รักป่วน ๆ ฉบับแม่เลี้ยงเดี่ยว

นิยายเรื่องนี้เป็นภาคต่อรุ่นลูกของ ป้าน่ะเมียผมนะ 25+++ ใครที่เข้ามาอ่านแนะนำให้ไปอ่านรุ่นพ่อแม่ก่อนนะจ้ะได้เข้าใจที่มาของตัวละคร นิยายเรื่องนี้จะประกอบไปด้วยทั้งหมดสองตอนด้วยกัน 1.คุณหมอบิวตี้(หนูสวย)25+++(พ่อตาขาโหด) 2.พี่สมาร์ท(สุดหล่อ)25+++

13 เรื่องไม่ซ้ำ รวมเรื่องสั้นรสเข้ม แซ่บถึงใจ 25+ ความใคร่ ความลับ และเกมอำนาจที่ไม่มีคำว่าไร้เดียงสา ไม่มีความรัก 3P/นอกใจ/เจ้านาย/เด็กในปกครอง/เพื่อน/อาจารย์ หลากหลายรสชาติให้คุณแซ่บซี้ดด จบในตอน… แต่ความร้อนยังติดผิว คำเตือน* NC25+, คำหยาบ, รุนแรง, ดิบเถื่อน, ไม่มีบทอ่อนโยน

เด็กสาววัยสิบแปดที่ขาดความอบอุ่น จากพ่อที่แสนเจ้าชู้ จนแอบทำตัวเหลวแหลกไปตามประสาวัยรุ่น แต่เมื่อเธอได้มาพบกับหนุ่มวัยสี่สิบห้าปี ที่ทั้งหล่อล่ำมาดแมนและแสนอบอุ่นเร่าร้อน เจ้าหล่อนก็ถึงกับหลงรักเขา จนถึงขั้นยอมพลีกายให้อย่างง่ายดาย

“อย่านะ อย่าเปิดออกมานะ!” กัญญารีบร้องห้ามแต่ก็ช้าเกินไป เพราะลูกเขยจอมสงสัยได้เห็นความลับของเธอหมดเสียแล้ว อุปกรณ์บางอย่างที่กัญญาซ่อนเอาไว้ใต้หมอน ถูกเขารื้อออกมาหมด เมื่อ น้ำผึ้ง ลูกสาวเพียงคนเดียวพา ปกรณ์ ลูกเขยหนุ่มหล่อมาเที่ยวที่บ้าน แม่ยายอย่างเธอเห็นทีจะอยู่เฉยไม่ได้แล้ว เพราะดันเผลอไปแอบดูกิจกรรมสวาทของคนทั้งสองเข้าพอที แถมคนทั้งคู่ก็ยังเริงรักกันแบบถึงพริกถึงขิงอีกด้วย

เมื่อแก้วตาดวงใจที่เคยทะนุถนอมดุจดังไข่ในหินกำลังถูกทำให้ด่างพร้อยด้วยฝีมือของผู้หญิงที่ไร้ยางอายคนหนึ่ง มหาเศรษฐีหนุ่มเจ้าของฟาร์มมุกและธุรกิจอัญมณีส่งออกที่ใหญ่ที่สุด ในภาคพื้นเอเชียอาคเนย์อย่าง 'นายหัวเพลิง' หรือ 'อัคนี โอลิเวียลา อัครเดชา' ลูกครึ่งเลือดผสม ระหว่างไทย-บราซิลเลียนจึงต้องเข้ามาจัดการสะสางปัญหาด้วยการจับต้นเหตุของปัญหาอย่าง 'นิชมล ประกายรุ้ง' มากักขังเป็นเชลยและสั่งสอนให้รับรู้ถึงความเจ็บปวดที่แสนจะทรมานดั่งเช่นหลานสาวของเขาเคยเจอ

เมื่อชะตาลิขิตให้ได้พบเจอ ให้เขากับเธอได้รักกัน ทว่าความจริงมันช่างโหดร้าย เมื่อเขาดันเป็นต้นเหตุที่เกือบจะทำให้เธอไม่ได้เกิดมา... "พอ! มึงหยุดพูดได้แล้วกูไม่อยากฟัง" "มึงไม่อยากฟังหรือมึงกลัวความจริงกันแน่ว่าหนูของขวัญคือเด็กคนนั้น" "จะเป็นไปได้ยังไงวะ ก็ในเมื่อ..."/"บ้าเอ๊ย ถ้ายัยหนูรู้เรื่องนี้คงไม่ให้อภัยกูแน่ ยัยหนูคงเกลียดกูแน่เลยว่ะไอ้เชนทร์ แม่ง! ทำไมกูถึงได้เลวขนาดนี้วะ"....../......"ขอบคุณนะยัยหนู ที่เกิดมาให้ฉันรัก" #โคแก่กับหญ้าอ่อน #โคแก่คลั่งรัก #เงียบขรึม #อบอุ่น #หวงเก่งหึงเก่ง #ชอบดุ #แพ้ลูกอ้อนเด็ก #นางเอกน่ารัก #ขี้แย #อ้อนเก่ง #18+

เวลาเกือบสามทุ่มเห็นจะได้...ตอนที่เธอเดินเข้าไปในโรงสี ด้วยชุดนักศึกษาสวยงาม “พี่ขุน!” เธอเอ่ยเรียกด้วยน้ำเสียงห้วนสั้นให้อารมณ์หยิ่งยโสนิดหน่อย ขณะที่นายขุนทดกับลูกน้องสองสามคนกำลังตรวจเช็คความเรียบร้อยของงานตรงหน้า ข้าวเปลือกกองโตเป็นภูเขาหลายลูกตั้งอยู่ภายใต้แสงไฟสีส้มสลัวของโกดังขนาดใหญ่ “อ้าวคุณหนู” นายขุนทดหันมองเธอ ด้วยสายตาเป็นประกาย ความสวยและน่ารักของเธอเป็นเหมือนของขวัญของพวกคนงาน เธอรู้ดีว่าคนงานพวกนี้เอาเธอไปย่ำยีในความฝันและจินตนาการเสมอ “จะปีใหม่แล้ว ทำไมยังทำงานกันอยู่คะ ไม่หยุดงานไปเที่ยวกันเหรอ” “อ๋อ เป็นความสมัครใจน่ะครับ ใครทำงานช่วงสองสามวันนี้จะได้โบนัสพิเศษ ผมกับคนงานพวกนี้ไม่มีลูกเมียให้กลับไปหา เลยอยู่ช่วยงานเถ้าแก่ดีกว่า” “งั้นเหรอ?” ดวงตาสวยกวาดมองไปทั่ว เห็นคนงานหลายคนยังคงทำงานไปเรื่อย “ขยันกันจริง ว่าแต่ คืนนี้ทำงานกะกลางคืนกันกี่คนล่ะ?” “8คนครับ รวมทั้งผมด้วย คุณหนูมีอะไรจะใช้งานพวกผมรึเปล่าครับ” มีสิ...เธอมีงานจะให้คนงานพวกนี้ทำแน่นอน

ดาราหนุ่มเจ้าของฉายา 'คาสโนว่าตัวพ่อ' กับประโยคเด็ด "เธอก็รู้นี่... ว่าฉันไม่เอากับใครซ้ำสอง" ปะทะผู้จัดการสาวเจ้าของฉายา 'เต้าหู้ขาว' แต่...ดูเหมือนว่าจะมีคนกลืนน้ำลายตัวเอง

คำโปรย "ปริมมาแล้วเหรอพี่กำลังหิวอยู่พอดีเลย" ชายหนุ่มพูดขึ้นโดยไม่เงยหน้าขึ้นมาจากกองเอกสาร หญิงสาวหยุดชะงักไปทันทีเมื่อได้ยินคนเป็นสามีเรียกผู้หญิงที่เขารัก เขาไม่เคยรอเธอเลยสินะ "มาทำไม" ชายหนุ่มเงยหน้าขึ้นมามองด้วยความสงสัยเมื่อเห็นว่าเป็นภรรยาที่เขาไม่เคยให้ความสำคัญเขาเปลี่ยนสีหน้าเย็นชาขึ้นมาทันที "เอ่อ...ลินทำอาหารกลางวันมาให้ค่ะ" มาลินีฝีนยิ้มเมื่อเห็นอาการไม่พอใจของสามีที่แสดงออกมา "ใครสั่ง" ชายหนุ่มเอ่ยถามขึ้นด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ "เอ่อ...ไม่มีค่ะ" มาลินีส่ายหัวไปมาก่อนจะก้มหน้ามองปิ่นโตในมือด้วยความเสียใจ "กลับไปซะแล้วก็ไม่ต้องเสนอหน้ามาที่นี้อีก" หญิงสาวเงยหน้าขึ้นมามองเขาด้วยสีหน้าที่เศร้าหมอง

เมื่อรักไม่อาจแบ่งใจนรีกุลจึงต้องแบกรับทั้ง นัฐธวีร์ คนเป็น และคนตายในคราเดียวกัน นรีกุลจะทำเช่นไรต่อไป...ความรัก แรงอาฆาตเปลวพยาบาทของพวกเขาจะเผาหญิงสาวให้ตายทั้งเป็นหรือไม่! มาร่วมค้นหาคำตอบในนิยายเล่มนี้กันค่ะ เวลานี้นรีกุลอดรู้สึกไม่ได้ว่าร่างกายของตนขยับไม่ได้อีกแล้วหากแต่ท้องของหล่อนกับปวดมากราวกับเป็นไส้ติ่งอักเสบ หญิงสาวพยายามดีดดิ้นให้รอดพ้นจากการเกาะกุมของวิญญาณร้ายที่เธอเชื่อว่าติดตามมา หญิงสาวเปิดตามองไปยังด้านบนก็พบว่าเธฮนอนใกล้คาน ไม่นานนักหญิงสาวก็ต้องหวีดร้องสุดเสียงอีกครั้ง ยามเมื่อเวลานี้มีวิญญาณร้ายนั่งอยู่บนคานสูงเหนือหัวของเธอ วิญญาณร้ายที่นั่งแกว่งขาไปอยู่นั้นราวกับว่าจะเห็นเธอ หญิงสาวรีบปิดเปลือกตาลงอย่างรวดเร็ว กลิ่นเหม็นเน่าโชยไปเข้าจมูกของหญิงสาวอย่างจัง จนเธอต้องลืมตาขึ้นมามอง ภาพที่ปรากฏตรงหน้าหล่อนทำให้หญิงสาวช็อคสุดขีดเมื่อเวลานี้ศีรษะของวิญญาณร้ายค่อยๆห้อยลงมาจรดยังจมูกของเธอ นรีกุลหวีดร้องอย่างดังลั่นพลางออกปากไล่อย่างตระหนกสุดขีด หญิงสาวพยายามยกมือขึ้นสวดอ้อนวอนแต่ก็ไร้ผล เธอกลับยกมือไม่ขึ้นราวกับว่าเธอถูกผีอำอย่างไรอย่างนั้น ยังไม่ทันธรรมดาหญิงสาวจะสวดมนต์จบเธอก็ได้ยินเสียงข้างหูพูดขึ้นมาว่า