Novel & Cerita มาเฟียวิศวะหลงเมีย

นางกำลังจะอธิบาย เจียงเม่ยเอ๋อร์ก็ปรากฏตัว เกาะแขนฮูหยินพูดเสียงอ่อน “ท่านแม่ ได้ยินว่าพี่สาวยุ่งมากเมื่อเร็วๆ นี้ จำวันผิดก็ไม่แปลก ท่านอย่าตำหนิพี่สาวเลยเจ้าค่ะ” “ยุ่งอะไร? มีเรื่องอะไรสำคัญกว่างานเลี้ยงครอบครัว?” เจียงเม่ยเอ๋อร์หัวเราะเบาๆ อย่างมีนัย “เมื่อวันก่อนท ี่หน้าเยว่ฟางโหลว เห็นพี่สาวสนิทสนมกับอาจารย์ใหญ่สำนักฟู่ชิงมาก ไม่ทราบว่าพี่สาวใกล้จะมีข่าวดีหรือไม่?”

องค์รัชทายาทอยู่ในความตกตะลึง เซี่ยเชียนฮวันหันกลับไปมองเขาด้วยแววตาอันมุ่งมั่น "หมิงเฟยคือมารดาของเซียวเย่หลัน แม่ลูกหัวใจผูกกัน ศพนี้นางควรเดินทางมาดูด้วยตัวเองเป็นการยืนยัน"

อีกด้าน #วายุ “ มึงตื่นเต้นอะไรวะทำอย่างกับไม่เคยแต่งงาน “ ไอ้ตะวันพูด พร้อมมองหน้าผม “ ก็ไม่เคยดิ่วะ ตื่นเต้นฉิบหาย “ ตอนแรกผมก็ไม่ได้อะไร งานเช้าผ่านมาได้ก็โอเค วันนี้เมียผมสวยมากนะ งานเช้า สวยสุดๆ เอาจริงผมชอบบรรยากาศแบบงานเช้ามากกว่า มันอบอุ่นและเป็นกันเองสุดๆ “ 555 ทำอย่างกับไม่เคยมีเมีย “ ไอ้แผ่นดินพูดแซวผมต่อ

ฮูหยินผู้เฒ่าตบโต๊ะดังปังจนน้ำชาในถ้วยกระฉอก “เหลวไหล! การแต่งงานเป็นเรื่องใหญ่ที่มารดาต้องเห็นชอบ เขาคิดจะคว้าสตรีที่ไม่มีหัวนอนปลายเท้าที่ใดก็ไม่รู้มาเป็นนายหญิงของสกุลไป๋ได้อย่างไร! สตรีผู้นั้นเป็นลูกเต้าเหล่าใคร มาจากตระกูลใด?” พ่อบ้านใหญ่รีบเช็ดเหงื่อที่ผุดซึม ตามไรผม “เรียนฮูหยินผู้เฒ่า คนส่งข่าวแจ้งว่า... แม่นางผู้นั้นมีนามว่าเมิ่งซี เป็นบุตรสาวบุญธรรมของปราชญ์อาวุโส ‘ฟู่จงเทียน’ ขอรับ”

ฮูหยินผู้เฒ่าตบโต๊ะดังปังจนน้ำชาในถ้วยกระฉอก “เหลวไหล! การแต่งงานเป็นเรื่องใหญ่ที่มารดาต้องเห็นชอบ เขาคิดจะคว้าสตรีที่ไม่มีหัวนอนปลายเท้าที่ใดก็ไม่รู้มาเป็นนายหญิงของสกุลไป๋ได้อย่างไร! สตรีผู้นั้นเป็นลูกเต้าเหล่าใคร มาจากตระกูลใด?” พ่อบ้านใหญ่รีบเช็ดเหงื่อที่ผุดซึม ตามไรผม “เรียนฮูหยินผู้เฒ่า คนส่งข่าวแจ้งว่า... แม่นางผู้นั้นมีนามว่าเมิ่งซี เป็นบุตรสาวบุญธรรมของปราชญ์อาวุโส ‘ฟู่จงเทียน’ ขอรับ”

เมิ่งอวี้หาน คือท่านอาจารย์ใหญ่ และเป็นลูกศิษย์ของท่านอาจารย์เจียงและนางก็เป็นมารดาของไป๋ฟางหรง “ข่าวเร็วดีนักนะ” นางแค่นหัวเราะ “ข้ากลายเป็นหม้ายแล้ว” แววตานั่นดูหดหู่ลงเล็กน้อย

ชิลิน อายุ 19 ปี เรียนคณะวิศวกรรมศาสตร์ ปี 1 ลูกสาวมาเฟียผู้ไม่ยอมคน กล้าได้กล้าเสีย และไม่ยอมถูกใครเอาเปรียบ กล้าพูดและกล้าด่า เฟรชชีปีหนึ่งเข้าใหม่ ที่ต้องมาเรียนไกลถึง จ.เชียงใหม่

เมีย(ลับ)วิศวะร้าย บทที่ 75🔞 เที่ยงของวันเดียวกันนั้นที่มหาวิทยาลัย..

ศักดิ์ที่ยืนอยู่ตรงนั้น เอ่ยเรื่องนี้กับลูกพี่ “ตาสว่างเสียที” ชัยตอบแล้วส่งชามข้าวต้มให้ลูกน้อง เติมให้อีกชาม เมียสวยและแสนดีแถมทำกับข้าวอร่อย ที่ผ่านมาเสี่ยมัวไปทำอะไรอยู่ ถึงได้ไม่สนใจเมีย สงสารก็แต่ลูกพี่ของเขา เฝ้าเมียเสี่ยมาหลายปี พอเจ้าของเขากลับมาก็ต้องกระเด็นไปอยู่ท ี่อื่น ครูเพียงอาจจะเป็นของตายสำหรับเสี่ย แต่สำหรับ คีรินทร์เธอคือสิ่งที่มีค่าที่สุด คิดแล้วก็อยากให้เสี่ยหย่ากับเมีย ครูเพียงจะได้เจอคนที่ดีกว่า แต่ก็อย่างว่าขึ้นชื่อว่าเมียเสี่ย ใครก็ไม่กล้าแตะต้อง “พี่คินโทร. มา” ศักดิ์พูดเรื่องนี้ให้ชัยฟัง

“ มีนาพอแล้ว เริ่มเมาแล้วกลับคอนโดเดี๋ยวพี่ไปส่ง “ มาร์คที่เห็นน้องสาวของตัวเองเมาแล้ว และพรุ่งนี้เด็กทั้งสองก็มีเรียน แต่เขาไม่รู้ว่าสองคนนี้มีเรียนตอนไหน เลยตั้งใจจะพาน้องกลับและพาไปส่งที่คอนโด เพราะเวลาวันที่มีนาเรียนน้องจะนอนคอนโด ถึงได้ออกมาเที่ยวเล่นสนุกเเบบนี้ “ ยัง ม้ายเมา เลย “ น้ำเสียงเริ่มยืดยานของมีนาพูดขึ้น และมือเล็กๆของเธอก็เริ่มปัดป่านไปทั่ว “ เมาแล้วกลับเดี๋ยวพี่ไปส่ง ถ้าไม่กลับพี่จะโทรบอกแด๊ดมารับกลับ “