หวานโปรดปราน นิยาย & เรื่องราว

ิวปั่นป่วน ชานนท์ตวัดไล้ปลายลิ้นไล้วนดูดดื่มตักตวงความหวานจากปลายยอดถันนุ่มหวานอย่างตะกรุมตะกราม บดเบียดท่อนเนื้อร้อนระอุกับความนุ่มนิ่มของกลีบดอกไม้ เสียงคำรามดังลั่นลำคอแข็งแกร่ง นี่เพียงแค่ทรวงอวบอิ่มเท่านั้นนะยังหวานนุ่มลิ้นถึงเพียงนี้ ไม่อยากคิดถึงกุหลาบดอกน้อย เลยว่ามันจะหวานขนาดไหน อย่างไม่คิดจะทนชานนท์ยอมปล่อยมือจากสองปทุมถันอวบอิ่ม ขบกัดไล้จุมพิตลงไปตามหน้าท้องแบนราบเรียบไร้ไขมันส่วนเกิน หยอกเย้ากับช่องเล็ก ๆ ตรงกลาง ก่อนจะเคลื่อนเลาะเล็มผิวเนื้อเนียนนุ่มเหมือนกับใยไหมทีละนิด

เอ่ยถามด้วยน้ำเสียงเย็นชา คนอย่างเขาไม่ชอบความวุ่นวาย และตอนนี้กำลังใกล้จะหมดความอดทนกับหญิงสาวเต็มที “ไม่ได้ต้องการอะไรค่ะ พิงค์แค่อยากจะมีความสุขกับคุณอีกครั้ง รู้ไหมคะว่า ตั้งแต่คืนนั้น พิงค์ไม่ลืมคุณเลยนะคะ” พรรัมภาพูดพร้อมกับใช้นิ้วแหวกสาบเสื้อเชิ้ตของชายหน ุ่มอย่างยั่วยวน

อันนี้ก็…จริงอีกนั่นแหละ ฉัน…โชคดีจริงๆที่มีคุณคิมหันต์อยู่ข้างๆ “นอกจากจะหล่อ รวย ถึงขนาดจองร้านทั้งร้านเพื่อจัดเซอร์ไพรส์ขอแฟนแต่งงานขนาดนี้ โคตรจะโรแมนติกเลยอ่ะ ชาตินี้ฉันจะหาผู้ชายที่โรแมนติกแบบนี้ได้ที่ไหนได้อีกมั้ยนะ”

เสียงกรีดร้องของเธอมาพร้อมกับน้ำหวานที่ไหลทะลักออกมาผมไม่รอให้มันไหลลงไปถึงที่นอนผมใช้ลิ้นปาดเลียน้ำหวานสีใสทันทีที่มันไหลออกมา ผมกินน้ำหวานของเธอจนไม่เหลือเหมือนที่เธอกินน้ำรักของผมจนไม่เหลือนั่นแล่ะ ตอนนี้เท่ากับว่าเราเสมอกันผมหนึ่งน้ำเธอหนึ่งน้ำ จากนี้เราจะมาเสร็จไป พร้อมกัน ผมลุกขึ้นแล้วก้าวขาขึ้นเตียงอย่างมั่นคงส่วนคนบนเตียงก็นอนหายใจรวยรินเหมือนคนหมดแรงมองหน้าผมด้วยแววตาออดอ้อน "เป็นอะไรคะคนสวย หื้มมม" "เหนื่อยค่ะ พี่อิฐ ฮืออออ นาเหนื่อย" "เหนื่อยอะไรคะนอนให้พี่เลียอย่างเดียวจนเสร็จ" "พี่อิฐอย่าพูดแบบนี้สินาอายนะ><"

นรินดาก็ยิ้มตอบปากรณ์ไป ก่อนจะเอื้อมมือไปเปิดฝาขนมหวานที่ปากรณ์สั่งมาเป็นสิ้นสุดท้ายแล้วที่เธอจะต้องจัดการให้มันหมดไป แต่ก็ต้องตาโตแบบอึ้งๆ เมื่อเธอเห็นขนมหวานในจาน “พี่ปาร์ค” นรินดาพูดไปแบบอึ้งๆ แล้วเงยหน้ามองปากรณ์ที่ยิ้มมุมปากใส่เธอ ก่อนจะก้มมามองขนมเค้กที่มี ตัวการ์ตูนของเธอกับปากรณ์ยืนคู่กัน พร้อมกับชูป้ายว่า ไอเลิฟยู แถมรอบๆจานก็เขียนว่าครบรอบสามเดือนอีก

คุณคนโปรดสุดที่ร้าย ตอนที่ 1 ถังแตก เจ็ดปีต่อมา คอนโดมิเนียม M แต๊ก แต๊ก แต๊ก แต๊ก… RISA. Wow, it tastes great!! @KIMURA Omakase Thonglor โพสต์แล้ว

ระหว่างทาง หญิงสาวแวะที่ร้านขนมปังเจ้าประจำ กลิ่นหอมอุ่น ๆ ของขนมปังอบใหม่โชยมาแต่ไกล ชวนให้อารมณ์ที่เหนื่อยล้าจากการทำงานทั้งวันผ่อนคลายลง ขนมปังหลากชนิดวางเรียงรายอยู่บนชั้นไม้ดูน่ารับประทานเหลือเกิน ปราณปรียาเลือกหยิบบาร์แกตสองชิ้นใส่ถุง ก่อนที่กลิ่นเนยหอมกรุ่นของครั วซองต์จะเรียกร้องความสนใจ สุดท้ายหญิงสาวก็ใจอ่อน เลือกครัวซองต์เพิ่มอีกสองชิ้น “วันนี้คุณปริมทานอย่างอื่นนอกจากบาร์แกตด้วยเหรอครับ?”

แทมแทมบอกตาหวานเขินอายจมูกบาน เพราะสิ่งที่เธอโปรดปราน เพิ่งจะได้รับการอนุญาต “ไปด้วยสิ กำลังอยากได้ของพอดีเลย...” พูดได้แค่นั้นก็ต้องหยุด เพราะสายตาเซ็งจัดของกิดากานต์ มันใกล้ๆ คำว่ารังเกียจและรำคาญ แต่เชื่อหรือไม่ว่ามันทำอะไรปริญญ์ไม่ได้เลย เพราะยังจะบอกเหตุผลออก มาอีกว่า “สบู่ยาสระผมยังไม่ได้ซื้อ เหอะน่า คอพี่ยังไม่หายดี ให้คีย์ขับให้นะ”

“เดี๋ยวให้ตังค์กินหนม” “พลอยคิดแพงนะคะ” ไม่อยากช่วยเขาทำหรอก แต่เพราะค่าขนมล่อตาล่อใจ

“หนมหวานไม่เคยคิดอะไรแบบนั้นหรอกค่ะ สบายใจได้ต่อให้คุณหล่อลากไส้ลากพุงหรือร่ำรวยแค่ไหน แต่จิตใจสกปรกหนมหวานก็ไม่สนใจให้เสียเวลาหรอก แต่งงานกับคนกวาดถนนยังจะดีเสียกว่ามาสละเวลาและร่างกายให้คุณเชยชม ลานะคะพี่สุดหล่อ” ขนมหวานพูดอย่างมีอารมณ์แล้วหันมาไหว้ลารอนซึ่งหน