหญ่ นี่คือจ้าวเสี่ยวเหลียน ลูกสะใภ้ของเราค่ะ ตอนนี้กำลังเรียนเภสัชอยู่ที่มหาวิทยาลัยแพทย์ซานตง ลูกสะใภ้นี่คือลุงใ หญ่ชิง ถึงจะไม่ใช่ญาติก็เหมือนญาติ เป็นรุ่นพี่ที่พ่อของพวกลูกให้ความเคารพมาก” แม่จางแนะนำลูกสะใภ้ให้รู้จักกับเถ้าแก่ชิง ซึ่งเป็นเจ้าของโรงงานเบียร์