Novel & Cerita มาเฟียวิศวะหลงเมีย

ชายหนุ่มรูปร่างสูงโปร่ง หล่อเหลาคมเข้มเหมือนพ่อ คือเซียวหลงที่เพิ่งจบปริญญาโทด้านบริหารธุรกิจจากอเมริกา และหญิงสาวสวยสง่าดวงตากลมโตถอดแบบแม่มาทุกกระเบียดนิ้วคือเซียวเฟิ่งดีไซเนอร์สาวไฟแรง "พ่อครับ! แม่ครับ! วันนี้ผมกับน้องเฟิ่งเตรียมเซอร์ไพรส์วันครบรอบแต่ งงานให้พ่อกับแม่ด้วยนะ" เซียวหลงเอ่ยขึ้นอย่างร่าเริง

ทันทีที่มั่นใจว่าเมิ่งเหยาอยู่ในสภาพผ่อนคลาย ไท่เฟิงก็ออกจากห้องไปข้างนอก คนสนิทของเขารีบเข้ามารายงานข้อมูลด้วยท่าทางนอบน้อม “เรียนท่านอ๋อง นางคือคุณหนูหวังเมิ่งเหยา บุตรสาวของแม่ทัพหวังอันกั๋วที่เมืองหลวงพะย่ะค่ะ ขณะนี้มีข่าวลือว่านางประสบอุบัติเหตุระหว่างเดินทางกับแม่ทั พจ้าวจื่อฮาวคู่หมั้นของนาง รถม้าได้พลัดตกหน้าผาและนางหายสาบสูญ”

‘ ข่าวเม้าท์วงใน หนุ่มหล่อสุดฮอตของคณะวิศวะ เปิดตัวแฟนสาว หน้าเหวี่ยง ใครกันนะ แอบใบ้หน่อย พี่สฟ โยธา กับ น้องมษ อักษร ปีหนึ่ง แกๆ พวกแกเอ้ยยยพวกเขาคลั่งรักกันเวอร์’ ฉันนั่งอ่านข่าวในเพจเม้าท์มอยของมหาลัย ซึ่งปกติฉันไม่ค่อยสนใจอะไรแบบนี้แต่ คนที่เอามาให ้ฉันอ่านก็คือ เอวา “เป็นไง แกว่าใคร พี่วิศวะ กับน้องมษ” เอวาทำหน้าขบคิดเรื่องนี้

เห็นได้ชัดว่า การมีเมียมากกว่าหนึ่งคน มิใช่เรื่องดีเลยแม้แต่น้อย เส้นเสียงเนิบช้ายังคงรายงานให้ได้ยิน “เรียนท่านประมุข เรื่องของหรงชางกับภรรยาของแม่ทัพผู้นั้น ยังไม่หมดเพียงเท่านี้ ข้าสืบรู้มาว่า มารดาขององค์หญิงเหม่ยฮว๋านั่น ยังลอบมีสัมพันธ์กับหรงชางอีกด้วย” จบคำของซ ุนตี้ ฟ่านเจิงที่ยืนเยื้องจากโต๊ะชงชาลวดลายเขี้ยวเล็บอสรพิษรอบด้าน ก็ขมวดคิ้วมุ่นจนหนังบนใบหน้าเริ่มเหี่ยวย่นจนน่าเกลียด

ฉันขมวดคิ้วเล็กน้อยกับคำพูดนี้ที่ได้ยินเมื่อคนที่ฉันอยากเจอที่สุดและเป็นคนที่บอกว่ารักและเลี้ยงดูฉันมาตั้งแต่เด็กๆ "ผมแค่พาเมียมาไหว้แม่ ไม่ได้ให้แม่มาพูดจาดูหมิ่นแบบนี้" "อ้าวฤดี นี้ไงหนูแพรวหลานสาวของฉันคนที่เธอบอกอยากให้พามาดูตัวกับสงครามหนะ"ฉันถึงกับนิ่งและป ล่อยมือออกจากพี่สงครามทันทีพร้อมกับสายตาที่มองไปทางอื่นแทน

กฤติกาตอบ “อยู่ติดกัน แม่อยู่เชียงใหม่แล้วเมียตาฮานนี่น้องสาวเราใช่ไหม อยู่ไหนล่ะ” นางชื่นฤดีมองหาหนุ่มสาวอีกคู่ สมิติจึงกวักมือเรียกอัศราและเกศราให้มาหา

อี้ฟางเยว่หันไปขอร้องลู่เจ๋อที่ยืนอยู่ด้านหลัง “ท่านหัวหน้า อันที่จริงอี้ฟางเยว่ก็เท่ากับเป็นมารดาของลู่หลิงหยุน เป็นแม่สามีของฉินเสี่ยวโหรว การจะเข้ามาในเรือนนี้ก็ถือว่าเป็นของคนในครอบครัวเดียวกันมิใช่หรือ”

“ไม่มีทาง! แต่ก็อย่าได้วางใจอะไรมากนัก อีกไม่นานงานใหญ่ของสหายแม่จะเริ่มขึ้นแล้ว เจ้าอย่าได้ใส่ใจที่จะเอาเสวียนเฟยหลงมาเป็นสามีอยู่อีกเลย เพราะเมื่อใดที่คนผู้นั้นทำได้สำเร็จ เจ้าจะมีบุรุษมากมายให้เลือกสรร” “ท่านแม่หมายความเช่นไรเจ้าคะ” “ที่แม่ทำตามใจเจ้าเรื่องเฟยหลง มิใช่กลัวอับอายในสิ่งที่เกิดขึ้นกับเจ้าเชียนเชียน แม่แค่ต้องการให้หลิวเพ่ยเพ่ย เจ็บปวดที่สุดก่อนที่นางจะตายตามบิดาของนางไป”

บทที่ 31 แม่นมได้จากไป หนิงเอ๋อแปลกใจที่เขารู้ถึงชื่อหางเฟิ่งหรือวันนั้นที่นางฝันถึงหางเฟิ่งนางจะละเมอชื่อเขาอออกมา แต่อย่างไรถึงนางจะเอ่ยชื่อผู้ใดก็ไม่เห็นเกี่ยวกับแม่ทัพสักนิด "ข้าจะเอ่ยชื่อผู้ใด หรือรักชอบผู้ใดจะไม่เห็นเกี่ยวกับท่านสักนิด '' "แต่ก่อนอาจจะไม่เกี่ยว แต ่ต่อจากนี้อะไรที่เกี่ยวกับเจ้าล้วนแต่เกี่ยวข้องกับข้าทั้งสิ้น เพราะตอนนี้เจ้าขึ้นชื่อว่าเป็นเมียของท่านแม่ทัพผู้นี้แล้ว " หนิงเอ๋อส่ายหน้าไปมา เหตุใดท่านพี่เสี่ยวหลงถึงได้รักบุรุษผู้นี้ได้กันนะ นอกจากหน้าตาดีและมีฝีมือก็ไม่เห็นจะมีตรงไหนดีสักนิด

วันนี้ปัญณิสามีเรียนเช้า เธอขับรถไปเรียนที่กรุงเทพ เรียนเสร็จก็กลับมา เพราะที่เรียนกับบ้านอยู่ห่างกันไม่ไกล แต่ระหว่างที่แวะกินข้าว เธอเจอกับเมียน้อยเสี่ยขุนเข้า สภาพผู้หญิงคนนั้นดูไม่ได้เลย เนื้อตัวมีแต่รอยช้ำ ยังไม่ได้ถามอะไร ยัยนั่นก็วิ่งหนีหายไปจากสายตา “หมายถึงใครเหรอปรา ย” “เมียน้อยเสี่ยขุน” รู้ว่าเป็นเรื่องเข้าใจผิด แต่เธอจำชื่อผู้หญิงคนนั้นไม่ได้จริงๆ “มารวี?”