รักป่วน ๆ ฉบับแม่เลี้ยงเดี่ยว の小説・ストーリー

"แต่หมอกอยากให้แม่พัก หมอกเลี้ยงแม่ได้" รุ่งรัตน์ลูบหัวลูกชายคนเดียวของเธอด้วยความเอ็นดู ได้ฟังเพียงแค่นั้น ความเหนื่อยล้าที่มีเหมือนถูกปลิดทิ้งจนหมดสิ้น

โม่จือหย่วนส่ายหน้า กล่าวเสียงแหบพร่า “ตอนหนุ่ม ๆ ฉันทำเรื่องงี่เง่าไว้มาก เพียงแต่ตอนนี้เพิ่งเข้าใจว่าคนเดียวที่ฉันรักด้วยใจจริง มีแค่แม่ของหร่านหร่านเท่านั้น” เขาหยุดไป แววตาค่อย ๆ หม่นแสงลง “ถึงจะมีลูกหลายคน คนที่ฉันแคร์ก็มีแค่คนเดียวเหมือนกัน”

“อะไรนะ แม่เลี้ยงแกกล้าทำขนาดนี้เลยเหรอ” กิ่งกาญจน์ เพื่อนรักเพียงหนึ่งเดียวของ

“ใครเขาจะมายินดีรับภาระนี้ล่ะป๋า น้องริวกำลังซนเลยแป้งกลัวว่าถ้ามีพ่อเลี้ยงเขาจะไม่รักลูกแป้ง” ข่าวมีออกมากมาย ยิ่งบางคนมีลูกสาวถูกพ่อเลี้ยงข่มขืน มีลูกชายก็ถูกทำร้ายร่างกายจนตายก็มี จากเคยผ่านการมีสามีที่ชอบตบดีทำร้ายมาก่อน ทำให้เธอเลือกที่จะเป็นแม่เลี้ยงเดี่ยวไปต ลอดดีกว่า “ป๋าว่าไอ้ชัชมันก็ดีนะ เท่าที่รู้จักกันเป็นคนใจเย็นอยู่”

ปรารุษก์แสดงออกให้เห็นอยู่ทุกวันว่ารักลูกสาวมากขนาดไหน มันเป็นความรักที่บางครั้งทำให้คนมองดูอย่างเธออิจฉาปนเศร้า เพราะมักจะนึกถึงลูกที่จากไปของเธอเสมอ เธอมักจะคิดว่า ถ้าลูกยังอยู่คงดีแต่อีกนาทีต่อมาก็อดคิดไม่ได้ว่า ที่ลูกจากไปก็คงดี เธอเชื่อมั่นว่าสามารถเลี้ย งลูกคนเดียวได้ แต่ถ้าวันหนึ่งเขารู้ว่าพ่อของเขาไม่รักเขาเหมือนที่รักลูกอีกคน ลูกคงจะเสียใจมาก

พลอยพิชายกยิ้มมุมปากกับภาพตรงหน้า บางทีการเป็น ‘แม่เลี้ยงเดี่ยว’ ก็ไม่แย่อะไร แม้ตัวเธอไม่มีความคิดปิดกั้นตนเอง ทว่าก็ไม่มีความจำเป็นต้องรีบร้อนวิ่งตามหาความรัก เพราะรักที่แท้จริงอันแสนบริสุทธิ์นั้น..อยู่กับเธอแทบตลอดเวลา ก็ลูกสาวตัวน้อยของเธอยังไงล่ะ… จบบริบูรณ์

วันนี้ได้อาบน้ำอุ่นแล้ว เจ้าจะได้สบายตัว“ ”เลี้ยงลูกเก่งเช่นนั้น…ยังเป็นแม่เลี้ยงเดี่ยวอีก ต้องอดทนมากแน่นอน เหมือนกับ…”

แววตาไร้เดี่ยงสาทั้งห้าคู่กำลังนึกคิดจนไม่อาจให้คำตอบโหย่วเฉาได้เพราะคิดว่าแม่ของตัวเองนั้นไม่รู้ว่าชอบใครกันแน่ระหว่างท่านอาสิบกับท่านเจี้ยวจ้าน ตงหยาง “ เรื่องนี่คงต้องให้ท่านแม่ตัดสิ้นใจเอง บางทีเรื่องความรักมันละเอียดอ่อนมากเกินข้าที่เด็กอย่างจะเข้าใจ “

มัทรีถอนใจ “แม่ก็เคยมีสถานการณ์คล้ายๆ เป็นแม่เลี้ยงเดี่ยวเหมือนกันลูก” ล‍ลิ‍นาฟังอย่างสนใจ นางจึงเล่าต่อ “ตอนนั้นแม่เพิ่งอายุยี่สิบเอ็ด เพิ่งเรียนจบเพิ่งเริ่มมีคนรัก พ่อของตารุจน่ะเรารักกัน แต่แม่ก็ต้องบอกเลิกเขาเพราะปัญหาทางบ้านที่ค่อนข้างหนัก”

"วินบอกแม่แล้วใช่ไหม ว่าวินจะจัดการเอง แม่มาว่าเมียวินทำไม ใบปอเป็นของวิน เป็นเมียวิน วินรักใบปอ วินไม่เลิก ไม่สนใจใครหน้าไหนทั้งนั้น เรื่องพอใจวินจะจัดการเอง วินจะเป็นพ่อให้พอใจด้วย แม่อย่ามาทำให้เมียวินต้องร้องไห้เสียใจแบบนี้ วินใจไม่ดี " ใบปอมองหน้าแม่แฟน และฟังทุกคำที่เค้าเอ่ยออกม