ฤทธิ์รักแม่ม่าย Novels & Stories

ความนิ่งลึกและอำนาจลึกลับในตัวหวั่นถงยามนี้ถูกแทนที่ด้วย ความอ่อนโยนของผู้เป็นแม่ นางไม่ได้มองเห็นบุตรชายเป็นเพียง "หมาก" ในกระดานอำนาจ แต่นี่คือสิ่งเดียวที่นางถือครองไว้ด้วยความบริสุทธิ์ใจที่สุด รอยยิ้มที่ปรากฏบนริมฝีปากบางในยามนี้ไม่ใช่รอยยิ้มหยันหรือเจ้าเล่ห ์ แต่มันคือรอยยิ้มที่เปี่ยมไปด้วยความสุขอย่างแท้จริง

แม่ทัพหนุ่มยืนตัวตรง แววตาจริงจังทันทีเมื่อเรื่องนั้นเกี่ยวข้องกับการตายของมารดา “นางมีสูตรยาระทมรักที่สืบทอดในตระกูลฝั่งมารดา ยานี้แม้ไม่ให้พิษต่อร่างกายตรวจจากเข็มเงินไม่เจอ แต่เมื่อดื่มนานเข้าจะทำให้เกิดภาพหลอนจนคิดไปเองว่าตนหัวใจแตกสลาย ร่างกายก็จะสั่งให้ผู้นั้นทุก ข์ใจจนล้มป่วย แล้วจากไปพระโรคภัยในที่สุด” “เช่นนั้นก็พิสูจน์สิ่งใดไม่ได้ว่าท่านแม่โดนพิษ”

น้ำตาของเธอไหลเต็มหน้า มันอาบไปทั่วแผ่นอกของเขาที่เปลือยเปล่า ว่าแต่นี่มันเป็นการบอกรักใช่ไหม เธอเผลอตัวยอมรับออกมาเต็มปากกับสถานะ ‘เมีย’ ของเขาแล้วนี่นา “ความรักมันไม่มีเงื่อนไข รักก็คือรัก ฉันเข้าใจแล้วว่าทำไมแม่ถึงยังรักพ่อ เข้าใจแล้วว่าทำไมแม่ถึงพยายามสรรหาสิ่งที่ดีให้ฉ ัน ทั้งที่วิธีการมันไม่ถูกต้อง”

“รักเฮียจัง” “เฮียก็รักหนูครับ” ที่เธอเป็นแบบนี้คงจะมาจากอาการ Baby Blue หลังคลอดของคุณแม่ หมอได้บอกเขาเอาไว้ก่อนกลับบ้าน อาการนี้เกิดขึ้นได้หลังคลอดเพราะระดับฮอร์โมนที่เปลี่ยนแปลง สิ่งที่คนเป็นพ่อต้องทำคือพยายามเข้าใจคุณแม่ให้มาก ๆ คุณแม่ส่วนใหญ่ที่เพิ่งคลอดลูกมามักจะ รู้สึกเครียด บางคนรุนแรงถึงขั้นอยากทำร้ายลูกตัวเอง หากอยู่ในระดับนั้นเราควรปรึกษาแพทย์ทันที

รสชาติของความเป็นแม่ไม่ได้หอมหวานเลย มันเจ็บปวด ทรมาน แต่มันก็เป็นความทรงจำที่แสนมีคุณค่า และจะตราตรึงอยู่ในห้วงความรู้สึกไปตราบนานเท่านาน เพราะลูกคือรักแท้ของวาสิตา. รักที่ไม่มีข้อแม้ ไม่มีสิ่งใดมาพรากไปได้ทั้งนั้น “แม่อุ้มท้องมาตั้งนาน แต่ไม่มีตรงไหนที่เหมือนแม่เ ลยนะคะ”

เมื่อเห็นสีหน้าและแววตาที่ดุดันน่ากลัวของบุตรชาย ราชันย์จึงเรียกคนใช้ที่ได้แต่ยืนมองห่างๆ ไม่มีใครกล้าเข้ามาเพราะขนาดพ่อแท้ๆ ยังทำได้แล้วพวกเธอเป็นแค่แม่บ้านล่ะ ไม่โดนฆ่าไปเลยหรือไง “ปากบอกว่ารักม๊า กับภาวิณีย์แค่เมียแต่งต่างจากการกระทำไม่เคยแสดงถึงความรักออกมาให้ม� �าผมเลยสักนิด ผมดูคุณออกตั้งแต่คุณแต่งงานแล้วว่าคุณไม่ได้รักผมจริง!!”

ชายหนุ่มทำท่ารับรู้ “แม่อาจจะไม่ดีในสายตาคุณ แต่นั่นคือแม่ของฉัน” “แล้วไง” หล่อนมองสบตากับเขา “ฉันขอใช้สิทธิ์” “สิทธิ์อันใด” “สิทธิ์ปกป้องแม่จากการให้ร้ายของคุณ สิทธิ์ที่ฉันช่วยชีวิตคุณ...”

าะไม่อาจต้านทานพายุเพลิงพิศวาสปนกับฤทธิ์ยาที่ยังหลงเหลืออยู่ภายในสายเลือดของเขาได้นั่นเอง แม็ทธิวไม่แน่ใจว่าที่ตัวเขากระเจิดกระเจิงล่องลอยอยู่ในเพลิงแห่งราคะนั้น เป็นผลมาจากฤทธิ์ยาหรือเพราะแรงปรารถนาต่อตัวหญิงสาวกันแน่ เพราะเขาไม่อาจหยุดตักตวงความสุขจากคนตัวเ ล็กแสนเหนื่อยอ่อนและบอบช้ำไปทั้งตัวไว้ได้สักวินาทีเดียว เขารักเธอครั้งแล้วครั้งเล่าอย่างคนไม่รู้จักพอ...

“จำไว้น่ะหนูเมย์ คุณพ่อรักลูกเหมือนกับที่รักพี่มีนา แต่ท่านไม่อาจแสดงออกให้หนูเห็น ท่านบอกแม่เสมอนะ ท่านรักหนูมากที่สุดเลย ขอให้แม่บอกให้หนูรู้และขอให้คนเก่งของแม่เชื่อใจในความรักที่พ่อมีให้ หนูต้องสัญญากับแม่นะ หนูจะอยู่ที่บ้านหลังนี้ตลอดไป” “ไหนล่ะจ๊ะแม่จ๋า...คว ามรักของพ่อที่มีให้น้องเมย์ ทำไมน้องเมย์ถึงสัมผัสไม่ได้ แม่รู้ไหมน้องเมย์เหนื่อย...เหนื่อยเหลือเกิน...สู้ไม่ไหวแล้ว....ไม่ไหวแล้วจริงๆ แม่จ๋า...”

“รักสิ แม่ไม่รู้จะโกรธพ่อไปทำไม ความผิดก็ส่วนความผิด แต่ความรักที่พ่อมีให้แม่ แม่รู้ว่ามันมากพอที่จะลบล้างความผิดนั้นได้” แม่อัยย์ร่าหันมาลูบหัวลูกสาวตัวเองและพูดต่อ “ถ้าวันหนึ่ง หนูเจอคนที่รักหนูมาก ๆ แบบที่พ่อรักแม่ หนูลองมองความรักและความดีในตัวเขาก่อนนะลูก บา งทีเขาอาจจะมีเหตุผลของเขา”