Novel & Cerita สัมผัสร้อนซ่อนพิศวาส

“ส่วนชิ้นนี้... คือหยกอุ่นพันปีจากถ้ำน้ำแข็งทางเหนือ คุณสมบัติพิลึกพิลั่นยิ่งนัก เมื่อใดที่มันสัมผัสถูกไอความร้อนจากร่างกาย มันจะสั่นสะเทือนได้เองราวกับมีชีพจร ทั้งยังสามารถเปลี่ยนอุณหภูมิได้ตามอารมณ์ของผู้ใช้ หากเสด็จพี่เลี่ยงหรงติดงานจนกลับเรือนช้า ท่านก็ใช้สิ่งนี้ปลอบป ระโลมใจไปพลางๆ ก่อน รับรองว่ามันจะทำให้ท่านลืมความเหงาไปปลิดทิ้ง” หวงเชียนเล่อแทบสำลักน้ำชา แต่ก็ยังวางท่าภูมิฐานอยู่ นึกก่นด่ามู่หย่งฉีที่ลากเขามาด้วย ส่วนเยี่ยนเยว่ฉีใบหน้าแดงซ่านลามไปจนถึงใบหู นางรีบคว้าฝากล่องทั้งหมดปิดลงทันควันด้วยท่าทางรนราน

ตระกองกายก่ายกอดแนบสนิท ก้มจุมพิตนวลปรางแม่โฉมฉาย สอดกระหวัดสัมผัสรักประโลมไซ้ กำซาบซ่านรัญจวนใจในอาวรณ์ จบตอน... คำสาปพิศวาส

ความคุ้นเคยที่มีมานานทำให้ทุกอย่างขับเคลื่อนไปอย่างเป็นธรรมชาติ มือหนารั้งชุดเกาะอกลงไปกองที่ท้องแบนราบ เผยให้เห็นทรวงอกที่มีบราปกปิด เขาถอดมันออกทันทีแล้วก้มลงไปชิมความหวานของดอกบัวคู่งาม เสียงครางดังระงมทั่วห้องไม่นานสองร่างก็เปลือยเปล่า ความหนาวเย็นของเครื่องปรับอากา� �ไม่สะท้านผิวกายสักนิดเพราะมีเพียงความร้อนแรงที่ถูกขับออกจากผิวหนัง เหงื่อเกาะเต็มกายหนาขณะที่ขยับร่างกายไปตามแรงอารมณ์

นิ้วเรียวใหญ่แทรกลงตรงกลางกลีบดอกไม้อย่างรุนแรง กดบีบและคลึงเคล้นจนสาสมใจ แล้วจึงสอดใส่นิ้วร้อนเข้าไปในช่องทางรักที่ชุ่มฉ่ำ แก้วกานดาบิดเร่าด้วยความเสียวปนเจ็บ “อื๊อ...อ๊ะ!” ความรู้สึกวาบหวิวที่แล่นพล่านอยู่ในกาย ทำให้แก้วกานดาครางออกมาอย่างลืมตัว

สีฝุ่นยกมือขึ้นมาประนมไหว้แล้วหลับตาลงเพื่อตั้งจิตทำสมาธิให้แน่วแน่แม้ว่าที่ผ่านมาเธอจะเป็นคนไม่ค่อยเชื่อเรื่องไสยศาสตร์เสียเท่าไหร่ แต่นับตั้งแต่เกิดเรื่องราวมากมายขึ้นในป่าแห่งนี้ก็ทำให้มุมมองความคิดของเธอมันเปลี่ยนไป และเชื่อว่าตัวบุคคล คาถาวิชานั้นมีจริงทั้ งที่หลบซ่อนอยู่ในสถานที่ใดสถานที่หนึ่ง และรอบตัวของเธอที่ไม่อาจจะมองเห็นได้ “ตาเปิด หูเปิด จิตเปิด เผยภาพความจริง มายานั้นไซร้ มลายหายไปโดยพลัน”

ภาพแพรไหมสวมชุดแซนตี้สาวโชว์เนื้อหนังแบบนี้มันคืออะไรที่เหนือจิตนาการของเขาเป็นอย่างมาก หัวใจดวงใหญ่ค่อยๆเต้นแรงขึ้นมาพร้อมกับเลือดภายในกายของเขาที่ค่อยๆสูบฉีดขึ้นมาทีละนิด รวมไปถึง....อะไรบางอย่างใต้ผ้าขนหนูเริ่มรู้สึกตื่นตัวขึ้นมา “ชะชอบไหมคะ ของขวัญจา กฉัน”

โซ่พิศวาสใยเสน่หา Chapter 22 นานโอตัวสั่นสะท้านกับความปรารถนาที่แล่นริ้วในกาย การกอดและจูบวารุณีไม่ช่วยบรรเทาอารมณ์พิศวาสให้ลดระดับลงเลย มีแต่สูงขึ้นและสูงขึ้น จนบางครั้งเขาแทบสะกดอารมณ์ไม่ไหว อยากจับหล่อนรักให้รู้แล้วรู้รอด

ปาวรินทร์โต้กลับทั้งที่ตัวอ่อนระทดระทวย ด้วยเพลิงไฟแห่งความพิศวาสที่รุมเร้า ฝ่ามือนุ่มนิ่มเคลื่อนไหวสอดกระแซะเข้าไปในตัวเสื้อหนา เพื่อสัมผัสกายเนื้อแท้สากระคาย ที่ความอ่อนไร้เดียงสาทำให้ไลอ้อนร้อนผ่าวราวกับถูกไฟเผา ใบหน้าเข้มซุกไซ้คลอเคลียซอกคอระหง ขบกัดเม้มจูบอ

น้ำพราวรักเหมือนยากระตุ้นทางเพศอานุภาพสูง ร่างกายกัลป์ร้อนไปทุกสัดส่วน อาบด้วยไฟพิศวาสลุกโชติช่วง ลุกลามจนยากจะดับได้ ความรู้สึกเขาเวลานี้ไม่เพียงแค่อยากดื่มด่ำกับน้ำรสเลิศ แต่อยากกลืนกินขวัญข้าวเข้าไปทั้งตัว กัลป์โฉบลิ้นราวกับมัจฉาถูกใจหนองน้ำ พลิ้วลิ

นทั่วทั้งร่างหล่อนร้อนราวกับไฟลุก “พี่ชินขา... ซี้ด... แรงๆ หนักๆ โอว... ทิพย์ชอบ... ซี้ด...” หล่อนร่ำร้องพร้อมแลบปลายลิ้นออกมาเลียไล้ที่นอกปาก รับรู้ได้ถึงความร้อนเร่าอย่างแปลกประหลาดของตัวเอง ค่ำคืนนี้หล่อนร้อนเหลือเกิน หล่อนต้องการมีเซ็กซ์อย่างเร่าร้อนกับแฟนหนุ่มจนห้ามใจตั วเองไม่ไหว แค่ทนอยู่ในงานเลี้ยงรุ่นอีกครึ่งชั่วโมง หล่อนก็ทนไม่ได้ ต้องขอให้ชินภัทรรีบพาหล่อนออกมาจากที่นั่น ก่อนที่หล่อนจะทนไม่ไหวแล้วเป็นฝ่ายหาที่หลบมุมแล้วขึ้นขย่มเขาเสียเอง