Novelas y relatos de สยบรักใต้บัญชานาง

กท่านรักข้าแม้สักนิดเรื่องทุกอย่างก็จะไม่เกิดขึ้น ในเมื่อท่านรู้เรื่องชั่วช้าของข้าท่านเองก็อย่าได้อยู่อีกต่อไป แม้ข้าจะรักท่านแต่ตอนนี้ข้าหมดแล้วเยื่อใยที่เคยมี ที่ข้าทนอยู่กับท่านทุกวันนี้ก็เพราะอำนาจบารมีและสมบัติของท่าน ในเมื่อข้าส่งฮูหยินของท่านไปสวรรค์แล้วก็ไม่ยากที่จะส่งท ่านไปหานาง” พูดจบซินหยางไม่ทันได้ให้ใต้เท้าโจได้ตั้งตัว นางลุกขึ้นดึงมีดเล็กที่นางพกมาตลอดแทงเข้าที่หน้าท้องของใต้เท้าครั้งแล้วครั้งเล่าจนเขาแน่นิ่งทรุดตัวลง

นางละล่ำละลัก อาศัยช่วงที่นางเผลอเขาจูบนางอีกครั้ง ครั้งนี้ยาวนานกว่าเก่า คนตัวเล็กใต้ล่างตกอยู่ภายใต้การควบคุมของเขา เขาจุดคบไฟแห่งความเสน่หาให้แก่นาง หลอกล่อให้นางลุ่มหลง เขาถอนจูบนาง แต่ดูเหมือนว่านางจะงอแงตอนที่เขาถอนการควบคุม “ไป๋เจียน” นางเรียกชื่อเขา

ฉู่ หมิงชุ่ยกล่าว พระสนมตกใจ “ฝ่าบาทมอบรางวัลลูกปัดใต้ให้นาง เป็นลูกปัดใต้ที่ธรรมดาหรือไม่?” “ไม่ใช่เพคะ เป็นของริวกิวมอบเป็นเครื่องบรรณาการให้”

ตั่บๆ ๆ ๆ ๆ ๆ “อูย… ข้าเสียวมาก งือออ… ไม่ไหวแล้ว เอ็นเจ้าใหญ่ยาวเหลือเกิน” เยี่ยนเหนียงร้องครางน่าเวทนา กลีบสวาทของนางบีบรัดตัวอย่างแรง หลังจากโดนกระแทกต่อมาอีกพักใหญ่ๆ ภายในกระตุกเต้นส่งสัญญาณให้คู่สังวาสรู้ว่านางใกล้ถึงสวรรค์ “ฮึ่ก... เร่งเถอะ… ฮื่อๆ ข้าไม่ไหวแล้ว อ๊ะ… อ๊าย... อ๊าย… ”

เขาตะคอกใส่หน้า ก่อนจะผลักร่างนางออกห่างจนหลังกระแทกขอบสระอีกครั้ง "หน้าที่ของเจ้าคือรองรับอารมณ์ของข้า... ไม่ว่าข้าจะใส่อารมณ์กับเจ้าอย่างไร เจ้าก็ไม่มีสิทธิ์ร้องขอความเมตตา" หยางเจี้ยนมองดูหญิงสาวที่นั่งตัวสั่นงันงกอยู่ในน้ำ เสื้อผ้าหลุดลุ่ย ผมเผ้ายุ่งเหยิง สภาพเหมือนลูกนกที่ปีก หักยับเยิน ความรู้สึกผิดชอบชั่วดีตีตื้นขึ้นมาในอกวูบหนึ่ง แต่ถูกกลบด้วยความพึงพอใจดำมืดที่ได้เห็นนางอยู่ใต้อาณัติของเขา

“อึ่ก อ๊ะ.. คะคุณคิรา..!!” ซ่าาาาาาาา จ๋อม จ๋อม จ๋อม จ๋อม จ๋อม หญิงสาวในสภาพเปลือยเปล่าทั้งหมดกำลังบิดเร้าอยู่ภายใต้การควบคุมของคนด้านหลัง ซึ่งตอนนี้เธอกับเขาอยู่ในน้ำตกด้วยกันทั้งคู่ เพราะน้ำรักที่พุ่งออกมาหลังเสร็จสมอารมณ์มันไม่ได้ทำให้นายท่านใหญ่จบบทร ักนี้ง่ายๆ เขาพาเธอลงน้ำพร้อมกับเริ่มบทรักอันร้อนแรงนี่ราวกับไม่มีวันจบสิ้น

เขาครางในลำคอเบาๆ แล้วล้มพับอ่อนแรงลงไป ทว่าส่วนลึกของจิตใต้สำนึกก็ยังคงโอบปกป้องหยุนชีเอาไว้ใต้ร่าง "ท่านแม่ทัพ!" "ท่านหญิง!" ทั่วทั้งบริเวณเกิดความโกลาหลวุ่นวายขึ้นมาในพริบตา

เซน พริบพราวหลับตาแน่นตั้งใจปลดปล่อยน้ำรักสีใสของตัวเองออกมาจนหมด ซึ่งไม่ต่างจากไบรอันต์และเซนที่ปล่อยน้ำกามสีขาวขุ่นพุ่งปรี๊ดเข้ามาในกายเธอทุกหยาดหยด ทั้งสามคนต่างประสานเสียงกันดังก้องไปทั่วชั้นใต้ดิน

เมื่อ 'คุณหนูสี่' ผู้บริสุทธิ์มอบน้ำรักให้แก่ 'ขอทาน' ผู้ต่ำต้อย ความเมตตาแปรเปลี่ยนเป็นความลุ่มหลง การร่วมสวาทกันอย่างลับๆ ริมแม่น้ำกลายเป็นพันธนาการทางอารมณ์ที่เร่าร้อนและอันตราย ไฟปรารถนาลุกโชนระหว่างสองชนชั้นจะเผาผลาญเกียรติยศของตระกูลจางจนมอดไหม้ หรือจะกลายเป็นต ำนานรักที่มิอาจลืม

“ค่ะ” คีนรดาดูเหมือนคนสะใจที่ได้อยู่เหนือเกรทวรินทุกด้าน ราวกับว่าเธอรอโอกาสนี้มานาน ในขณะที่คนอยู่ใต้บังคับบัญชาได้แต่ยอมก้มหน้ารับกรรม