รักป่วน ๆ ฉบับแม่เลี้ยงเดี่ยว 소설 & 이야기

คาลวิน ผมเหนื่อยแทบบ้า เอาจริง ๆ ต้องขอยกย่องคุณแม่เลี้ยงเดี่ยวทุกคนเลย การเป็นพ่อแม่คนเดียวมันไม่ง่ายเลยสักนิด

ลันตามอบความรักความอบอุ่นให้กานต์รักอย่างเต็มที่ ลูกชายไม่เคยถามถึงพ่อเลยสักครั้ง "ผมมีแม่เพียงคนเดียวมาตลอด แต่สุดท้ายท่านก็ทิ้งผมไว้ลำพัง" ปกรณ์เวลาไม่พูดจาร้ายกาจเขาดูเหมือนเด็กน้อยคนนึงที่ไร้พิษสงจนลันตาอดที่จะเห็นใจไม่ได้

“ พี่รสา หนูมีแฟนแล้ว พี่ก็เคยเจอหนิ พวกเรารักกันมาก ไม่มีทางเลิกรากันหรอก อีกอย่างหนูไม่ชอบคนหล่อ เพราะเจ้าชู้ หลายใจ หลอกลวง ” “ มันก็ไม่เสมอไปหรอกนะ บางคนก็อาจจะรักเดียว ใจเดียวก็ได้ ” “ รีบไปเถอะ แม่รออยู่ ” เราสองพี่น้องพากันออกจากห้องน้ำ ตรงปรี่ไปหาผู้เป็นแม่ทันที

เธอยิ้มมุมปากเล็กน้อย “การเป็นแม่เลี้ยงเดี่ยวมันไม่ใช่ตราบาปนะหนิง แต่มันคือการที่เราถอยจากความสัมพันธ์ของคนรักและยังคงสถานะแม่ไว้ได้ คำว่าแม่มันหมายถึงชีวิตที่เราให้ใครสักคน ด้วยความรักไม่ใช่เหรอ”

“เอาละสิ... อกอีแป้นจะแตก ลองได้เป็นแบบนี้มีหวังว่าพ่อเลี้ยงโดนลูกเลี้ยงกินแน่ๆ” ป้าดวงรำพึงออกมาเบาๆ ขณะยกมือขึ้นทาบอกตกใจกับท่าทางของปานจันทร์ อย่างนี้กระมังที่เคยได้ยินผู้คนกล่าวว่า ‘ ความรักไม่มีพรมแดน’ ถ้าเป็นแบบนี้แสดงว่าปานจันทร์หลงรักพ่อเลี้ยงของตัวเองเข้าแล้ ว ในเวลาต่อมา

“พูดง่ายแต่มันทำยากนะฟ้า คนเรารักชอบใครสักคนมันก็ยากที่จะเลิก แต่แม่ว่าฟ้าของแม่ฉลาดพอที่จะรู้ว่าใครเขาจริงจังกับเราหรือแค่อยากจะมาเล่นๆ กับเรา” “หนูฉลาดเรื่องเรียนค่ะแม่ แต่เรื่องนี้หนูคิดว่าตัวเองโง่ที่สุด” “มันไม่ขนาดนั้นหรอกจ้ะลูก”

“การโตมาแบบพ่อเลี้ยงเดี่ยวแม่เลี้ยงเดี่ยว มันไม่ได้ดีเลยเว้ย ฉันที่เจอแบบนั้น ไม่ได้รู้สึกพอใจเลย คนอื่นอาจจะรู้สึกว่าโอเคไม่ขาด แต่ฉัน... ฉันขาด ฉันขาดแม่ ฉันขาดพ่อที่ไม่เลี้ยงดู ไม่ดูแลเอาใจใส่ ย่าที่เลี้ยงก็ไม่ได้รักฉัน สิ่งเดียวที่ฉันมีก็คือรวินท์ฝาแฝดของฉัน เราต่า งเติมเต็มความรู้สึกที่ขาดให้กันและกัน ถ้าไม่มีรวินท์ ฉันคงอยู่มาไม่ถึงทุกวันนี้” “แกอย่าตัดพ้อขนาดนั้นสิบัว แกยังมีฉัน มีไอยา เราเป็นครอบครัวกันได้นะ” เอลลี่ยื่นมือมากุมมือฉัน “อยากเอาออกเหรอ” ไอยาถามเสียงเรียบ ใบหน้าเธอเรียบนิ่ง

ลูกของฉันที่ได้เกิดมาในครอบครัวที่ครบสมบูรณ์แบบ ฉันเป็นแม่เลี้ยงเดี่ยวได้ แต่ฉันเลือกที่จะไม่เป็นเพราะฉันเคยผ่านจุดนั้นมาแล้ว จุดที่ไม่เคยได้รับความรักจากพ่อเหมือนเด็กคนอื่นๆ ความรักจากใครก็ไม่เหมือนความรักจากพ่อและแม่

ปิยฉัตรคนแมนเอ่ยออกมาด้วยความสะเทือนใจ ไม่เหลือเค้าของคนที่เคยประกาศปาวๆ ว่าไม่ชอบแสดงความอ่อนแอแบบโคตรหญิง “ไม่เป็นไรหรอกมึง กูจะเลี้ยงเขาเอง ถึงจะขาดพ่อแต่กูก็จะพยายามทำให้ลูกไม่รู้สึกว่ามีปมด้อย” คนที่จำต้องกล้ำกลืนยอมรับสภาพของการเป็นคุณแม่เลี้ยงเดี่ยวเอ ่ยเสียงเครือเจือสะอื้น

กันต์ธีกำหมัดแน่นอย่างไม่รู้ตัว ความรู้สึกแปลกๆ เข้าโจมตีในสมองพาลให้หงุดหงิดขึ้นมาอย่างไม่มีสาเหตุ “เธอเป็นแม่เลี้ยงเดี่ยวครับ ได้ยินว่าเลิกกับพ่อเด็กเพราะเขาเจ้าชู้มาก” เลขารายงานต่อ