Rejeté นิยาย & เรื่องราว

สาวน้อยตัดพ้อทั้งน้ำตา ไร้แรงต่อต้านขัดขืนคนเหนือร่าง “ฉันไม่ใช่คนใจดีและคนดี บอกแล้วไงว่าอย่าไว้ใจ อ่า...อื้ม” แล้วปากหนาก็เคลื่อนผละจากยอดอกสีหวานที่ดูดเม้มมาบดจูบปากน้อยที่เต็มไปด้วยเสียงสะอื้นสั่นเครือ

ศิลาหัวเราะเบา ๆ ในลำคอ ปลายนิ้วกดลึกลงบนฝ่ามือ พยายามกดโทสะที่กำลังปะทุไม่ให้หลุดออกมา “หรือจริง ๆ แล้ว นายแค่ไม่เชื่อว่าฉันทำได้” “ผมไม่ได้ตัดสินว่าคุณทำได้หรือไม่ได้” เลโอตอบทันที “ผมพิจารณาจากเอกสารที่คุณยื่นมา และในตอนนี้.. มันยังไม่สามารถสร้างความเชื่อมั่นได้ม ากพอว่าบริษัทควรนำเงินไปลงทุนกับโครงการนี้”

เทสซ่ายังคงซัก “คืองี้นะเทส” ชายหนุ่มกางมือออกทุกครั้งเวลาที่เขาต้องเล่าเรื่องอธิบายให้คนอื่นฟัง ส่วนมืออีกข้างจะกอดเอวตัวเองไว้ “Remove หมายถึงลบก็ได้ แต่มันไม่เหมือนกับ delete เพราะข้อมูลหายไปจากที่อยู่เดิมแต่ไปอยู่ในที่เก็บใหม่ บางครั้งคนเราก็ใช้ผสมกัน แต่ถ้าเธอพิจารณาดี ๆ จ ะเห็นว่าคำ re ทำซ้ำ และ move เคลื่อนย้าย ทั้งสองคำมันผสมอยู่ ส่วน delete คือลบออกไปเลย เหมือนเวลาเธอเขียนคำแล้วใช้ยางลบลบคำคำนั้น มันก็จะหายไปตลอดกาล”

เมธาพัฒน์ส่งแก้วคืนให้พวงชมพูพร้อมทั้งพูดอย่างเอาใจ แต่สีหน้าของสาวน้อยตรงหน้ากลับไม่สู้ดีนัก ทำให้เขาอดแปลกใจไม่ได้ “ชมพูเป็นอะไรหรือเปล่า ทำไมทำหน้าเหมือนทำผิดอะไรร้ายแรงมาอย่างนั้น” คำพูดของเมธาพัฒน์กระแทกใจสาวเข้าอย่างจัง เด็กสาวหน้าเสียรีบพูดปฏิเสธแทบจะไม่เป็นคำ “มะ..ไม่มีอะไร ชมพูไม่ได้ทำอะไร... ผิด...”

ฉันบ่นอู้อี้ ขี้เกียจเปลี่ยน “แต่ก่อนกับเดี๋ยวนี้ ไม่เหมือนกัน เสื้อรัดเกินไป เดี๋ยวพาไปซื้อใหม่”

หมายเหตุ(ไม่บังคับ) หมายเหตุ(ไม่บังคับ) 战北望深吸一口气，不敢置信地看着她。 她是真心想求去，还是又以此胁迫？但他绝不会休妻，一旦休妻外头的唾沫星子都能把他和易昉淹死。 หมายเหตุ(ไม่บังคับ) 战北望深吸一口气，不敢置信地看着她。

"ไม่อนุญาต-_-" "เลิกงานแล้ว ไม่มีสิทธิ์ห้าม" พอฉันแย้ง คราวนี้เขาก็ถอนหายใจใส่ฉันแทน จนเพืื่อนๆฉันโทรมา และประชุมสายกัน..

“แต่ไม่ยอมกลับมาอยู่บ้าน ไปเช่าอพาร์ตเม้นต์ทำไมให้เสียตังค์ หรือว่าแอบมีแฟน” “เปล่าค่ะ” เธอรีบปฏิเสธ “หนูแค่อยาก...นั่งรถเมย์มาทำงานน่ะค่ะ มันสนุกดี”

“ค่ะ” “อุ๊ยตาย! แล้วนี่จะเอายังไงต่อ มีหวังถูกแคนเซิลงานหมดยกแผงแน่ กำลังรุ่งอยู่แล้วเชียว” “ไวน์ต้องกราบขอโทษเจ้ด้วยนะคะ ไวน์ไม่มีอะไรจะแก้ตัว”

มินิสเกิร์ตสีขาวสั้นเหนือเข่าโชว์ขาเรียวสวยรับกับรองเท้าส้นสูง ยิ่งทำให้ดูดีมากขึ้น ในมือถือกระเป๋าแบรน์เนมใบหรู “ซื้อเสร็จหรือยัง” “พนักงานไปดูให้อยู่ รอหน่อยไม่ได้หรือไงแค่นี้ทำเป็นรอไม่ได้” “รอได้พี่สาวทั้งคน”