หยิ่งยโส Novels & Stories

ฮวาเทียนจิ้งกล่าวเสียงแข็ง "ขอรับ ขอรับ" เถียนชีเร่งตอบรับอย่างกระวีกระวาด ลี่เหยาเหยาเองก็ทำได้เพียงจำใจลุกออกจากเตียงนอนโดยไร้ซึ่งกำลัง พลางมองค้อนอีกฝ่ายด้วยความจงเกลียดจงชัง ก่อนเดินผ่านหน้า ริมฝีปากบางกล่าวขมุบขมิบ "คนใจแคบ ใจดำอำมหิต"

เอี๊ยด "อ่า..อ่า อาจง ซี๊ด..ข้า..ข้า ไม่ไหวแล้ว อ่าห์" นางทนความเสียวซ่านที่ซือจงมอบให้ไม่ไหว มันล้นทะลักจนนางไปแตะถึงจุดสูงสุดของสวรรค์ นางกอดเสาเตียงแน่นด้วยความเสียวซ่าน ก่อนจะขมิบแก่นกายกำยำของซือจงอย่างแรง ทำให้ซือจงไปแตะสวรรค์ตามนางอีกคน

อสุชลไหลหลั่งจากดวงตาคู่งามมิขาดสาย… จิ้นหลี่ ที่แปลว่า เข้มแข็งดั่งภูผา… "เช่นนั้นที่ว่านางเสียจิ้นหลี่ไปแล้วก็..." หยางหมี่เฟิงตกตะลึงไปตามๆกัน

///ผมว่าแบบนี้อีกไม่นานท่านได้สวิงแน่ แต่ต้องหาวิธีชวนดี ๆ นะครับ” ///เมียผมนี่นอนแข็งเป็นท่อนไม้เลย ขอยืมเมียท่านสักคืนได้มั้ย/// ///จังหวะขึ้นขย่มนี่นมกระเพื่อมเลย นมสวยสุด ๆ อ่ะ/// ///นมก็งาม ร่องก็สวย น่าจะยังฟิตอยู่เลยนะท่าน///

จิ้นหยางยิ้มทั้งน้ำตา ชุนหวงเองก็ไม่แตกต่าง ในใจเขากังวลตลอดเวลา ในใจอยากให้จิ้นหยางรับพระสนมเพิ่มแต่อีกใจก็มิอาจทนได้ จึงได้แต่อิหลั่กอิเหลื่อมาตลอด มาถึงขั้นนี้ดูเหมือนทุกอย่างจะคลี่คลายไปได้ด้วยดีแล้ว จิ้นหยางโอบห่อผ้ามานั่งข้างเตียงทันที "ข้าจะตั้งชื่อนางว ่า 焦萌 เจียวเมิ่ง แปลว่า ความฝันที่อ่อนหวาน ดีหรือไม่"ชุนหวงยิ้มกว้าง "น่ารักเหลือเกินข้ารักเจ้าจิ้นหยาง"

�ออีกครั้งแล้วบีบขยำที่ทรวงงามอย่างมันมือ สะโพกสอบเร่งสาวถี่ระรัวยิ่งโยกยิ่งมันในอารมณ์ทำเอานภิศาถึงกับครางระงมอื้ออึงอย่างกลั้นไม่อยู่ เพราะความสุขซ่านจากช่องทางรักที่เขาลุกล้ำ มิหนำซ้ำยังใช้ปลายนิ้วบดบี้ติ่งเนื้ออ่อนของเธอให้สั่นสะท้าน “อ๊า คุณเกื้อ อ� �ะ อ๊า! เสียว นัทเสียวคุณเกื้อ” “อย่าคิดอะไรเลอะเทอะอีก เข้าใจมั้ย”

อันเหว่ยกระแทกมังกรเข้าออก กลีบเนื้อหอยเต่งตึงฉ่ำเยิ้ม ยิ่งทวีแรงตอดทวีความซ่าบซ่าน ตับๆ ตับๆ ตับๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ ตับๆ ตับๆ ตับๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ “อะ อะ อันเหว่ย ข้าไม่ไหวแล้ว อะ อ่า อ๊าซ์ อร้ายยยยยย ยยย”

ธอคือกุหลาบคลี่แย้ม แรกผลิ ความงดงามไร้เดียงสาที่น่าหลงไหล พวกเหล่าเสือต่างคิดหมายครองและทำให้เธอเป็นเหยื่อ ทว่า... เธอใช้ตัณหาถักทอพวกเขาไว้ ร้อยรัดด้วยใยแห่งกามาเธอต่างหากที่เป็นคนล่า ไม่ใช่เหยื่อ…

เวลาผ่านไปนานร่วมเดือน ณ ชายแดนทางเหนืออันห่างไกล ภายในเรือนพักของท่านแม่ทัพหนุ่มผู้เกรียงไกรผู้กำชัยในทุกการศึกโหดโฉดทุกสมรภูมิรบ นามว่าฟงชินหยาง “อา...ท่านแม่ทัพ” เสียงครวญครางของสตรีนางหนึ่งดังออกมาจากลำคอระหงพร้อมร่างงามๆ อรชนอ้อนแอ้นพาส่วนเว้าส่วนโค้งบิดไปบ ิดมาด้วยอารมณ์บางอย่างที่บ่งบอกได้เป็นอย่างดีว่ามันคือความเสียวสยิวแลเสียวซ่านเกินห้ามใจ

บ่าวไพร่ต่างกลั้นหายใจ มองสองบุรุษผู้สูงศักดิ์ประลองความอดทนต่อรสเผ็ดและกลิ่นปลาร้า "ข้าคือยอดบุรุษแห่งแดนเหนือ!" "แต่ข้า คือฮ่องเต้!" ชิงชิงที่นั่งดูเหตุการณ์อยู่ตลอดก็แทบจะร้องไห้ รีบตักส้มตำเข้าปากเพราะกลัวว่าจะไม่ได้กิน สุดท้าย… นางก็ได้กินเพียงไม่กี่คำ! นางหันไปมองเมิ ่งเหยาอย่างเศร้าใจ