ยัยตัวแสบของนายวิศวะ นิยาย & เรื่องราว

เฮ้อ~ สุดท้ายฉันก็จะกลายเป็นคู่หมั้นของนายวิศวะดุคนนี้ใช่ไหม จบบริบูรณ์

ไหมก้าวเข้ามาใกล้ "คุณหนูเอาแต่ใจแบบนั้น จะเข้าใจตัวตนที่เป็นวิศวกรของคุณจริงๆ ได้ยังไง ไม่เหมือนไหมนะอาร์ต ไหมรู้ว่าคุณชอบอะไร และเราเหมือนกันมากกว่าที่เขารู้ซะอีก"

“คุณพึ่งจะมาทำงานไม่ถึงเดือน คงไม่รู้กฎระเบียบที่นี่สินะ...บริษัทนี้ความสวยไม่สามารถเบิกทางคุณมาได้นะครับ” วิศวกรคนเดิมยังไม่ถอย กลับพูดจาเหน็บแนมหญิงสาวตรงหน้าอย่างไม่ลดละ

ลานหน้าตึกคณะวิศวะ " เอ้า!!ให้ไวมารวมตัวกันตรงนี้เข้าแถวให้เรียบร้อย" " วันนี้มีกิจกรรมเหรอวะ??" พายุพูดขึ้นขณะเดินมายืนรอเด็กปี1เข้าแถว " ไม่รู้วะ!!" " วันนี้พวกปี1มีกิจกรรมย่ะ" " อ้าว..แล้วมันเกี่ยวอะไรกับพวกเราวะ??"

ชื่อเรื่อง วิศวะคลั่ง (รัก) องศาเดือด พระเอก : ธาม ธีรธัช อัครานนท์ คณะวิศวกรรมศาสตร์ ปี 3

เนเน่ร้องเพลงให้ฟัง แต่เพลงนี้ผมไม่เคยได้ยิน จะว่าไปแฟนผมก็ร้องเพลงเพราะมากนะ “ใครจน พี่ไม่จน” “เป็นวิศวะอะไรคะ” “โยธา” “ว๊าววว หนุ่มวิศวะกับสาวบริหารเข้ากันดีนะ”

จะมาขับไสไล่ส่งเพราะว่ามาทำ ลับ ๆ ล่อ ๆ ที่ตึกคณะวิศวะและท่าทางไม่น่าไว้ใจ “เออ...เร็ว ๆ เข้ายุงกัดกู...กูก็ไม่รู้ว่ามึงชอบคนเลว รู้อยู่พวกวิศวะมีแต่ถ่อย ๆ เถื่อน ๆ ทั้งนั้นก็อยากจะได้เป็นผัว ส่วนกูขอมองหมอหล่อ ๆ สะอาด ๆ ดีกว่า”

“ยอมใจแกจริง แล้วนี่อยู่ไหน” “อยู่วิศวะ” “ห้ะ!!” ยัยส้มร้องขึ้นอย่างตกใจจนฉันต้องเอามือถือออกห่าง “แกนี่นะไปเหยียบวิศวะ ไหนว่าไม่ชอบไง มีแต่พวกเถื่อนๆ หยาบคายบ้างล่ะ ติดเหล้าบ้างล่ะ”

พี่ครินทร์วิศวะอะนะ? ‘ฉันชอบของฉันมาเป็นปีๆ มีเจ้าของแล้วเหรอเนี่ย’ ‘อิจฉาจัง’ เสียงซุบซิบดังขึ้นรอบทิศเหมือนคลื่นกระเพื่อม หนามเตยยืนอึ้ง คำพูดหยามเหยียดในปากติดค้าง ไม่สามารถเปล่งออกมาได้ทันที ความมั่นใจที่เคยมีพลันสะดุด เพราะชื่อที่หลุดออกมานั้น…มันหนักเกินกว่าท ี่คนอย่างตัวเองจะรับไหว

พิณนาห้ามหลานสาว “พวกเราเรียนวิศวะ” “แล้วไง พวกเรียนวิศวะนี่มันตับแข็งหรือไง” ผู้เป็นน้าเอ่ยอย่างไม่พอใจ