Novel & Cerita รักนอกการวางแผล

มีอีกหลายอย่างที่ไม่ได้ใช้ คิดพลางก้มหน้าลงมองคนรักอีกครั้ง กดจูบที่หน้าผาก แล้วเดินออกจากห้องนอน เขากลับเข้ามาพร้อมกล่องปฐมพยาบาล เปิดยาออก เริ่มทาแผลแต่ละแห่งบนร่างกายคนรักอย่างเบามือ จับเปิดเสื้อ ถกกางเกง สำรวจรอยแผล พลิกไปพลิกมา คนรักก็ไม่มีท่าทีจะตื่นขึ้นมาสักนิด จนเมื่อทำแผลเสร็จ ก็เดินออกไปนอกห้องอีกครั้ง ต่อสายหาคนๆ หนึ่ง

คุณป๋าถอดเสื้อออกเผยให้เห็นซิกแพคแน่นๆ ตรงแผงอกและกล้ามเนื้อส่วนแขน ฉันก้มหน้าหยิบอุปกรณ์ทำแผลขึ้นมาจัดการแผลที่คุณป๋าถูกยิง มันเป็นแค่รอยถากๆ จริงด้วย

จากนั้นเขาก็ชักนิ้วตัวเองออกแล้วปลดกางเกงลงต่ำจนเห็นท่อนเอ็นขนาดใหญ่ผงาดออกมา เขาคุกเข่าอยู่ตรงระหว่างขาฉันแล้วใช้มือรูดลำตัวเองเข้าออกทำให้มันยิ่งขยายใหญ่ขึ้นกว่าเดิม หัวเห็ดบานมีน้ำใสออกมาจากรูทำให้ปลายหัวเงาวับ รอบลำก็มีเส้นเลือดปูดโปนจนเห็นชัด จากนั้นค นตัวโตก็จ่อมาที่ร่องกลีบกุหลาบแล้วดันมันเข้าไปจนสุดลำ "อะ อร้ายย เจ็บ"ฉันนอนกำผ้าปูแน่นน้ำตาเล็ดด้วยความเจ็บแสบ ครั้งที่แล้วมันยังไม่หายบวมเลย คราวนี้เขายังคงรุนแรงอีก

ดวงตาของเขาแฝงไปด้วยรอยยิ้ม อารมณ์ดี ยังจะสนใจบาดแผลที่ไหนกัน ยิ่งไปกว่านั้น ก็แค่บาดแผลภายนอก ในมุ้งบนเตียง เสื้อผ้าหลุดออกส่งเสียงกรอบแกรบ ซ้อนกันเป็นชั้นๆ ราวกับสองคนพัวพันกันอยู่ข้างใน

“เขารู้ว่าเขากำลังเล็งไปที่ใด ไม่มีอวัยวะภายในใดของคุณเสียหาย อันที่จริงมีบาดแผลที่ผิวหนังด้านนอกเพียงเล็กน้อยเท่านั้น “บาดแผลนี้ไม่ได้เกิดจากการแทงสุ่มสี่สุ่มห้านี่ ต่อให้โชคดีแค่ไหนก็ไม่มีทางเป็นแบบนี้!

เธอขึงตาใส่ทันที เมื่อเขากลับมาเป็นคนเดิมอีกครั้ง “ผมแค่ล้อเล่น คุณจะได้ลืมความเจ็บได้ไงครับ เห็นมั้ยว่าได้ผลนะ เรียบร้อยแล้ว” ชายหนุ่มวางอุปกรณ์ทำแผลลงในถาด พร้อมชูมือทั้งสองข้างขึ้นเป็นสัญญาณว่ายอมแพ้ แต่ใจเธอนี่สิยังไม่หยุดเต้นแรงเสียที เขากำลังทำอะไรกับเธอเนี่ย

ผมถอดเสื้อด้านนอกยื่นให้กับลูกน้องก่อนจะรีบเดินเข้าไปด้านในตรงที่ลูกน้องเตรียมห้องทำแผลเอาไว้ให้ ก็อย่างที่มันว่าถ้าเข้าไปแบบเลือดเต็มตัวสะบักสะบอมแบบนี้พิงค์ได้ตกใจแน่นอน เธอยิ่งเป็นคนกลัวเลือดอยู่ผมก็ลืมนึกไปเลย “แผลไม่ลึกมากนะคะหมอไม่ได้เย็บให้ แต่อย่าเพิ่งทำอะไรให้แ ผลฉีกนะคะอย่าเพิ่งให้โดนน้ำด้วย”

เธอเห็นบาดแผลที่เขาไม่ยอมใช้ผ้าพัน มันเป็นแผลกว้างและลึกเพราะคมกระจกน่าตกใจ “คลีฟคะ...มือของคุณ...” “แผลนี่เดี๋ยวมันก็จะหาย” เขาหยุดระบายลงชั่วครู่และเงยหน้าขึ้น “แผลภายนอกจะกว้างหรือลึกแค่ไหน รักษาแล้วมันก็จะหายไป แต่แผลข้างในบางทีมันอาจฝังลึกอยู่อย่างนั้นตลอดชีวิ ต”

พราวฟ้าวางแก้วไวน์ในมือลงที่โต๊ะตัวเตี้ยตรงหน้า "ขอดูแผลได้ไหมคะ" คนเจ็บหันหลังให้ เธอก็จับชายเสื้อเชิ้ตถลกออกจากกางเกง จึงได้เห็นรอยแผลเป็นที่เหมือนเพิ่งตัดไหม และเหมือนมันยังออกแดงๆ หรือจะเพราะที่เขาออกแรงอุ้มเธอเมื่อครู่

วิวาห์(ไม่)ไร้รัก Writer : Aile'N ตอนที่ 22 "เสร็จแล้ว~ ห้ามแผลโดนน้ำนะคะ ล้างแผลทุกวัน หนึ่งอาทิตย์ตัดไหมค่ะ" คุณหมอเงยหน้าขึ้นพูดยิ้มๆ เมื่อช่วงเวลาแห่งเจ็บปวดจบลงด้วยดี ผ้าก๊อซสีขาวสะอาดถูกพันเข้ากับฝ่าเท้าเรียวเล็กเสียจนหน้าเตอะ