ลิขิตรักเจ้าสาวตาบอด Novels & Stories

เขาไม่ยอมแพ้เพราะยังไม่รู้ฤทธิ์เดชของอดีตมือสังหารหย่งชาง “เจ้าเป็นเช่นนี้ใครจะกล้าเข้าหานางเล่า เจ้าคิดรับผิดชอบนางไปทั้งชีวิตรึ” “หากตาเจ้าไม่มืดบอดก็ต้องเห็นสิว่าข้าทั้งกอดทั้งจูบนางขนาดนั้นแล้ว ไม่เรียกว่าสามีภรรยาจะนับว่าเป็นอะไรได้อีก” เจ้าตัวแย้งขึ้นมาทันควัน “หรืออยา กตาบอดจริง ๆ ข้าจะสงเคราะห์ให้เพราะข้าไม่ชอบยิ่งนักที่เจ้ามองภรรยาของข้า” “โอ๊ย… แค่จะมองคนงามก็ผิดรึ”

ดวงตาเด็ดเดี่ยว “แต่ข้าต้องรู้ว่า มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่ และมันคือใคร ที่ต้องการทำร้ายข้า จนจะกำจัดข้าถึงตาย”

ลลิตาได้ลุกยืนในลุคเจ้าสาวแสนสวย เธอมองหน้าทุกคนในงานด้วยแววตาเปี่ยมไปด้วยประกาย “อ้ายมีเรื่องอยากบอกทุกคนค่ะ” เธอมองดูเจ้าบ่าวด้วยรอยยิ้ม แล้วเดินไปหยิบซองที่เธอเตรียมไว้ตั้งแต่แรก และเดินแจกซองให้คนที่เธอรัก ทุกซองที่เธอนำมาด้วยจะมีข้อความเขียนกำกับไว้ที่หน้า� �อง เธอยื่นซองให้ทีละคน ข้างในเป็นความลับที่เธอได้เก็บรักษาไว้ไม่ให้ใครรู้

ลิขิตรัก 41 ชาเจ้าปัญหา ท้องพระโรง แคว้นต้าหลาง “ถวายบังคมพะย่ะค่ะ”

หลินซีเลิกคิ้ว น้ำเสียงเยียบเย็น แต่ในแววตากลับมีรอยขมขื่นเจืออยู่ ดูท่า… หวงจิ่วเยี่ย คงเกลียดข้าถึงกระดูก ถึงได้ลงมือหนักหนาเช่นนี้ รักที่เคยคิดว่าลึกซึ้ง แท้จริงแล้ว ก็เป็นเพียงลูกกวาดเคลือบพิษ หวานเพียงชั่วครู่ แต่กัดกินจนเนื้อใจมอดไหม้

ชีวินสอดลิ้นเข้าไปหาโพรงปากอุ่น สองลิ้นเกี่ยวกอดรัดรึงกันไปมาอย่างเว้าวอน มืออีกข้างที่เหลือสอดมุดเข้าไปใต้ชายเสื้อยืดเพื่อตรงเข้าไปกอบกุมเต้าอวบที่ปราศจากบราเอาไว้ "คุณชิน!" ภัทรพิชารีบห้ามคนมือไวทันที พอเห็นว่าเธอยอมทำตามใจเข้าหน่อย ชีวินก็ชักจะเลยเถิดไปกันใหญ่ทันที จน คนถูกห้ามหน้ายุ่ง

ซ่งเนี่ยนหยุดเดินหันหน้ามามอง " ในเมื่อเจ้าได้ยินหมดแล้วข้าก็จะไม่ปิดบังเจ้า ข้ากับม่านม่านรักกันนางกำลังมีลูกให้ข้า ข้าไม่ได้ลืมสัญญาที่ให้เจ้า ข้าจะแต่งงานกับเจ้าแน่นอน แต่ข้าให้ได้เพียงตำแหน่งภรรยารองเท่านั้น ตำแหน่งภรรยาเอกเป็นของม่านม่าน นางเป็นถึงองค์หญิงสูงศักดิ์ เ จ้าจะไปทัดเทียมกับนางไม่ได้หรอก"

บทเพลงแห่งความปรารถนายังคงดำเนินต่อไป ร่างสองร่างกอดก่าย สานต่อเพลิงเสน่หาที่ลุกโชติช่วงไม่ต่างกับไฟที่กำลังโหมไหม้กองฟาง ทุกการกระทำทั้งคู่แทบจะไม่รู้ตัว ทำทุกอย่างไปตามการชักนำของฤทธิ์ยา ตามแผนการของลิขิตที่วางไว้อย่างแยบยล ลิขิตรู้นิสัยจอมทัพดีว่าเป็นอย่างไร และแน่ ใจว่าความสัมพันธ์ทางกายระหว่างหลานชายกับหลานสะใภ้คงไม่เกิดขึ้นแน่นอน เขาจำเป็นต้องทำให้การแต่งงานครั้งนี้สมบูรณ์ที่สุด ให้จอมทัพและศรัญญาเป็นสามีภรรยาทั้งทางพฤตินัยและนิตินัย สุดท้ายชายสูงวัยก็ทำได้สำเร็จ

“เลว สารเลว แล้วมาจีบฉันทำไม มาหลอกกันทำไมว่ายังโสด อย่าบอกนะว่า...รอยสักรูป ร.เรือบนหน้าอกข้างซ้าย ที่คอยพร่ำบอกฉันว่า แทนคำว่า ‘รัก’ จริง ๆ แล้วเป็นชื่อของนังระรินอะไรนั่น” “พี่ขอโทษ พี่ผิดไปแล้ว พี่มันเลว สารเลวจริง ๆ ยี่หวาให้อภัยพี่ด้วยเถอะนะ ส่วนรอยสักนั่น ร.เรือ แทน คำว่า ‘รัก’ จริง ๆ ไม่ใช่ชื่อนังนั่นเลย เพราะพี่ชอบยี่หวาจริง ๆ พี่ถึงยอมเจ็บไปสัก ร.เรือ ไว้ตรงหัวใจ ตอนที่พี่จีบแรก ๆ พี่ก็ไม่หวังว่าน้องจะรับรักพี่ แต่พี่คิดเพียงว่า อย่างน้อยพี่ก็มียี่หวาอยู่ในใจพี่ก็พอ” เขาถลาเข้าไปกอดขาเธอพลางร้องไห้พูดพร่ำรำพันขอให้อภัย

เธอเป็นผู้หญิงอีกคนหนึ่งที่ตาบอดเพราะความรักตามรอยเท้าของไห่หลิง เธอเต็มใจแต่งงานกับโจวหงหลิน โดยเชื่อว่าครอบครัวของเขามีอัธยาศัยดี เธอไม่รู้เลยว่าพวกเขาเป็นเจ้าแห่งการหลอกลวง สามารถหันหลังให้เธอได้โดยไม่ละอายใจ เย่เจียนีพ่ายแพ้