Romans & histoires มือผี ยอดฝีมือช่างทำกุญแจ

"รีบไขเร็ว" หันไปสั่งให้นายแดงรีบปลดล็อคกุญแจมือ ระหว่างนั้นก็แอบมองหน้าหลานสาวที่ยืนทำตัวเหี่ยว เกือบจะหลุดหัวเราะออกมา แต่ก็ยังติดที่เกรงใจอาชีพหมอที่น่าเชื่อถือของหลานเขย ก็เลยได้แต่ตีหน้านิ่งกลั้นขำ ยังดีนะ...ที่นายแดงเป็นช่างทำกุญแจเก่า ไม่อย่างนั้นล่ะก็หลานเขยเธอ คงได้นอนหลับคากุญแจมือตลอดทั้งคืนแน่ๆ

ซือถูไป๋กางมือออกเบื้องหน้านาง ในฝ่ามือมีกุญแจอายุยืนหยกขาวสลักทองคำชิ้นหนึ่ง ดูประณีต สวยงามมาก ผูกเชือกแดงถักเส้นหนึ่งเอาไว้ด้วย กุญแจนี้ชิ้นเล็กมาก พอเข้าใกล้จึงเห็นถึงความพิถีพิถันและฝีมือช่าง ไม่ใช่ของที่จะวางขายดาษเดื่อทั่วไปภายนอกแน่นอน

พูดจบ เขาก็ยกมือขึ้น กุญแจสีทองก็ปรากฏขึ้นระหว่างนิ้ว การก่อสร้าง ลายเส้น และการแกะสลักนั้นเหมือนดอกในมือของฉาวก้วนทุกประการ "ฮะ?" ฉาวซวนเฟยขมวดคิ้ว "กุญแจของฉันจะอยู่ในมือคุณได้อย่างไร?" "งั้นก็ต้องถามตัวคุณเองแล้ว"

กุนซือแสยะยิ้มใส่ฉัน ก่อนจะหยิบกุญแจข้อมือเวลาใส่มือผู้ร้ายขึ้นมาโชว์ต่อหน้าฉัน "กุนซือนายมันบ้า โรคจิต" ริมฝีปากบางของฉันอ้าปากด่าทันที คือฉันไม่ใช่ผู้ร้ายนะ แกร้ง! "...?? ฉันขมวดคิ้วมองเป็นปม เมื่อกุนซือเอากุญแจล็อคมือตัวเอง

กุญแจมือสเตนเลสเงาวับ ที่ไม่ใช่ของเล่นพลาสติกโง่ๆ! ‘เฮ้ย! หญิง! เอาจริงเหรอวะ’ พี่ต้นเบิกตากว้างเมื่อเห็นกุญแจมือของจริง ‘กะ... กุญแจมือเลยเหรอ’

ตอนแรกกู้เจาเจายังไม่รู้ว่าเขาจะทำอะไร จนกระทั่งเขาพาช่างมาเปิดกุญแจ แล้วไปหากุญแจคู่รักที่เคยคล้องไว้กับเธอ ช่างไขกุญแจเปิดกุญแจคู่รักออกอย่างง่ายดาย แล้วยื่นให้ลู่จิ่นเหนียน ก่อนจะหันหลังเดินจากไป

ชายหนุ่มเอื้อมมือทัดปอยผมที่ตกลงมาปรกหน้าหญิงสาวขึ้นอย่างอ่อนโยน ก่อนจะวางกุญแจดอกใหญ่ลงบนฝ่ามือเล็กของนาง “นี่คือสิ่งใดหรือเพคะ” ร่างบางมองกุญแจในมือด้วยความสงสัย “เดาดูสิ” เซี่ยหรงเหยายกกุญแจดอกนั้นขึ้นสำรวจ สุดท้ายก็ไม่เข้าใจความหมาย

ฝ่าเท้าเบาหวิวย่องเข้าไปใกล้โต๊ะทำงาน ค้นหาสิ่งของบางอย่างในลิ้นชัก เมื่อไม่เจอก็ย่องเบาไปยังหีบเก็บของสำคัญที่ใส่กุญแจเอาไว้ มุมปากผุดยิ้มทันทีเพราะบนโลกนี้ไม่มีกุญแจชนิดใดที่เขาไขไม่ได้ มือหนาหยิบกุญแจผีที่เก็บไว้ในอกเสืื้อ หยิบเหล็กบางโค้งงอตรงปลายแหย่ เข้าไปในช่องเล็กบางดันเหล็กอยู่สองสามครั้งก็สามารถไขกุญแจได้โดยไม่ต้องพยายาม “จวนอ๋องก็เท่านี้”

"กล่องเล็ก ๆ นี้ใช้กุญแจปราการแปดทิศ ข้าต้องใช้ความพยายามอย่างมากจึงตีได้สำเร็จ" เจียงซุ่ยฮวนตบกล่องในอ้อมอก ถามอย่างงุนงง "ท่านเป็นช่างตีเหล็ก ไฉนจึงทำสิ่งเช่นนี้ได้ด้วย?"

ทหารนายหนึ่งก้าวเข้ามา สวมกุญแจมือโลหะผสมให้ลั่วอู๋ฉาง “แกร๊ก!” กุญแจมือชนิดนี้ถูกสร้างขึ้นมาเพื่อใช้กับนักบู๊โบราณโดยเฉพาะ ทำจากโลหะผสมชั้นสูง แม้แต่ยอดฝีมือระดับปรมาจารย์ก็ยากที่จะถอดมันออกได้