หยิ่งยโส Novels & Stories

ชุยรุ่ยเอ๋อร์ “ฮ่า ฮ่า ฮ่า โอยพวกเจ้า ข้าสะใจเป็นบ้าเลย พวกเจ้าดูสินางคุณหนูนกแก้วโมโหใหญ่แล้ว” ผิงม่อจื่อ

ชิงซีอมยิ้ม ชื่นชมในความคิดของจงเจี้ยนที่ให้เกียรติชิงซียิ่งนัก ชิงซีเสียอีกที่ไม่ทันคิดถึงข้อนี้ “แต่ ข้าจะต้องอดทนอีกนานแค่ไหนกว่าจะถึงแคว้นฉี” ชิงซี พูดขึ้นด้วยน้ำเสียง แสดงความ งอนเง้า จงเจี้ยนเชยคางมนขึ้นมาสบตา จุมพิตที่ปากเบาๆ

使 使 使 使 人 人 人 人 失 失 身 心 明 语 热 动 แคว่ก! อี้หลานเจ้าฉีกมันทำไม ข้าชอบกวีนี้จะเก็บมันเอาไว้ตลอดไป ทำให้ตาบอด ทำให้เป็นใบ้

ชิ้ง ชิ้ง หยางเฟิ่งเซียนกระชับปืนในมือไว้แน่น สายตาของนางยามนี้บ่งบอกได้ถึงความเย็นชา ปนกับความขุ่นเคืองที่ตระกูลมารดาถูกคนปองร้าย “หึ อยากจับตัวข้ากับผู้ติดตามไปเค้นความจริงหรือ พวกเจ้าไม่มีวันทำได้สำเร็จ หลี่เจิน! ซือหยาง! ลงมือ”

เสียงที่ดังขึ้นทำให้ร่างเล็กบอบบางซึ่งอยู่ในชุดพนักงานเสิร์ฟของห้องอาหารในรีสอร์ทหรูริมแม่น้ำเจ้าพระยาวางถาดในมือลง หญิงสาวเจ้าของใบหน้ารูปไข่ ดวงตากลมโตเป็นประกาย จมูกโด่งและริมฝีปากเป็นกระจับสีชมพูอ่อนภายใต้กรอบเรือนผมยาวดำขลับย่นคิ้วด้วยความประหลาดใจ “ ใครน่ะ มิ้นท์...เขาบอกหรือเปล่าว่าชื่ออะไร?” พลอยพิชญาถามด้วยความสงสัยและเห็นมินตราเพื่อนของเธอทำหน้าครุ่นคิด

เจียงซินหยาพูดด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน ดวงตากลมโตเปล่งประกายสดใส ซึ่งคำพูดประโยคนั้นทำให้จื่ออิงต้องหรี่ตาลง หัวคิ้วกระตุกยิกๆ อย่างอดไม่อยู่ รู้สึกเหมือนตัวเองกำลังจะถูกแย่งที่นั่งยังไงยังงั้น

ธำรงมีสีหน้ากระหยิ่ม “ก็ดีสิพ่อ ทั้งโง่ทั้งเซ่อแบบแม่หนูเล็ก หลอกง่ายจะตาย” ธเนศเห็นด้วย เขารู้ว่าจุดอ่อนของชื่นฤดีคือการที่นางมาจากครอบครัวคนธรรมดาทั่วไปซึ่งหญิงวัยกลางคนเกลียดรากเหง้านั้นของตัวเอง อะไรที่นำมาซึ่งความยกย่องเชิดชูจากคนภายนอกเป็นสิ่ งที่นางกระหายเป็นที่สุด ################

ทิพย์สุคนอดปากเอาไว้ไม่ไหว “นี่คุณเข้าข้างมันเหรอ” “ทิพย์แค่เตือนสติคุณก็แค่นั้นเอง อย่าทำให้ลูกเสียใจไปมากกว่านี้อีกเลย ลูกโตแล้ว เราเลี้ยงได้แต่ตัว ใจเขามีความสุขที่อยากจะทำอะไร เราก็ควรสนับสนุน เราเป็นพ่อแม่ก็ควรสนับสนุนให้เขามีความสุขไม่ใช่เหรอ” “แต่ไม่ใช่ไปรักไปช อบลูกไอ้ประพงศ์ ผมเกลียดมัน”

ตับๆๆๆๆๆๆๆ “อึ่กก... อา... โอ้วว เสี่ยวหยุนแน่นดีจัง ตอดข้าแรงมาก อูยๆ” สะโพกแกร่งร่อนโยกๆๆ โจนจ้วงเหมือนควบม้า เนื้อเบียดเนื้อ ท่านฉินจื่อหยางครางซี้ดซ้าดขณะบดเอว และแล้วเขาก็ร้องครางดังลั่นเมื่อท่อนลึงค์โดนตอดหนึบหนับ น้ำหวานหยาดชุ่มเยิ้ม ร่างกำยำค่ อยๆ โยกสะโพก สาวท่อนเอ็นออกจากรูแฉะๆ กลีบเนื้อก็ปลิ้นตามเพราะมันแน่นมาก แล้วก็กระแทกดังป้าบๆ “ซี้ดด... อูวว”

นางถามเสียงแผ่ว “ไม่เป็นไร” เยี่ยนซื่อหยวนยื่นมีดสั้นให้จิ่งเซิ่ง จากนั้นก็หันมาตบไหล่นางเบาๆ