Novel & Cerita ลูกเพื่อนแม่

ผมส่ายหน้าปฏิเสธเช่นกัน "มองไม่เห็นหรือไงว่าเพื่อนฉันพาลูกสาวมาด้วย รีบพากันออกไปให้หมดเถอะ พวกเราจะร้องเพลง"

ลุคส์มองตามหลานชายแล้วล้อเพื่อน “เทรย์ขอม่ามี้ก็เหมือนขอกูนี่แหละเพื่อน” จะขอเขาหรือขอเทียนหอมก็เหมือนกันเขารู้ว่าม่ามี้ของลูกชายก็รักและเป็นห่วงหากสิ่งไหนไม่ดีเธอจะสอนลูกทั้งที่อายุยังน้อยแต่เทียนหอมก็เป็นแม่ที่ดีของลูกแม้จะไม่ใช่ลูกแท้ๆ

มินนี่รีบรับลูกทันที เพราะรู้ดีว่าแม่ค่อนข้างเอ็นดูและไว้ใจลูกสาวบ้านนั้น โดยหารู้ไม่ว่าแม่เพื่อนแสนดีคนนี้นี่แหละ ที่ชี้โพรงให้กระรอกไปกินพ่อตัวเองถึงเตียง "อ้อ... ไปกับแอนนี่ แล้วทำไมไม่กลับมาพร้อมเพื่อน หรือเพื่อนมันทิ้งให้แกกลับเองฮะ"

เสียงเข้มของคนเป็นพ่อถาม ลูกสาวเม้มกัดปากส่งสายตาขอความช่วยเหลือจากแม่ “หนูขออนุญาตแด้ดแล้วไง วันนี้จะออกไปเที่ยวกับเพื่อน” “เพื่อน? เธอมีเพื่อนด้วยเหรอ” ไม่ใช่เสียงของพ่อแต่เป็นเสียงลูกชายของเพื่อนสนิทพ่อ

ข-ย่-ม-ต-อ พ่อและลุงของเพื่อน ผู้​เขียน ข้าวหลาม ไม่​อนุญาต​ให้​สแกน​หนังสือ​ หรือ​คัด​ลอก​เนื้อหา​ส่วน​ใด​ส่วน​หนึ่ง​ของ​หนังสือ

ก ไหนจะใกล้มีลูกคนแรกแล้วด้วย อันที่จริงตัวผมโสดแต่ใจผมไม่ได้โสดเหมือนตัวหรอกครับ ผมเองก็มีคนที่ชอบซึ่งเรียกว่าแอบชอบก็คงไม่ผิด และเธอคนนั้นก็ไม่ใช่ใครอื่น เพื่อนสนิทของน้องสาวผมเอง อ้อ…ลืมบอกไปว่าเธอชื่อกรดาหรือน้องดาครับ เพราะแอบชอบเพื่อนน้องสาว ทำให้ผมหักห้ามใจ ไม่พร ากผู้เยาว์ เดี๋ยวคุกจะถามหา

“หนูอยากทำไหมล่ะ หนูเพลียหรือเปล่า?” “อยากทำค่ะ เราจะได้มีแสงจันทร์ไว ๆ พอโตอีกสักหน่อยเม็ดทรายจะได้มีเพื่อนเล่น ไม่เงียบเหงาอยู่คนเดียว” แพรพยักหน้า โดยแสงจันทร์ที่แพรกำลังพูดถึงเป็นชื่อเล่นของลูกคนที่สองที่เธอตั้งใจว่าจะมี อาจเป็นเพราะเธอต้องอยู่คนเดียวบ่อยครั้ งในตอนเด็ก เธอคิดเสมอว่าถ้าเธอมีพี่สาวหรือน้องสาวสักคนก็คงดี

นรินดามองหน้าลูกชายเพื่อเตือนสติ “แม่...” “หรือเพราะขุนศึกเป็นเพื่อนลูก ลูกเลยไม่โกรธไม่เกลียดเพื่อน”

“เอางี้… พี่จะให้ลูกสาวเราไปอยู่กับเพื่อนพี่ที่เชียงใหม่… ไม่ต้องบอกชื่อลิลล์ก็คงรู้สินะ… ว่าเพื่อนคนนี้คือใคร?”

ๆๆๆ แม่! “แม่ค่ะ หนูมีแฟนแล้วนะคะ จะให้หนูทิ้งแฟนไปคบกับลูกเพื่อนแม่ได้ยังไง พี่เขาไม่ได้ทำผิดอะไร และพี่เขาก็ดีกับหนูมาด้วย ไหนแม่ว่าจะไม่พูดถึงลูกชายเพื่อนอีกไงคะ” ฉันพยายามหาเหตุผล