ฤทธิ์รักแม่ม่าย Novels & Stories

“แม่เฒ่า ข้าพอทราบจากความฝัน...แม้ภพก่อนความรักของข้ากับเขาไม่สมหวัง แต่ภพนี้ ข้าจะทำให้ดีที่สุด” “รัก คือการเสียสละ...สำหรับเจ้าแล้ว นั่นยิ่งใหญ่ที่สุด ข้าขอให้เจ้าโชคดี” แม่เฒ่ายื่นน้ำศักดิ์สิทธิ์แห่งหุบเขาเทพให้

【ปลดล็อกคำสั่งลับจากเสด็จพ่อ ลูกรัก ข้าเชื่อในเจ้าที่สุด】 【 นายหญิงคือราชินีแห่งการตอแหลอย่างสูงศักดิ์ ปลดล็อคฉายา】 【ค่าความหวาดระแวงของเยียนอิง +15 แต้ม】 【ค่าความรักของท่านแม่ทัพ +3 แต้ม】 【ค่าฉลาดเหนือชั้น +10 แต้ม】

ฤทธิหมายถึงงานศพ “ไม่เป็นไรหรอก แม่รอตรงนี้ ฤทธิจะไปทำอะไรก็ไปเถอะ เสร็จแล้วก็ค่อยกลับพร้อมกัน กลับไป...แม่ก็คงนอนไม่หลับ ใจมันโหวงไปหมด...” พูดพลางน้ำตาก็รื้นขึ้นมาอีกครั้ง ดวงตาของคุณแพรพรรณแดงก่ำไปหมดแล้ว ทุกข์ครั้งนี้หนักหนาเหลือเกิน...

“พี่เว่ยหยาง ไม่นะ ท่านแม่ทัพ พวกเราไม่ผิด พวกเราถูกใส่ร้ายเจ้าค่ะ ท่านต้องเชื่อข้านะ ท่าน..” “เชื่อเจ้างั้นหรือ หมอเย่ ข้าเชื่อเจ้า ข้าให้เจ้ารักษาแม่ข้า นางเอ็นดูเจ้าดุจลูกสาว ดูแลเจ้าอย่างดี แต่ดูสิ่งที่เจ้าทำ ถ้วยยาที่เจ้าต้มให้แม่ข้าดื่มมีพิษ เจ้าจะแก้ตัวว่าอย่างไร พอเจ้าให้นางด ื่ม เจ้าก็รีบหนีไปพร้อมกับคนรักของเจ้าทันที ตามข้ามานี่”

พริ้งเพรามองหน้าลูกสาวที่นางไม่เคยรักทั้งน้ำตา ความรู้สึกผิดวิ่งฉิวเข้ามาในจิตใจ “แม่...พะ...แพรว...รัก...มะ...แม่ รักแม่” แพรวพรรณรายเอ่ยบอกรักมารดาด้วยความรู้สึกจากใจจริง เธอรักพริ้งเพรา สตรีที่ใจร้ายใจดำ รักสตรีคนนี้คนที่ไม่เคยให้ความรักกับตนเสมือนแม่ให้ความรักลูก ร ักแม่ใจร้ายที่ใช้เท้ากระทืบความฝันของเธอให้จมดิน แต่แพรวพรรณรายก็ไม่เคยโกรธ ไม่เคยเกลียด ไม่เคยแค้นทุกการกระทำของพริ้งเพรา เพราะนางคือแม่...แม่บังเกิดเกล้า

ฉันโมกดุ้นไอ้พี่ปิงอย่างตะกระตะกรามมูมมาม ร้องครางอู้อี้ในลำคออย่างพึงพอใจ สั่นเสียวระริกร่านเพราะร่องรักก็โดนปากลิ้นของไอ้พี่แม็กจัดการไม่ยอมปล่อยเช่นกัน “อื้อ อื้อ อ๋อย” ส่วนหัวนมทั้งสองข้างก็โดนไอ้พี่ฤทธิ์มันบีบบี้อย่างเมามันส์เหมือนจะถอนรากถอนโคน อารมณ์ซาดิส ม์เบา ๆ ของไอ้พี่ฤทธิ์ทำฉันแอบตื่นเต้นมากกว่าจะหวั่นกลัว

“หนูคิดว่าในโลกเรานี้สิ่งใดที่มีพลังมากที่สุด” “ความรักของพ่อ แม่มังคะ เห็นใครๆ เค้าก็ว่างอย่างนั้น ถึงแม้หนูจะยังไม่เคยมีลูกแต่ตอนที่ช่วยพี่กิมฮัวช่วยเลี้ยงเต๋อน้อยหนูก็รักเค้ามาซะจนแทบจะเจ็บแทนป่วยแทนเสียให้ได้ในยามที่เค้าป่วยไข้”

จางจิ้งรีบเดินเข้ามาในห้องหนังสือของท่านแม่ทัพเทียนเฉิง จางจิ้ง ก็เห็นถึงร่องรอยแห่งโทสะของท่านแม่ทัพ ดูท่าท่านแม่ทัพคงจะมีเรื่องหนักใจให้ต้องคิดถึงได้ดื่มสุราย้อมใจจนดึกดื่นถึงขนาดนี้ “เจ้าไปหายาปลุกกำหนัดมาให้ข้า เอาที่มีฤทธิ์รุนแรงที่สุดหายาแก้ไม่ได้ ต้องเสพสัง วาสเท่านั้น” “เอ่อ….ท่านแม่ทัพจะเอาไปใช้กับผู้ใดหรือขอรับ”

“สันดานต่ำเหมือนแม่” เมื่อสู้ไม่ได้ไอร‍ดางัดจุดอ่อนของอริ‍ยาขึ้นมาใช้บ้าง ‘มันรักแม่มาก ยอมทำทุกอย่างเพื่อแม่’

ภาพที่พ่อแม่หยอกเย้าด้วยความรักและความหลงใหลกันและกันเป็นภาพชินตามาตั้งแต่เด็ก ทำให้เขาซึมซับความรักที่บริสุทธิ์แบบนี้มาตลอด เขารู้สึกทึ่งในความรักที่ทั้งคู่มีให้กันจวบจนทุกวันนี้เสียด้วยซ้ำไป “ลูกบอกเองนะว่าชินแล้ว งั้นเฮียหอมได้” วราพูดจบก็หอมแก้มเนียนของ ภรรยาอีกฟอดใหญ่ด้วยความรักที่ล้นปรี่