รักทรมาน Novels & Stories

ตามจีบ ตามเปย์เธอมาตั้งนานแต่สถานะดันเป็นได้แค่ รุ่นพี่-รุ่นน้อง เหตุผลหลักๆก็คือ ไม่คู่ควร! อีกฝ่ายฐานะสูงเสียดฟ้า แต่อีกฝ่ายกลับวิ่งวุ่นทำงานใช้หนี้ทั้งปีทั้งชาติ “กับไอ้แค่เศษเงินแสนเดียว ทำไมไม่ขอพี่?” สำหรับคนบางคนมันก็คงเป็นแค่เศษเงิน แต่สำหรับคนบางคนมันแทบจะให้ชีวิตใหม่กับตัวเองได้เลย แต่ไม่ว่าจะผลักไสผู้ชายคนนี้อีกสักเท่าไหร่ เขาก็ยังคงยืนยันที่จะอยู่เคียงข้างเธออยู่ดี ไทม์ บริหารปี4 หล่อ สุภาพ สายเปย์ เป็นที่ชื่นชอบของใครหลายคน หื่นนิดๆ นิสัย : เอาใจใส่ มีความเป็นผู้นำ ไม่หวงเงินกับคนที่ตัวเองรัก แต่บางครั้งก็ออกแนวบังคับให้ทำตามใจของตัวเอง “พี่ซื้อมาให้เราไม่ได้จะให้คนอื่น ถ้าเราไม่เอา ของพวกนี้ก็ไม่มีความหมายสำหรับพี่” มีนา บริหารปี2 สวยหวาน แต่ไม่ค่อยมีความมั่นใจในตัวเอง นิสัย : ชอบด้อยค่าตัวเอง ขี้เกรงใจ “ฉันไม่อยากดึงพี่เขาลงมาอยู่ในโคลนตมกับฉัน” “เมื่อกี้พี่กดเลขอะไรไป” “1215ค่ะ” “จำไว้ด้วยล่ะ ประตูห้องนี้พี่เปิดให้เราเข้ามาได้ตลอดเวลา”

“เธอนี่มันใจร้ายมากเลยนะไทนี่ นี่แม่ฉันหลงรักคนใจร้ายอย่างเธอได้ยังไงกัน” “ใช่ค่ะ...ไทนี่ร้าย เมื่อพี่รู้แล้วก็อย่ามายุ่งกับไทนี่ซิคะ ไปให้ไกลจากผู้หญิงร้ายกาจคนนี้ซิคะ หรือจะให้ไทนี่ออกจากงานเลยก็ได้นะ ไทนี่ไม่แคร์พี่ภามอีกแล้ว คนใจร้าย!” “ไม่...” เพียงแค่ได้ยินนันทิยาบอกว่าจะไป เขากลับทนไม่ได้ขึ้นมา หงุดหงิดเหลือกำลัง กรามหนาขบกัดบดเบียดจนแก้มสากนูนเด่น “เธอไม่มีทางได้ไปจากฉันนันทิยา” มือใหญ่จับรั้งลำแขนกลมกลึงเอาไว้ได้ทันก่อนที่นันทิยาจะถอยกายได้ทัน “ฉันจะทำให้เธอตกนรกทั้งเป็น รู้ไว้นะฉันจะหาผู้หญิงที่คู่ควรกับฉันมาแต่งงานได้ ส่วนเธอจะเป็นได้เพียงแค่นางบำเรอบนเตียงที่จะไม่มีวันได้รับการยกย่องเป็นเมียฉันอย่างออกหน้าออกตา” เผียะ! เผียะ!

เธอต้องมาใช้หนี้ที่ตัวเองไม่ได้ก่อ กับเขาที่ใช้สัญญาหนี้มาบีบบังคับเธอเอาไว้ "ระหว่างเราถือว่าเป็นข้อแลกเปลี่ยนกันเธอนอนกับฉันจนครบกำหนด 3 เดือน ฉันจะคืนของของเธอจากนั้นเราคือคนที่ไม่รู้จักกัน"

“เธอยอมเป็นทาสรักเขาแค่บนเตียงเท่านั้น” ทุกอย่างที่เกิดขึ้นมีเพียงแค่เรื่องบนเตียง ไม่มีความรักที่เธอจะให้กับเขาเลย แต่แล้วความดีของเขาก็ทำให้นางร้ายแบบเธอรัก อลิส&หมอภัค=จบแฮปปี้ ×ไม่นอกใจ×ไม่นอกกาย

ไม่มีใครรู้ว่า นันทินี เลขาของ เจตต์ มีงานอีกอย่างคือการเป็นนางบำเรอลับๆ ของเขา กระทั่งวันหนึ่งเธอไม่สามารถทำหน้าที่นั้นต่อไปได้เพราะนันทินีหลงรักท่านประธานสุดหล่อ เธอตัดสินใจลาออกแต่เขากลับไม่ยินยอม ก็ในเมื่อเธอจากไปพร้อมหอบลูกในท้องของเขาไปด้วย

“เมื่อคืนอาจารย์ก็นอนกับมาร์ไปหลายครั้งแล้ว” “เมื่อคืนก็ส่วนเมื่อคืน ตอนนี้ก็ส่วนของตอนนี้ น้องลิตาหนีออกจากบ้านใช่ไหม เหตุผลที่คุณแจ่มตามเธอกลับบ้าน” “อาจารย์แอบใช้มือถือมาร์เหรอคะ” “แล้วจะทำไม ไม่อยากแต่ง ทำไมไม่บอกดีๆ ฉันจะได้เลิกจัดงานให้สิ้นเปลืองเงิน แล้วเปลี่ยนเป็นส่งทนายมาฟ้องร้องเรียกเงินยี่สิบล้านคืน คิดค่าเสียเวลาเป็นอะไรดี ขอเธอจากพ่อเลี้ยงมานอนกกสักสองปีแทนดอกเบี้ยดีไหม พ่อเลี้ยงน่าจะเต็มใจ เพราะแต่ไหนแต่ไรเขาก็เกลียดเธอ” “มาร์ไปเกี่ยวอะไรด้วย ใครติดหนี้ก็ไปทวงกับคนนั้นสิ ไปฉุดเธอมาขังไว้ที่นี่ แล้วทำกับเธอ... เหมือนที่ทำกับมาร์ อาจารย์จะได้ครางชื่อถูกคนสักที” “ไม่ได้หรอก กับน้องลิตาฉันต้องถนอม แต่กับเธอไม่จำเป็น” แทนคุณผละออกจากมาลินีไปหยิบเงินสองพันมายัดใส่มือเธอ “เก็บไว้ใช้ ถ้าว่าง่าย เอาเสร็จฉันจะให้เพิ่ม” “อาจารย์ดูถูกมาร์” “ฉันไม่เคยดูเธอผิดหรอกนะมาร์”

ยึดถือคำมั่นสัญญา เฝ้ารอคอยเขากลับมา แต่...ความรักที่ให้กลับได้เป็นความเจ็บปวดชอกช้ำกลับมา เธอจึงต้องตัดสินใจ... “ไม่นึกว่าเธอจะยังมีหน้ามาหาฉันอีกเมษา เสร็จธุระแล้วก็รีบไปซิ จะมัวรีรออะไรอยู่อีก รู้ก็รู้อยู่ว่าคนไม่รัก ยังจะตามตื้ออยู่ได้ ไม่รู้เมื่อไหร่จะไปให้พ้นๆ หน้าซะที” เบนนิโต้กัดฟันพูด เพราะต้องการให้เมษาตัดใจจากเขาซะที ถ้าเป็นอยู่อย่างนี้ คนที่เจ็บปวดก็คือตัวเมษาเองนั่นแหละ แต่ทำไมพอคิดทำอย่างนี้...เขาถึงรู้สึกปวดใจอย่างบอกไม่ถูก มันเหมือนถูกควักหัวใจออกจากร่างเลย “ดิฉันทราบแล้วค่ะคุณเบนนิโต้ ดิฉันทราบว่าคุณไม่ต้องการที่จะเห็นหน้าหรือพูดจาเสวนากับดิฉัน ตัวดิฉันเองก็ไม่ได้คิดอยากจะมาที่นี่เหมือนกัน ถ้าไม่ติดว่าจะต้องเอาความทรงจำที่มี...ความรักที่เคยใช้หล่อเลี้ยงหัวใจนำมาคือคุณและรับเอาความรักและหัวใจของตัวเองคืนกลับมา เพื่อจะได้รักตัวเองให้มากกว่ารักคนอื่น! เสียที” เธอไม่ได้ย้ำให้เขารู้ แต่ย้ำกับใจตัวเอง นับจากนี้ไป ควรรักตัวเองให้มาก ไม่ควรหลงละเมอเพ้อพกไปกับคำลมลวงและความรักจอมปลอมที่เขาเคยมอบให้ไว้

พิมพ์ชนก หญิงสาวธรรมดาที่ถูกบังคับให้แต่งงานกับ ภาคิน ทายาทมาเฟียหนุ่มผู้ทรงอิทธิพลตามข้อตกลงทางธุรกิจของสองตระกูล สำหรับภาคิน การแต่งงานครั้งนี้เป็นเพียงหน้าที่ เขาไม่เคยคิดมอบหัวใจให้ผู้หญิงที่พ่อเลือกไว้ แต่สำหรับพิมพ์ชนก เธอกลับเผลอรักผู้ชายที่ได้ชื่อว่าเป็นสามีหมดหัวใจ หลังใช้ชีวิตคู่ด้วยความเจ็บปวด เธอได้ยินความจริงว่าเขามีผู้หญิงอีกคนอยู่ในหัวใจมาตลอด คืนเดียวกันนั้น เธอค้นพบว่าตัวเองกำลังตั้งครรภ์ พิมพ์ชนกจึงเลือกหนีไปพร้อมลูกในท้อง ห้าปีผ่านไป ภาคินกลายเป็นมาเฟียผู้ทรงอำนาจที่สุดของตระกูล แต่สิ่งที่เขาไม่เคยลืมคือภรรยาที่หายตัวไปอย่างไร้ร่องรอย โชคชะตาพาให้ทั้งสองกลับมาพบกันอีกครั้ง พร้อมเด็กชายตัวน้อยที่มีดวงตาเหมือนเขาไม่มีผิด จากการตามหาความจริง กลายเป็นการตามง้อภรรยา จากผู้ชายที่ไม่เคยรัก กลับกลายเป็นคนที่ยอมทำทุกอย่างเพื่อขอให้เธอกลับมา แต่บาดแผลในอดีตไม่ได้หายไปง่าย ๆ และศัตรูของตระกูลภาคินก็กำลังจ้องทำร้ายคนสำคัญที่สุดในชีวิตเขา เมื่อความรัก ความแค้น และอำนาจเข้ามาเกี่ยวข้อง ภาคินจะรักษาครอบครัวของตัวเองเอาไว้ได้หรือไม่

เอเลนอร์ แอชฟอร์ด คือกุหลาบงามแห่งลอนดอน เธอเกิดมาในตระกูลเอิร์ลผู้มั่งคั่ง แต่พ่อของเธอกลับผลาญสมบัติไปกับการพนันจนสิ้นเนื้อประดาตัว ทิ้งหนี้มหาศาลไว้ก่อนจะจบชีวิตลง ทางเดียวที่ครอบครัวจะรอดจากการถูกยึดคฤหาสน์และไม่ต้องไปนอนข้างถนน คือการรับข้อเสนอของ "เซบาสเตียนเขาคือลูกชายคนงานในเหมืองที่เคยถูกพ่อของเอเลนอร์ขับไล่ออกไปอย่างทารุณในอดีต แต่ตอนนี้เขากลับมาในฐานะมหาเศรษฐีเจ้าของโรงงานถลุงเหล็กที่ร่ำรวยที่สุด เขาซื้อหนี้ทั้งหมดของแอชฟอร์ดไว้ แลกกับการที่เอเลนอร์ต้องแต่งงานกับเขา เอเลนอร์ติดต่อกับจูเลียนเพื่อหาทางหนี แต่เธอกลับค้นพบความจริงที่น่าใจหายว่า จูเลียนคือคนที่ร่วมมือกับนายธนาคารปั่นหัวพ่อของเธอให้ล้มละลายเพื่อหวังจะฮุบที่ดิน และเซบาสเตียนต่างหากที่เข้ามาขวางไว้ ในคืนพายุเข้า เอเลนอร์เห็นรอยแผลเป็นบนหลังของเซบาสเตียน ซึ่งเกิดจากการถูกโบยเมื่อครั้งเขาเป็นเด็กรับใช้ในบ้านของเธอ เพราะแอบเด็ดดอกกุหลาบมาให้เธอ คืนหนึ่งเซบาสเตียนเมาและสารภาพความในใจว่าเขาไม่ได้ต้องการล้างแค้นตระกูลเธอ แต่เขาแค่ต้องการ คู่ควรกับเธอ แม้จะต้องใช้วิธีที่สกปรกที่สุดเพื่อให้ได้เธอมาครอบครองก็ตาม

"เมื่อพันธะที่เขาหยิบยื่นให้มีเพียงความเกลียดชังและการตีตรา... เธอจะหนีพ้นเงื้อมมือวิศวกรไร้หัวใจคนนี้ได้อย่างไร ในเมื่อยิ่งหนี เขายิ่งรัดรั้งด้วยพันธะร้ายที่ยากจะตัดขาด"