รวย Novels & Stories

หญิงสาวเลิกคิ้ว เอเดรียนยกยิ้มมุมปาก แววตาของเขาสะท้อนประกายคมกริบราวกับใบมีด และสิ่งที่เธอเห็นมันแฝงความหยามเหยียดอย่างไม่น่าให้อภัย “ปกติคาสิโนของเราจะไม่ปล่อยลูกหนี้กู้เงินในจำนวนสูงมากขนาดนี้ แต่แม่ของคุณมีกลเม็ดเด็ดพรายที่ทำให้ผู้จัดการคาสิโน่ยอมปล่อยกู้ให ้”

คุณหญิงรุจิรารู้สึกโมโห ที่เจ้าลูกใช้ตัวดีไม่เคยเล่าอะไรให้คนเป็นแม่อย่างเขาฟัง แต่กลับทำตัวเป็นสมภารกินไก่วัด แต่ไก่วัดตัวนี้กับเป็นไก่วัดที่ผ่านสังเวียนมาแล้วนับไม่ถ้วน ก็แค่ผู้หญิงกลางคืน ที่หาเกาะเศรษฐีหนุ่มกิน "ร่าน!" แม่ของภูผาพูดขึ้น ทำให้รมย์เงยหน้าข ึ้น พร้อมดวงตาแดงก่ำ จากนั้นใบหน้าของเธอก็หันเพราะแรงตบจากผู้เป็นมารดาของคนรัก เธอยกมือขึ้นประครองใบหน้าของตัวเองที่ตอนนี้มันเริ่มเจ็บช้ำและรู้สึกชา

ตัวจำต้องขบเม้มเอาไว้ ปรานต์ธร หรือ แพทริค ลี หนุ่มลูกครึ่งไทย-ฮ่องกง นักธุรกิจข้ามชาติในวัย 30 ปี เจ้าของบริษัทลงทุนในกลุ่มธุรกิจอสังหาริมทรัพย์รายใหญ่ ซึ่งมีบริษัทแม่อยู่ที่ฮ่องกง ชายหนุ่มหันกลับไปมองทางเบื้องหลังช้าๆ เมื่อรู้สึกว่าใครอีกคนกำลังเดินอ อกมา ใบหน้าคมคงความเคร่งขรึมไว้ไม่เปลี่ยนแปลง หากแต่ดวงตาคมดำมืดจนดูน่ากลัวนั้นทำเอาหญิงสาวที่กำเครื่องทดสอบการตั้งครรภ์ไว้แน่นทั้งสองอันบังเกิดความกลัวขึ้นมาจับใจ

ครีมหัวเราะออกมาอย่างสนุกที่ได้หยอกเค้า คุณคัทลียาจิบเหล้าไปมองไพ่ในมือไป เธอไม่ได้เข้าออฟฟิศสองวันแล้ว ชินแทบจะพาเธอกินนอนที่นี่เลยหละ เค้าชอบลุ้น ชอบเสี่ยง เธอชอบเค้า เค้าไปไหนเธอตามไปด้วย ไม่ห่างกายวันนี้มือขึ้นได้มาเกือบสองแสน สุดารายงานผลสอบย่อยของน้องครีมให้ฟัง เ� �อจึงสั่งให้สุดาโอนเงินให้น้องครีมแสนนึง เป็นรางวัล

บทที่ 1 สภาพการจราจรยามพลบค่ำยังคงแออัดเช่นเดียวกับทุกวัน อากาศช่วงปลายเดือนเมษายนซึ่งเป็นฤดูร้อน ยิ่งทำให้เมืองที่แออัดไปด้วยผู้คนและตึกรามบ้านช่อง ทวีความร้อนอบอ้าวมากขึ้นไปเป็นเท่าตัว ผู้คนที่อยู่บนยวดยานและสัญจรไปมาบนท้องถนน สีหน้าล้วนแต่ปราศจากรอยยิ้ม หา กทว่ากลับเป็นข้อยกเว้นสำหรับชายหนุ่มในชุดกางเกงยีนเสื้อช็อปสีแดงเลือดหมูที่ปักตราสัญลักษณ์ของมหาวิทยาลัยชื่อดัง โครงหน้าคมคร้ามหล่อเหลาเปื้อนไปด้วยรอยยิ้ม ดวงตาเปล่งประกายแห่งความสุขออกมาอย่างน่าอิจฉา เหมือนดั่งว่าสภาพแวดล้อมอันเลวร้ายเหล่านั้นไม่สามารถทำอะไรเขาได้

ปัจจุบัน นี่ไงครับชีวิตของผมกับโมราห์ ถึงจะผ่านมา20ปีแล้วแต่ผมยังจำเรื่องราวได้ไม่เคยลืม และถึงจะผ่านมา20ปีผมก็ยังโสดเหมือนเดิมและที่สำคัญโสดเหมือนเดิมด้วยครับ5555ยังไงก็ขอขอบคุณที่อ่านของผมถึงตอนจบนะครับ ขอบคุณมากครับ .............................The end............................. ไรท์เป็นนักเขียนมือใหม่ฝากเนื้อฝากตัว ด้วยนะคะทุกคน เกิดมีข้อผิดพลาดตรงไหนไรทืก็ขอโทษด้วยนะคะ ชนันญภัค เขียน

ชายหนุ่มเสียงแข็ง “ผมเสียเงินไปครึ่งแสนเลยนะ ใจคอคุณจะตอบแทนผมด้วยจังก์ฟูดง่ายๆ นั่นเหรอ” “ใช่ที่ไหนล่ะคะ” หญิงสาวหันมาปฏิเสธเสียงอ่อน รู้สึกถึงความระคายเคืองคันยุบยิบไปตามเนื้อตัว ครั้นพอเธอลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ขาขาวๆ และแขนเรียวงามก็เกิดผื่นปื้นสีแด งมาเต็มตัว

น้ำฝนเป็นนักศึกษาปีหนึ่งฐานะทางบ้ทนของเธอข่อนข้างดี เธอเป็นคนเรียบร้อยและอ่อนโยน แต่ใครจะคิดว่าผู้หญิงที่ดูเรียบร้อยคนนี้กลับมีความลับที่ไม่มีใครรู้

อ่อ “ไม่อะไม่สนิทกันสักหน่อย” “เดี๋ยวได้สนิท” อะไรของเขา "สองแสนใช่มั้ย" คนตรงหน้าพูดต่อ "คะ?" "ค่าตัวเธอน่ะ สองแสนใช่มั้ย"