Novel & Cerita หวานโปรดปราน

“หนมหวานไม่เคยคิดอะไรแบบนั้นหรอกค่ะ สบายใจได้ต่อให้คุณหล่อลากไส้ลากพุงหรือร่ำรวยแค่ไหน แต่จิตใจสกปรกหนมหวานก็ไม่สนใจให้เสียเวลาหรอก แต่งงานกับคนกวาดถนนยังจะดีเสียกว่ามาสละเวลาและร่างกายให้คุณเชยชม ลานะคะพี่สุดหล่อ” ขนมหวานพูดอย่างมีอารมณ์แล้วหันมาไหว้ลารอนซึ่งหน

ตีรณาน้ำตาคลอ เธอพยักหน้าและส่งยิ้มให้เขา “มันไม่ใช่ความผิดของคุณหรอกค่ะ” “วันนี้ผมต้องขอบคุณคุณย่าที่นำพาให้ผมมาเจอกับตีรณาทำให้ผมได้รู้ว่าการก้าวข้ามความเจ็บปวดแล้วเจอกับสิ่งสวยงามที่กำลังรอคุณอยู่ ผมดีใจครับที่ผมไม่ปิดกั้นตัวเอง” เขาพูดเพียงแค่นั้นและยื่นไมค์ส่งให้กับพิ� �ีกร

เขาชม "อยากให้ผมชิมความหวานนี้ไหมครับ?" เขาถาม แต่ไม่รอคำตอบ เขาก็ก้มลงดื่มกินน้ำหวานของเธอทันที ดูดเม้มปุ่มกระสันสีชมพูในร่องหี มอบความเสียวซ่านด้วยลีลาลิ้นอันร้ายกาจของเขา

ถามแกมหัวเราะชอบใจ ปากหนาอ้างับผลไม้รสนุ่มหวานที่กัดกินได้ตลอดเวลาไม่มีวันเบื่อหน่าย เรียวลิ้นดุนดันเกี่ยวกระหวัดจนทับทิมหวานบานเบ่งเต็มอุ้งปาก “อ๊ะ...ฉัตร...” แพรพนัสร้องครางเสียงหวานนุ่ม ยังไม่ทันจะได้ตอบคำถามเลยก็ถูกอีตาหื่นนี่เล่นงานเสียก่อนแล้ว แต่ก็นะความสุขของเขาก็คือ ความสุขของเธอเช่นกันนี่นา แล้วจะห้ามปรามไปทำไมกัน

หวานหรือพริณตา[1] เธอผู้มีความอ่อนหวานสมชื่อ ชอบวิธีนุ่มนวลแสดงความคิดเห็น “แกก็เป็นอย่างนี้ตลอดอีหวาน ใจดีเกินไป ไอ้มาร์คมันนอกใจอีชี่ตั้งหลายครั้ง จะให้ทนอยู่ได้ยังไง” ชาร์มมี่หันมาบ่นหวานที่กำลังบอกให้เพื่อนใจเย็น ๆ [1] หวานหรือพริณตา นางเอกจากเรื่อง แรกแย้ม โดยกาแฟหอมกรุ่น

คำถามของโปรดทำเอาคนฟังแยกเขี้ยว นี่ถ้าอยู่ใกล้ๆ จะหยิกให้ เธอเป็นคนนะไม่ใช่ผี จะได้เข้าสิงต้นไม้เป็นนางตานี “ร้านป้าชื่น” “ก็แค่นี้แหละ” “ว่าแต่แกโทร.หาฉันมีอะไร” “ไม่มี งั้นแค่นี้นะแก ฉันไปผ่าคลอดหมาก่อน” พูดจบ โปรดก็วางสายไปอย่างอารมณ์ดี

ชานมไข่มุกเจ้าดังระดับพรีเมียม หวาน 25% (รู้ใจเธอที่สุด) ถูกส่งมาในช่วงบ่ายแก่ๆ ที่เธอกำลังง่วง ...ผลไม้ตัดแต่งแช่เย็นฉ่ำ ส่งมาตอนพักเที่ยง พร้อมกับข้อความ ‘กินวิตามินเยอะๆ ผิวจะได้สวย ลื่นมือ’

เธอปรือตาร้องครวญคร่ำเมื่อเขาแตะลิ้นสากร้อนจัดกับยอดปทุมถันหวานฉ่ำ “หวาน รสชาติของคุณกลมกล่อมติดลิ้นผม” “ทำยังกับฉันเป็นขนม” เธอว่าเสียงพร่าแอ่นอกอวบให้เขาดูดกลืนจนเปียกชื้น “คุณยิ่งกว่าขนม รสชาติของคุณหวานจนผมแทบจะทนไม่ไหว”

พริกหวานจิ๊ปากอย่างหงุดหงิด “หนู ที่ร้านมีพานาคอตตาเมนูโปรดที่หนูชอบกินด้วย เอาราดซอสสตรอว์เบอร์รีกี่ชิ้นดีครับ เดี๋ยวพี่สั่งให้” คิมหันต์พูดอย่างเอาใจพริกหวาน

ฉันพูดแล้วรีบเดินหนีพวกมัน ขืนปล่อยให้พวกมันซักไซ้ไล่ความฉันก็หลุดพูดนะสิ ว่าพี่พายุเขาหอมแก้มฉันอะ ให้พวกมันรู้ไม่ได้หรอก โดนล้อตายเลย “รู้สึกว่าข้าววันนี้มันหวานแปลกเนอะ ว่าไหมยัยทิพย์” “ใช่แล้วหวาน นี่ขนาดฉันสั่งรสจัดมา ยังหวานเลยอะ” “โธ่ ยัยพิ้งค์ ยัยทิพย์ ข้าวอะไม่ได้หวานหรอก แต่ความรักของเพื่อนเราตั้งหากที่หวาน”