สามีร้ายหวงแหนรัก Novels & Stories

ริมฝีปากอุ่นร้อนจุมพิตลงบนหลังเท้าภรรยาทั้งสองข้างอย่างรักใคร่ ทุกสิ่งทุกอย่างที่เป็นของนาง เขาล้วนหวงแหนไม่อยากให้ใครได้แตะต้อง ยกเว้นให้แค่ลูกที่กำลังจะเกิดมาเท่านั้น หยางซินหัวเราะชอบใจในความบ้าบิ่นของสามี นางเพิ่งรู้ว่าเขาเป็นประเภทหึงหวงรุนแรงเช่นนี้ "แต่ เสี่ยวซื่อยังต้องช่วยอาบน้ำให้ข้าอยู่นะเจ้าคะ "

“เฮียจ๋า...ต่อไปนี้ห้ามนะคะ ห้ามเฮียไปทำกับผู้หญิงคนอื่นแบบนี้นะ...ขวัญหวง” กายสั่นเกร็งผวาขึ้นกอดสามี ใบหน้าสวยซบซุกอยู่กับแผงอกรกไปด้วยเส้นขน สองมือโอบกอดลูบไล้แผ่นหลัง สัมผัสความกำยำและเนื้อตัวแกร่งไปด้วยมัดกล้ามของสามี “เหงื่อโชกเลยเฮีย”

ถ้าไม่นับเรื่องไร้สาระอย่างการที่นางเอกแย่งสามี เฉินอันหนิงคนก่อนก็จิตใจคับแคบไม่น้อย สำหรับนางแล้วการหึงหวงสามีของตนไม่ใช่เรื่องที่ผิด แต่หากการกระทำนั้นไปทำร้ายคนอื่นๆ โดยเฉพาะเด็กน้อยแสนบริสุทธิ์นั่นต่างหากคือจิตใจของคนที่ร้ายกาจ

“ผมหวงของผม เป็นเมียผมคนเดียวก็พอแล้ว อยากสวยแค่ไหนผมจัดให้ได้หมด วันละกี่รอบก็ได้ แต่ห้ามคิดแม้แต่จะชายตามองใคร” “ถ้านัสจะมีก็มีไปนานแล้วละค่ะ” นัสรินหัวเราะออกมาเบาๆ กับอาการขี้หวงของสามี ไม่คิดว่าเขาจะเป็นเอามากขนาดนี้ โอ้หนอความรัก บทจะง่ายมันก็ง่าย บทจะสุขมันก็ สุขอย่างนี้นี่เอง

รุ่ยลาเลิกพูด “พี่ชาย หนูอยากเห็นรูปเขา พี่เอาให้ดูหน่อยได้ไหม?” เสี่ยวหาน “เขาไม่ใช่สามีของแม่แล้ว” รุ่ยลายืนกราน “แต่ตอนนี้หนูนอนไม่หลับแล้ว ก็แค่ให้ดูหน่อย ดูนิดเดียวเอง”

“แพรก็เหมือนกัน...รักนะคะ คุณสามีหนึ่งคืน” “ไม่ใช่หนึ่งคืนแล้ว ทุกคืนต่างหาก..พี่จะเป็นสามีแพรทุกคืน แล้วแพรก็จะไม่ได้นอนทุกคืนด้วย” “ทะลึ่ง”

“อยากลองไหมละครับ ลองดูว่าผมบาดเจ็บแล้วจะรักคุณได้ไหม ผมเจ็บที่แขนนะแต่ส่วนอื่นยังแข็งแรงอยู่” “คนบ้า” “บ้าก็เพราะรักคุณนี่แหละ ทั้งรักทั้งหลงเลยทำไมคุณถึงเย็นชากับผมได้ขนาดนั้นกันนะคนใจร้าย คุณไม่รู้เหรอว่าผมจะคลั่งตายอยู่แล้ว”

จังหวะนั้น การ์ดอีกคนก็เข้ามาพูดจาสมทบด้วย ยิ่งทำให้เมรีญาหวาดหวั่นหนักเข้าไปอีก ว่าตนเองทำถูกหรือไม่ที่ตัดสินใจมาเที่ยวที่นี่ “พวกพี่แค่แซวเล่นนะน้อง เชิญครับ ถ้ามีใครมาวอแวก็เรียกการ์ดได้เสมอนะ เจ้าของที่นี่ เขาเคร่งมาก ไม่อยากให้มีเรื่องลวนลามหรือทะเลาะวิวาทกันในบาร์” หนึ่ งในการ์ดเหล่านั้นพูดขึ้น พอจะช่วยทำให้เมรีญาเบาใจขึ้นหน่อย

ปรวีร์ ไวยวัจน์ วัย 33 ศัลยแพทย์ออโธปิดิกส์หนุ่มอนาคตไกลควบตำแหน่งผู้บริหารโรงพยาบาลเอกชนที่ครอบครัวถือหุ้นใหญ่ เขาเติบโตมาท่ามกลางความเพียบพร้อมโดยมีพ่อแม่เป็นแบบอย่างที่ดี นิทานเรื่องนี้จึงสอนให้เขารู้ว่า ควรคู่กับคนที่คู่ควร “ดูพ่อแม่เราสิปั้น อยู่กันไปก็รักกันเอง ผิดคำย่าเสียที่ไหน” “ย่าว่าดี ปั้นก็ว่าดีครับ” อะไรก็ตามที่ทำให้ชีวิตของหลานชายที่ได้ดั่งใจย่าที่สุดอย่างหมอปั้นเข้าใกล้คำว่า ‘สมบูรณ์แบบ’ ยิ่งขึ้น เขาย่อมไม่ปฏิเสธ สลิล แปลว่า น้ำ เธอจึงเย็นชื่นฉ่ำเหมือนสายน้ำ เพราะรู้ดีว่าเป็นได้เพียงคนในเงาที่เขาไม่คิดเชิดชูออกหน้า จึงไม่เคยเรียกร้องเกินควร แต่อย่างน้อยก็ขอบคุณ ในวันที่ต้องจากลา เขายังมอบของขวัญล้ำค่าให้เธอ

มะปรางหยิกหมับเข้าที่แก้มของสามี เธอขึงตาดุใส่คนพูดไม่เพราะ “ทำไมเรียกคนอื่นแบบนั้นคะ ไม่น่ารักเลย” คนถูกเมียหยิกแก้มหน้าหงิก ก็เขาไม่ชอบหน้ามัน ไอ้เอี้ย เอ๊ย ! ไอ้เอื้อนั่นน่ะ มันสนิทกับเมียเขาเกินไปแล้ว ถึงจะรู้อยู่แก่ใจว่าเมียเคารพมันแบบพี่ชาย แต่เขาก็หวง หวงเมียกับผู้ชาย ทุกคนที่เข้าใกล้เธอ นี่ก็ไม่รู้ว่าเมื่อไรไอ้บ้านั่นจะมีเมียมีลูกสักที เห็นมันโสดแล้วรำคาญตารำคาญใจ