ฤทธิ์รักแม่ม่าย Novels & Stories

ทว่าความต้องการกลืนกินเมียรักทุกครั้งยามเห็นแววเอียงอายนั้นเล่า นี่มันจากฤทธิ์ยาหรือมาจากฤทธิ์เสน่หาในตัวแม่พิศกันแน่ แต่ยามนี้ ใบหน้าของเมียรักที่แดงก่ำพร้อมแลบปลายลิ้นเล็กออกมาเลียไล้ริมฝีปากตนเอง นั่นคงไม่พ้นมาจากฤทธิ์ยาเป็นแน่ ด้วยแม่พิศยามนี้ ยั่วยวนใจเหล ือเกิน “แม่พิศร้อนรึ”

ลลนากังวล “แต่นายยังไม่รู้ฤทธิ์แม่ฉันนะ” ปรัชญาโน้มหน้าจ้องลลนาใกล้ๆ สุ้มเสียงทุ้มจัด “เธอก็ยังไม่รู้ฤทธิ์แม่ฉัน....” “...!?”

สลิสาหลับตาลงเมื่อจอมทัพกอดเธอไว้แนบอก ถึงแม้เขาจะบอกว่ารัก แต่เธอขอให้เขารักแค่ลูกก็พอ ผู้หญิงอย่างเธอไม่มีค่าพอที่จะได้รับความรักจากเขา แต่เธอก็มีสิทธิ์ในหน้าที่แม่ของลูก เธอจะขอใช้สิทธิ์นี้รับความรักจากเขา ไม่ได้รักเขาในฐานะคนรัก แต่ขอรักเขาในหน้าที่แม่ ของลูก ความรักของเขาก็ปล่อยให้เขาเก็บไว้อย่างนั้น เธอขอใช้สิทธิ์ความเป็นแม่ของลูกก็พอ "แม่รักพ่อมากนะคะ"นี่คือคำพูดที่เธออยากบอกกับเขา รักเขาในฐานะแม่เจ้ารบ ใช้สิทธิ์แม่ของลูกครอบครองเขาเอาไว้

ใบหน้าของรามหันไปตามแรงตบของฝ่ามือเล็ก ความรู้สึกเจ็บชาไปหมดนี่ เป็นครั้งที่สองแล้ว ที่รามถูกแม่ตัวแสบตบ เขาลืมไปได้ยังไงนะ ว่าเธอนั้นพยศมากขนาดไหน รามหันหน้ากลับมา แล้วก้มจ้องมองใบหน้าขาวสวยของพะพายเขม็ง มุมปากกระตุกยิ้มร้ายกาจขึ้นมา ใครเป็น ‘เมีย’ งั้นเหรอ เดียวก็ รู้ หึหึ “นั้นสิ…ใครกันนะเป็นเมียของฉัน” รามพูดขึ้นเสียงแหบพร่า ก่อนจะจับดันแก่นกายกระแทกเข้าไปที่ใจกลางสาวอีกครั้ง สวบ!

งจากผู้เป็นแม่มากกว่าใคร แม้จะชอบทะเลาะกัน แต่ก็รักกันมาก ทั้งคู่คล้ายมีสัมผัสพิเศษระหว่างกัน ไม่ว่าใครมีเรื่องไม่สบายใจ อีกฝ่ายก็สามารถรับรู้ได้ “นี่ถ้ามีเมียนึกว่าแพ้ท้องแทนเมียนะเนี่ย” ด้วยมีพี่น้องหลายคนที่มีครอบครัวไปแล้ว นาราจึงเห็นจนชินตาที่สามีจะมีอาการแพ้ท้องแทนภร รยา และในเวลานี้วราก็กำลังมีอาการคล้ายคนแพ้ท้อง ทั้งคลื่นไส้อาเจียน และกินผลไม้รสเปรี้ยว “แอบไปทำใครท้องหรือเปล่าวรา”

ว่าแล้วเธอก็เริ่มงัดเอาสกิลอดีตนางเอก สวมบทบาทแม่ผู้รันทด ลูกไม่รักดี ซับน้ำตาด้วยท่าทางน่าสงสารและการแสดงอื่น ๆ ที่คิดออกเพื่อเรียกร้องความสนใจ ราเชนทร์อยากจะกลอกตาให้เหลือกหลุดไปด้านหลัง จะได้ไม่ต้องมาทนมอง ทนฟังอะไรที่ซ้ำซากแบบนี้ทุกครั้ง ไม่ใช่ว่าเขาไม่รักแม่ หรือ เป็นลูกอกตัญญู เขารักท่านมาก เพียงแค่เขาคิดว่านี่คือชีวิตของเขา และเขาก็ควรมีสิทธิ์เลือกเอง

นัยน์ตาของเขาวาวโรจน์ไปด้วยไฟโทสะที่พร้อมจะแผดเผาคนตรงหน้าให้มอดไหม้เป็นเถ้าธุรี ที่ผ่านมาเอาปกป้องมารดามาตลอด ครั้งนี้ก็อย่าหวังว่าเขาจะยอมให้เธอทำร้ายแม่เขาได้ “ทำไมฉันจะทำไม่ได้ แม่แกไม่มีสิทธิ์จะเอาของแม่ฉันไปใส่ นั่นมันเป็นของ ๆ แม่ฉัน คงจะอยากแทนที่แม่ฉ ันจนตัวซีดตัวสั่นสินะ ถึงได้ทำแบบนี้” แสนรักลุกขึ้นพุ่งเข้าใส่เปรมสุดา “แกไม่มีสิทธิ์เอาของ ๆ แม่ฉันไปใช้นังเมียน้อย แกไม่สิทธิ์อะไรเอาของ ๆ แม่ไป”

รามมองด้วยความโกรธ แต่แล้วเขาก็เริ่มเห็น…ว่าความเข้มแข็งและความเชื่อมั่นของภัทรไม่ได้ขึ้นอยู่กับความกลัวหรือการควบคุม แต่ขึ้นอยู่กับความรักที่แท้จริงของเขากับเวย์ “นี่คือสิ่งที่นายไม่เคยเข้าใจ” ภัทรพูดเสียงเข้ม “ความรักมันไม่สามารถซื้อหรือบังคับได้ และฉันจะปกป้องมันด้ วยทุกอย่างที่มี”

อีกเรื่องต่อจากนี้คือ พ่อเพื่อนคลั่งรัก พ่-อ-เ-พื่-อ-น คลั่งรัก …บางช่วงบางตอนของความระทึก…“ หนูไม่สบายหรือเปล่า… ” ความสงสัยทำให้ต้องถาม “หนูโดนแม่เลี้ยงวางยาปลุกเซ็กส์ค่ะ… ” ถึงขนาดนี้แล้วน้ำฝนจำต้องบอกความจริง “อะไรนะ… ”

และเมื่อปลายนิ้วเคลื่อนกลับมายังริมฝีปากนุ่ม สัมผัสเริ่มหนักหน่วงขึ้น ลูบย้ำ ๆ ที่บริเวณนี้ เทียนอวิ๋นลืมตาขึ้นอย่างช้า ๆ ดวงตาเปียกชื้นด้วยแรงอารมณ์ปนความหวั่นไหว นางสบตาเขานิ่งอยู่เพียงครู่ ก่อนจะเอ่ยด้วยเสียงเบากว่าลมหายใจ “ท่านแม่ทัพ ท่านต้องการจุมพิตข้าหรือไม ่”