หมอ Mga Nobela at Kwento

“ห้าแสน! ลุงบ้าไปแล้วเหรอ ไปตามใช้หนี้ให้แม่หนูทำไมตั้งห้าแสน!” “ฉันเป็นหมอ ไม่ใช่ลุง... และห้าแสนนั่น ก็คือค่ามัดจำตัวเธอ” ชีวิตของ ‘ยิหวา’ นักศึกษาสาวสู้ชีวิตจอมงกต้องพลิกคว่ำกระเท่เร่ เมื่อความปากแจ๋วและซุ่มซ่ามเป็นเหตุให้เธอสาดชาเขียวใส่เสื้อแบรนด์เนมตัวละเกือบครึ่งแสนของ ‘หมอภัค’ ศัลยแพทย์หนุ่มมาดขรึม เจ้าของคลินิกความงามและฉายา ‘มาเฟียเสื้อกาวน์’ แทนที่ลุงหมอหน้าดุผู้รักความสงบจะเรียกเก็บค่าซักแห้ง เขากลับซ้อนแผนรวบหัวรวบหางเด็กดื้อ ด้วยการบุกไปเคลียร์หนี้ก้อนโตให้ครอบครัวเธอ เพื่อแลกกับการลากตัวเด็กพาร์ทไทม์จอมพยศเข้ามาไว้ในกรงทองและสายตาของตัวเอง! จากความตั้งใจแรกที่อยากจะ ‘ปราบพยศ’ สั่งสอนเด็กก้าวร้าว ไปๆ มาๆ ท่านประธานใหญ่กลับกลายเป็นฝ่ายโดนเด็กแสบตกเข้าอย่างจัง แถมยังต้องงัดสารพัดวิธีสายเปย์มาล่อลวงแม่บ้านนักลงทุนสายเทรดคริปโตให้อยู่หมัด เมื่อสมการชีวิตที่เคยสมบูรณ์แบบต้องพังทลายลงเพราะเด็กปากแจ๋ว ลุงหมอจอมเผด็จการจะจัดการกับหัวใจตัวเองอย่างไร? และยิหวาจะรับมือกับ ‘ดอกเบี้ยรัก’ ที่ท่านประธานขู่จะทบต้นทบดอกทุกคืนได้หรือไม่?

นางเอกที่ย้อนอดีตไปในวันที่กำลังจะตายพอดีดีที่จวิ้นอ๋องมาช่วยไว้ทัน จวิ้นอ๋องที่บวชเป็นพระเพื่อหนีความขัดแย้ง มีเรื่องราวในอดีตแสนขมขื่น เหมาะแก่การช่วยเหลือและแก้แค้นแทน ทั้งที่เรื่องของตัวเองก็ยุ่งเป็นเชือกพันกันเอาเหอะวางไว้ช่วยไต้ซือก่อน

ในใจเธอรู้ดี... คืนนี้คือคืนเดียวเท่านั้น พรุ่งนี้เมื่อแสงอาทิตย์ขึ้น เราสองคนคงกลายเป็นเพียงคนแปลกหน้าที่ไม่เคยรู้จักกัน ด้วยความคิดเช่นนั้น เธอจึงปล่อยใจปล่อยกาย มอบให้เขาจัดการอย่างเต็มที่ ยอมให้เขากระแทกซ้ำแล้วซ้ำเล่า จนผ่านไปหลายยก ทั้งคู่ต่างหลงลืมตัวเอง ตกอยู่ในวังวนที่ร้อนระอุ จนกระทั่งถึงยกสุดท้าย "ไอ้เหี้ย! ถุงยางแตก"

“คุณๆ ไอ้เสียผีนี่มันคืออะไรอ่ะ” ขุนเขาสะกิดถามเพราะยังข้องใจกับคำพูดของแม่เฒ่าและชาวบ้าน ที่บอกว่าผิดผีบ้างล่ะ ต้องเสียผีบ้างล่ะ ซึ่งตนไม่เคยได้ยินคำเหล่านี้มาก่อน จึงไม่เข้าใจ จึงต้องสะกิดถามหญิงสาวที่นั่งอยู่ข้างๆ “เสียผี ก็คือ เรา…คุณและฉัน ต้องแต่งงานกันยังไงล่ะ” คำตอบของร่างบางทำเอาขุนเขาอ้าปากค้างดวงตาคมเบิกโพลงแทบจะถลนออกมานอกเบ้า “แต่งงาน!!!” ขุนเขาหลุดโพล่งออกมาเสียงดังจนเกือบเป็นตะโกน “แม่เฒ่า…เรายังไม่พร้อมค่ะ มีทางอื่นมั้ยคะ ที่จะทำพิธีขอขมา แต่ไม่ต้องเสียผีกัน” ม่อนดอยยังคงต่อรอง แม่เฒ่าหัวเราะหึหึอยู่ในลำคอพลางมองหน้าสองหนุ่มสาวสลับกันไปมาก่อนจะเอ่ยยิ้มๆ “ลิขิตโชคชะตา ด้ายแดงนำพาบุรุษจากฟากฟ้ามาสู่ดิน…”

"อ้าออกอีกนิดสิ เหมี่ยวเหมี่ยว ดีมาก แบบนั้นแหละ" ฉันนอนระทวยอยู่บนเตียงตรวจ มือทั้งสองข้างขยำผ้าปูเตียงเอาไว้แน่นโดยไม่รู้ตัว น้ำเสียงที่ดังมาจากทางด้านหลังนั้นทุ้มต่ำและดูสำรวม แต่กลับทำให้ฉันรู้สึกร้อนผ่าวไปจนถึงใบหู ท่าตรวจนี้มันชวนให้รู้สึกอับอายจนเกินไป สะโพกของฉันถูกบังคับให้โก่งยกขึ้นสูง ราวกับท่วงท่าของการยอมจำนน "คุณหมอคะ... ฉันอ้ามากกว่านี้ไม่ไหวแล้ว..." ฉันเม้มริมฝีปากล่าง พลางเค้นเสียงสั่นพร่าอย่างจงใจ ซี่กรงโลหะของเตียงตรวจ ฉันมองเห็นเงาสะท้อนของตัวเอง ผมเผ้ายุ่งเหยิงระไปกับแก้มที่แดงซ่าน ในดวงตาคลอเคล้าไปด้วยน้ำตาดูหยาดเยิ้ม

"เมื่อหมอปีศาจย้อนเวลามาอยู่ในร่างเด็กสาวขี้โรคที่ถูกทิ้ง... การทวงแค้นด้วยเข็มเงินและยาพิษจึงเริ่มต้นขึ้น! แต่ใครจะคิดว่ายิ่งร้าย... รัชทายาทจอมเจ้าเล่ห์กลับยิ่งคลั่งรัก!"

ชื่ออื่น ๆ (แพทย์ยอดพธูแห่งใต้หล้า) (หมอยิ้มงามล่มเมือง) หมออัจฉริยะแห่งวงการแพทย์ผู้ทะลุเวลามากลายเป็นพระชายาที่ถูกทอดทิ้งของอ๋องฉู่ เพิ่งจะมาถึงก็พบกับคนที่ได้รับบาดเจ็บสาหัส เธอยึดมั่นในจรรยาบรรณของหมอในการเข้าช่วยรักษา จนเกือบจะทำให้ตัวเองเกือบเข้าคุก จักรพรรดิ์ประชวรหนัก เธอพยายามหาทางรักษา แต่ถูกเข้าใจผิด และถูกตำหนิจากตู๋อ๋องผู้น่ารังเกียจ การทำความดีทำได้ยากขนาดนั้นเลยเหรอ? ผู้ชายคนนี้สร้างปัญหาให้เธอตลอด ไม่เป็นไร เธอทนได้ แต่ที่ทนไม่ได้ที่สุดคือ เขายังแต่งอนุเข้ามาเย้ยหยันเธอนี่สิ! “เจ้าคิดว่าเจ้าทำให้ข้าเกลียดเจ้าเช่นนั้นรึ ข้าเกลียดเจ้า เพราะเจ้ามันน่ารังเกียจตั้งแต่แรกพบด้วยซ้ำ” ตู๋อ๋องพูดวาจาทิ่มแทงอย่างไร้เยื่อใย หยวนชิงหลิงคลี่ยิ้มออกมา“ท่านไม่คิดรึว่าข้าเองก็ไม่ได้ชอบท่านเช่นกัน เพียงแต่ทุกคนที่นี่ล้วนมีการศึกษา และข้าเองก็ไม่อยากทำให้ท่านต้องขายหน้าหรอกนะเพคะ”

เป็นคุณหมอดาวโซเชียลเต้นโย่ว ๆ อยู่ดี ๆ รู้ตัวอีกทีก็มาโผล่กลางป่าในเสี้ยววินาทีราวกับดีดนิ้ว ความหวังหนึ่งเดียวคือเรือนนาที่มีแสงไฟเล็ดลอดออกมาหลังนั้น ทว่าคนในนั้นกลับไม่ต้อนรับและมีความแปลกบางอย่าง

ด้วยความเหนื่อยล้าหลังการผ่าตัดเสร็จสิ้นลู่เหยียนซินนอนหลับไปตื่นหนึ่ง เมื่อตื่นขึ้นกลับพบว่าตนมาอยู่ในยุคโบราณ เสื้อผ้าหน้าผมเหมือนหญิงสาวในซีรีส์จีนย้อนยุคไม่มีผิดอย่างไงอย่างงั้น นี่มันอะไรกันเนี่ยยย!! ใครกันที่ทำแบบนี้ ส่งนางมาทำอะไรที่นี่กัน!!! ..... สตรีผู้ร้ายกาจที่ไม่มีอะไรดีเลยนอกจากความงามที่ล่มเมืองนี้กำลังจ้องมองสวามีผู้ที่ไม่เคยรักใคร่นางเลยสักนิด "ท่านอ๋อง ข้าจะหย่ากับท่าน!!" "สมรสพระราชทานเจ้าคิดจะหย่าก็หย่าง่ายๆ เช่นนั้นหรือ!" "แล้วท่านจะเอาอย่างไร! ทำเป็นรังเกียจที่ข้าเข้าใกล้ให้หย่าก็ไม่หย่า!!" "เช่นนั้นท่านก็คอยดูเถอะว่าข้าจะทำเช่นไร ข้าจะคอยตามรังควาน เอ้ย! ตอแย ไม่ใช่อีกล่ะ... ข้าจะตามติดท่านไม่ให้ห่างเลย ดูสิว่าท่านยังจะลีลาที่จะหย่ากับข้าอยู่อีกหรือไม่!" - - - - - - - - - - - - - - - - - -

ทะลุมิติมาเป็นลูกสาวที่ไม่มีใครต้องการ? ขอโทษที…ฉันมาพร้อมสูตรยาลับ เงิน ความแสบ และเสน่ห์ที่มัดใจผู้ชายในยุค 80 ใครกล้าท้าทาย ได้ตาย! สมใจอยาก เพราะเธอคือถงถงที่ไม่มีวันตาย ถงถง…เภสัชสาวตัวแสบจากโลกอนาคต ทะลุมิติมายุค 80 พร้อมสูตรยาลับที่พลิกชะตาได้ ในโลกใหม่ที่เต็มไปด้วยเล่ห์กลและคนจ้องเหยียบย่ำ เธอถูกมองเป็นเพียง ‘ลูกสาวไม่เป็นที่ต้องการ’ แต่ใครจะรู้ว่า…แววตาดื้อรั้นคู่นั้น กำลังซ่อนบางอย่างที่ใครก็ประมาทไม่ได้ เขา…คุณชายใหญ่ผู้เย็นชา ผู้มีโรคร้ายซ่อนอยู่ใต้รอยยิ้มที่ไม่เคยมีให้ใคร ใจเขาหยุดเต้นกับโลกใบนี้ไปนานแล้ว—จนกระทั่งเธอบุกเข้ามา พร้อมสูตรยาลับ และคำพูดแทงใจที่ร้ายยิ่งกว่ายาเถื่อน “กินเข้าไปเลย กินเยอะ ๆ อีกไม่นานหรอกค่ะ” เขาขมวดคิ้วพลางถาม “มันช่วยให้หายเร็ว?” “ตาย!” เธอคือยาของเขา—ในขณะที่เขา อาจเป็น ‘อำนาจ’ เดียวที่ค้ำจุนชีวิตเธอ ระหว่าง โลกที่กัดกินศรัทธาแห่งความดี กับหัวใจที่รอเยียวยา ใครจะรอด และใครจะล้ม…