รักละมุน Novels & Stories

ที่หน้าอกด้านซ้าย “พี่ต้นไปสักมาเหรอคะ ร.เรือ หมายความว่ายังไงเหรอคะพี่” “พี่ให้ช่างสักรูป ร.เรือ แทนชื่อของน้องระริน รินรดา เพื่อจะสลักชื่อหนูไว้กลางใจของพี่ตลอดไป หนูจะได้มั่นใจว่า พี่จะรักและซื่อสัตย์กับหนูเพียงคนเดียว นี่คือของขวัญแทนคำมั่นสัญญาที่พี่อยากมอบให้คนที่พี่รักที่ สุดครับ”

ไม่โกรธกันใช่ไหมคะพี่ทัพ เมื่ออารมณ์พุ่งทะยานชายหนุ่มก็กลืนกินหญิงสาวโดยลืมแม้กระทั่งการป้องกัน ความสุขที่ไม่เคยพานพบทำเอาร่างบางรู้สึกเหมือนมีพลุจุดขึ้นมันสวยงามแต่ก็แฝงไปด้วยความน่ากลัว หลงระเริงในความสุขจนกระทั่งเขาเอ่ยบอกรัก ชื่อที่ไม่ใช่ชื่อเธอ “รักปลาย ทัพรักปล าย” น้ำตาเม็ดโตไหลออกมา เธอนอนบนเตียงหันหลังให้เขาแต่ร่างสูงไม่ยอมปล่อยดึงร่างบางเข้าไปกอดด้วยใบหน้าเปื้อนรอยยิ้ม

แต่ถึงอย่างนั้นบทบรรเลงเพลงรักที่แสนรุนแรงและหยาบโลนก็ยังตราตรึงใจของเธออยู่ไม่น้อย แม้ว่าตอนนี้ที่เธอตื่นขึ้นมากล้ามจะไม่นอนกอดเธออยู่ก็ตาม มินตรายกมือขึ้นมาทำท่าโอเค จดจ้องเพียงแค่ปลายนิ้วโป้งและนิ้วชี้ที่จรดกัน ก่อนขยายให้ห่างกันเรื่อย ๆ “ขนาดนี้เหรอ...ไม่หร อก ใหญ่กว่านี้ด้วยซ้ำ”

มือหนาลูบผมสั้นของคนที่นั่งอยู่ตรงพื้นแล้วขยับตัวออก ก่อนจะนั่งลง แล้วรับตัวเธอเข้ามา กุ้งอบวันนี้ คงต้องอุ่นอีกรอบ กว่าจะได้กิน ข้าวที่สุกใหม่ๆ ก็คงต้องทำให้ร้อนอีกครั้ง ช่วงดึก เพราะตอนนี้ เธอร้อนแรง ยั่วยวนใส่เค้าแบบนี้ แล้วคนที่แพ้ราบคาบ อย่างเค้า จะทำยังไง เสียงค รางที่เต็มไปด้วยอารมณ์ จากคนทั้งคู่ ดังออกมา อย่างเป็นจังหวะ ความสุข ความรัก และ ความทุกข์ อาจจะมีเข้ามา แต่เพราะความรัก ความเข้าใจ และ ความเชื่อใจ เป็นพื้นฐานสำคัญ ที่จะทำให้รัก คงอยู่ ตราบนานเท่านั้น " พรีนขา เก่งที่สุดเลย คนดี "

อรัญญาร์พยักหน้าน้ำตารื่น “พี่รักหวานและลูกของเรา” ชายหนุ่มยิ้มให้กับคนตรงหน้าก่อนทีรอยยิ้มนั้นจะหุบลุง “แต่คืนนี้นอนโซฟาเหมือนเดิมนะคะ”

ชายชุดสูทจอมเป๊ะกำลังถือพัดลมพกพาสีโรสโกลด์จ่อหน้าขนมผิงในระยะประชิดด้วยสีหน้าเรียบเฉย แต่อานุภาพของมันทำเอาผมหน้าม้าของเพื่อนรักผมแตกกระจายจนเสียทรง ลมแรงขนาดที่ว่าเนื้อจมูกแทบจะปลิ้นออกมาตามแรงลมเลยทีเดียว “แคก! พี่... พี่ทำอะไรเนี่ย!” ขนมผิงถามเสียงหลง พยายามฝื นกลืนขนมปังที่เกือบจะติดคอลงไป

​ศักดิ์ศรีอีโก้ของชายผู้ไม่เคยถูกฉีกหน้ามาก่อน กำลังทำให้นักรบกลายเป็นหนุ่มร้าย เจ้าคิดเจ้าแค้นอยากเอาชนะ เขามองริสาอย่างมุ่งมาด ​“ค่ะ” เธอตอบสั้นตามเคย พร้อมกับมองไปรอบๆ ร้านที่เขาพาเธอมาน่ารักจริงๆ อย่างที่เขาบอก ตกแต่งด้วยดอกไม้และข้าวของที่เป็นสีชมพูเกือบทั้งห มด ชื่อร้าน รักแรก เป็นกึ่งคาเฟ่ กึ่งผับ เพราะมีการขายเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ในตอนกลางคืน มีดนตรีสดเล่น และเปิดถึงเที่ยงคืน ส่วนกลางวันเปิดให้บริการตอนเที่ยงเป็นต้นไป มีกาแฟ ขนมอบ อาหารให้บริการ

เมขลาเงยหน้าขึ้นรับจุมพิตแผ่วเบาที่หน้าผาก ก่อนจะพึมพำตอบด้วยหัวใจที่เปี่ยมสุข “เมขลาก็รักสายลมค่ะ... รักที่สุดในหัวใจเลย” พระอาทิตย์ลับขอบฟ้าไปแล้ว ทิ้งไว้เพียงแสงดาวที่เริ่มทอประกายระยิบระยับคู่กับดวงจันทร์ สายลมเย็นพัดผ่านเรือนไม้ไปอย่างอ่อนโยน คล้ายจะร่วมเป็นพยานใ นคำมั่นสัญญาว่า... ไม่ว่ากาลเวลาจะผ่านไปนานเพียงใด สายลมแห่งนี้จะยังคงพัดวนอยู่รอบกายเมขลา เพื่อปกป้องและมอบความรักให้เธอและเจ้าตัวเล็กชั่วนิรันดร์

“ค่ะ...” “ผมรักคุณ” “ค่ะ” “ผม...รักคุณ” เสียงทุ้มห้าวหายไปในกลีบปากละมุนที่หญิงสาวเป็นฝ่ายเก็บกลืนทุกอย่างจากตัวเขา บทเพลงหวานแว่วดังมาจากที่อันแสนไกลท่ามกลางบรรยากาศเยียบเย็นเบื้องนอกของฤดูหนาวที่หิมะหล่นร่วงสะท้อนประกายวาววามดุจอัญมณีแสนงามเหนือท้องฟ้าของมหานครแห่ งฝัน

ตอนพิเศษ 10 : เบบี้มูนสุดละมุน... อารมณ์รักของคุณพ่อ (เตชิน & มิลิน) (NC-18+)