หวานโปรดปราน Novels & Stories

ลลิลกล่าวทักทายพอเป็นพิธีพร้อมส่งรอยยิ้มจางแทบมองไม่เห็น ภาพหอบหิ้วของพะรุงพะรังแบบนั้นทำเอาเธอหวนคิดถึงชายหนุ่มอีกคนที่ไม่ได้อยู่ด้วยกันที่นี่ “มีทั้งขนมไทย เบเกอรี่ แล้วก็ผลไม้ ของหวานอาจช่วยให้ว่าที่คุณแม่อารมณ์ดีขึ้นด้วย"

เขาอดทนได้ ​อดเปรี้ยวไปก่อนนะธงลักษณ์ ​แล้วค่อยเคี้ยวให้หวานอร่อยลิ้นทีเดียว... .................................................................................................................................................................. ​“เดี๋ยวพี่คงจะต้องบินกลับเลย มีประชุมรออยู่”

“กาแฟค่ะ และนี่ก็มะนาวฝานบางๆโรยน้ำพริกเกลือสูตรเด็ดเรียกความสดชื่น” พราวลลิลเดินออกจากห้องทำงานไปไม่นานก็กลับมาพร้อมกับกาแฟและก็เมนูเรียกความสดชื่นสไตล์สาวสวยอย่างเธอที่นิยมชมชอบการกินอาหารรสแซ่บ “อืม ขอบใจ”

เสียงทุ้มดังขึ้นเรียกให้ร่างเล็กที่หันหลังอยู่หมุนเก้าอี้กลับมาส่งยิ้มแฉ่งยิ่งกว่าพระอาทิตย์ จิรัฎร์ยิ้มเอ็นดูเห็นความเหนื่อยล้าจาง ๆ บนใบหน้าสวย “อยากกินชานมไข่มุกแบบหวานร้อยค่ะ” “ได้ครับ เดี๋ยวอาสั่งให้” “ขอบคุณค่ะ” รอประมาณสามสิบนาทีดิลิเวอรีก็มาส่ง มีชานมไข่ม ุกหวานร้อยหนึ่งแก้วของพิรุณรัตน์กับอเมริกาโน่เย็นแบบไม่หวานของจิรัฎร์ เมื่อหญิงสาวได้ดูดกลืนของโปรดก็ขยับตัวดุกดิกน่ารัก หลับตาพร้อมส่งยิ้มหวานอารมณ์ดี

เห็นรอยยิ้มของหญิงสาวแน่นอนว่าเกาเฟิงเหยียนไม่ได้เซ้าซี้ เขาหันกลับไปมองจางซื่อ “ข้าซื้อขนมจากร้านเตี่ยนอันกลับมาด้วย ให้คนจัดใส่จานแล้ว...” “ขนมหรือ” หญิงสาวตาโต “ไปนั่งในสวนดีหรือไม่ เสี่ยวถิงกับเสี่ยวจือบอกว่าที่สวนมีสระจำลองด้วย ข้ายังไม่เคยเห็นรอบๆ จวนเลย”

ซินดี้ตอบอย่างรวดเร็ว พีพีคาเฟ่ ร้านคาเฟ่โปรดของซินดี้ ซึ่งมีทั้งอาหารคาวและหวานที่สำคัญแพนเค้กที่นี่อร่อยมาก แถมยังตกแต่งร้านได้น่ารักมากด้วย //^^ พอหาที่นั่งได้ไม่รอช้าทุกคนจึงเริ่มสั่ง… “เอาแพนเค้กเรดเวลเว็ท ช็อกโกแลตลาวา ชีสพายชาเขียวแล้วก็นมสดปั่นค่ะ ออ ! เอาอย่างละชิ้นนะคะ” เมื่อทุกคนสั่งเสร็จก็หันไปหาซินดี้แล้วว

📱(โทรออก หวาน) หวาน : สวัสดีค่ะเสี่ย ธันเดอร์ : หวานรู้เรื่องบัตรคอนเสิร์ตที่เกาหลีของบลิ๊งมั้ย หวาน : อ่อ รู้ค่ะ มันซื้อให้หวานกับอีปั้นด้วยคนล่ะใบ เมื่อวานมันโทรมาบอกว่าไม่ไปด้วย มันบอกมีธุระ นั่นวงโปรดมันเลย หวานก็งง ปกติไม่มีอะไรทำให้อีบลิ๊งทิ้งบัตรคอนเสิ ร์ตวงนี้ได้แน่" ธันเดอร์ : อ่อ งั้นหวานไม่ต้องบอกบลิ๊งนะที่เราคุยกัน

อิศราพูดตัดบทขึ้น หลังจากปรายตามองและเห็นสิ่งที่อยู่บนโต๊ะ หึ เพนนาคอตตาราสเบอร์รี่ ของหวานสุดโปรดซะด้วย “เออ...ครับ” ลายเนยตอบ

น้ำเสียงสุภาพ อ่อนโยน และสายตาที่มองไปที่หญิงสาวที่นั่งอยู่ในห้อง กระจกใส ทำเอาลูกค้ายิ้มตาม " คุณเชฟ ไม่ควรมีคนเดียวในโลกค่ะ " " แต่ผมเป็นของคุณเพิร์ล ที่มีคนเดียวในโลก ไปแล้วครับ " " ทานให้อร่อยนะครับ พรุ่งนี้เป็นขนมปังเกลือ กับ แยมสตอเบอรี่ ผมกวนแยมเอาไว้แล้ว "

พีราวัชรยืดตัวขึ้นมามองใบหน้าสวยที่แดงก่ำดวงตำฉ่ำปรือที่เต็มไปด้วยแรงปรารถนา “ผมเพิ่งรู้ว่าขนมผิงมีน้ำหวานด้วยแล้วผมก็ชอบกินมากด้วยสิ สงสัยว่าจะต้องขอกินบ่อยๆ”