รักสามเส้า Novels & Stories

ชีวิตของเขาถูกพันธนาการไว้กับความเป็นทาส วันใดหนอจะมีแสงสว่างช่วยให้เขาหลุดพ้นจากวังวน จบสิ้นวาสนากับคนผู้นั้นเสียที

“ไม่ว่าเจนจะทำยังไง คุณกันต์ก็จะไม่เลือกเจนใช่ไหมคะ” ร้องไห้

....ความสัมพันธ์ที่ควรจบลงเพียงชั่วข้ามคืน กลับถูกสานต่อด้วยแรงราคะร้อนแรง ต่อให้คิดว่าตัวเองแน่สักเพียงไหน สุดท้ายการเอาใจลงไปเล่นกับความสัมพันธ์แบบนี้ล้วนต้องเจ็บทุกฝ่าย.... "เป็นเชี้ยไรของมึงวะ!" อาโปกุมไหล่ข้างที่ถูกผลักกระแทกประตูด้วยความเจ็บก่อนจะตะโกนใส่คนทำอย่างหงุดหงิด "มึงตั้งใจจะหนีกู?" ฮิลล์ชี้นิ้วไปที่อีกฝ่ายขบกรามถามอีกฝ่ายเสียงเข้ม "กูจะหนีมึงทำไม เราเป็นอะไรกันกูถึงต้องหนี" อาโปเห็นอีกฝ่ายโมโหก็อดยั่วอารมณ์ไม่ได้ ชอบทำให้กูเจ็บตัวดีนักไอ้ห่านี่ "ก็เป็นคนที่เอากันเวลาเงี่ยนไง!" คำตอบที่พ่นออกมาจากใบหน้าหล่อเหลานั่นทำให้เขาจุกเหมือนโดนหมัดน็อก "ถ้างั้นมึงขาดที่ระบายอย่างกูไปมันจะเป็นไร ทำไมต้องโมโห" สีหน้าที่ชะงักไปยิ้มเยาะเล็กน้อยก่อนตอกกลับอีกฝ่าย "อ้อ...ไม่ได้โมโหหรอก แต่คนของกูมีอะไรปิดบังกู กู! ไม่! ชอบ!" ฮิลล์ไม่พูดเปล่า เขาเดินเข้าประชิดตัวอาโปพร้อมทั้งยื่นมือไปบีบกรามของอีกฝ่ายแล้วพูดใส่หน้านั้นอย่างชัดถ้อยชัดคำ ราวกับต้องการใช้คำพูดตนเองเป็นใบมีดกรีดทรมานเหยื่อย่างช้าๆ

ฉันแต่งงานกับเธอก็เพราะต้องการรับผิดชอบลูกในท้องเธอเท่านั้น คนที่ฉันรักมีแค่คนเดียวก็คือข้าวฟ่าง หลังจากที่ลูกคลอดออกมาเธอต้องออกจากชีวิตฉันและลูกพร้อมเงินจำนวนหนึ่งเข้าใจใช่มั้ย??

เธอกับเขาเป็นเพื่อนรักกันมา 10 ปี แต่วันนี้...เธอไม่อยากเป็นเพื่อนกับเขาแล้ว ! “โชน” “อืมม...หอมไปทั้งตัวเลย” พลางครางกระเส่า ขณะไล่จูบบริเวณหน้าท้องน้อยของเธอ “โชน หยุดก่อนซี” เธอจะผละตัวออก แต่โชนแสงกลับสวมกอดเธอไว้แน่น “ไม่ต้องเปิด” ก๊อก ก๊อก ก๊อก... “เผื่อมีเรื่องด่วน” “ไม่มีหรอกน่า” เพราะเขาพอจะรู้ว่าใครเป็นคนเคาะ แน่นอน เขามองออกว่านายแทนตะวันเองก็แอบรักเพื่อนอวบอั๋นคนนี้อยู่เหมือนกัน

ผู้ชายสารเลวชาติชั่ว ผู้ชายที่นอกใจเธอไปคบกับพี่สาวฝาเเฝดของเธอ ในวันนี้กลับมาทวงความเป็น 'ผัว' กลับคืนมาในวันที่เธออุทิศตัวเพื่อเกลียดเเค้นเขาจนหมดหัวใจ!

"พอยังจ๊ะ ชมเมื่อยขาแล้วจ้ะ" "ปวดวันนี้ซะด้วยสิ มาด้านหน้าบ้าง" ชมจันทร์รีบย้ายไปยืนด้านหน้าของเขาเผื่ออีกฝ่ายจะบอกพอเร็วขึ้น วางมือสองข้างลงบนไหล่แกร่ง กะระยะห่างตัวเองเอาไว้ไม่ให้ชิดเขามาก ถึงออกแรงกดที่มือ "อ๊ะ!" ผู้การสันต์รั้งคนที่ยืนลงมาหา แล้วจัดท่าให้คนตัวเล็กนั่งคร่อมตัวเอง ใช้มือทั้งสองข้างโอบเอวบางเอาไว้ อิงแผ่นหลังไปกับพนักพิงแล้วหลับตาพริ้มลง ชมจันทร์พูดไม่ออก เห็นเขานิ่งเธอจึงนวดต่อ นวดไปนวดมาอะไรบางอย่างด้านล่างกลับดันสะโพกของเธอขึ้นมา ชมจันทร์ตกใจ! ทำท่าจะลุกจากตักเขา ทว่าเขากลับกระชับกอดเอวเธอแน่น "ผู้การ!" "ฉันมาทวงค่าตอบแทน" "คะ..ค่าตอบแทนอะไรจ๊ะ" "เธอติดค้างค่าติวฉันไว้ลืมแล้วหรือเปล่า" ชมจันทร์นิ่งคิดตามที่เขาพูด เหตุการณ์วันนั้นถึงลอยเข้ามาในหัว "ผะ..ผู้การอยากได้อะไรจ๊ะ" ถามพร้อมใจเต้นระรัวเร็ว ตาคมมองลึกเข้าไปในดวงตากลมนิ่ง ทำชมจันทร์ร้อนๆ หนาวๆ ตามกาย ยิ่งฝ่ามือใหญ่ลูบไล้เข้ามาในเสื้อพอรู้แล้วว่ามันคือเรื่องไหน "...อยากได้เธอ"

หนึ่งคนเฝ้ารอและรักษาคำมั่นสัญญา หนึ่งคนละเลยจนหลงลืม เพราะถูกบังคับให้แต่งงานแค่ผูกพันธะ และมีลูกด้วยกันให้มันจบ ๆ ไป 'เหมือนมือที่สาม แต่จะเรียกอย่างนั้นได้ไงในเมื่อมือที่สามอย่างเขาต้องมานั่งสมเพชตัวเองอยู่แบบนี้' 'แต่งกันรอวันหย่าสิเป็นภาพที่ชัดเจนมากกว่า' 'แค่ให้มันจบ ๆ ไปตามที่พวกผู้ใหญ่ต้องการ' 'ทั้ง ๆ ที่เขามาก่อน แต่ทำไมถึงต้องมาอยู่ในสภาพนี้' นิยายเรื่องนี้เป็นแนวคลุมถุงชน ดรามา รักสามเส้า พระเอกมีคนรักอยู่แล้วแต่ต้องถูกบังคับให้แต่งงาน เพราะฉะนั้นบางฉากบางตอนจะมีการบรรยายถึงการนอกกายและนอกใจ ในส่วนของการนอกกายนั้นจะไม่เขียนบรรยายชัดเจน เพียงแต่ให้เป็นไปตามบริบท ฉากการมีเพศสัมพันธ์ (NC) จะมีระหว่างพระเอกกับนายเอกเท่านั้น

‘ถ้าเป็นคนเลวแล้วได้จูบเธอทุกวัน แล้วเขาจะเป็นสุภาพบุรุษไปหาพระแสงอะไร’

ความรักเป็นสิ่งสวยงามเสมอ คนที่เขาจะรักอยู่เฉยๆเขาก็รัก แต่คนที่เขาหมดรักแลกมาด้วยลมหายใจก็ไร้ค่า ความรักที่เขาไม่ต้องการก็คงทำได้แค่ทำใจ เมื่อคนหนึ่งทำใจได้แต่อีกคนกลับไม่ให้ไป โปรดติดตาม