หวานโปรดปราน Novels & Stories

น้ำเสียงสุภาพ อ่อนโยน และสายตาที่มองไปที่หญิงสาวที่นั่งอยู่ในห้อง กระจกใส ทำเอาลูกค้ายิ้มตาม " คุณเชฟ ไม่ควรมีคนเดียวในโลกค่ะ " " แต่ผมเป็นของคุณเพิร์ล ที่มีคนเดียวในโลก ไปแล้วครับ " " ทานให้อร่อยนะครับ พรุ่งนี้เป็นขนมปังเกลือ กับ แยมสตอเบอรี่ ผมกวนแยมเอาไว้แล้ว "

พีราวัชรยืดตัวขึ้นมามองใบหน้าสวยที่แดงก่ำดวงตำฉ่ำปรือที่เต็มไปด้วยแรงปรารถนา “ผมเพิ่งรู้ว่าขนมผิงมีน้ำหวานด้วยแล้วผมก็ชอบกินมากด้วยสิ สงสัยว่าจะต้องขอกินบ่อยๆ”

‘คุณช่วยทำกาแฟมาให้ผมหน่อยนะครับ’ ‘ได้ค่ะคุณโจว’ ‘ของผมกาแฟดำใส่น้ำตาลหนึ่งก้อนนะครับ’ ‘ได้ค่ะคุณโจว’ เธอรับคำเจ้านายตัวสูงพลางนึกไปถึงร่างสูงอีกคนที่เขาก็ชอบกินกาแฟดำใส่น้ำตาลหนึ่งก้อนเหมือนกัน ทัชชาสะบัดหัวไม่ให้คิดไปถึงคนที่มีแฟนแล้ว จากนั้นจึงลุกไ ปทำกาแฟให้คุณโจว

ตอนที่ 3 พบกันอีกครั้ง เช้าวันรุ่งขึ้น เสียงโทรศัพท์ดังขึ้นแต่เช้าในขณะที่สิงหราชกำลังแต่งตัวเตรียมที่จะออกไปทำงานเหมือนทุกวัน "ครับเฮีย...หวานเป็นยังไงบ้าง ดีขึ้นหรือยัง" หวานก็คือพี่สะใภ้ของผมเอง เธอชื่อน้ำหวาน อายุน้อยกว่าผมหลายปี ผมก็เลยเรียกเธอว่าหวานเฉยๆ เป็น หม่ามี๊ของหนูนิดครับ

“ยัง ยังค่ะ เชิญเข้ามาข้างในก่อนค่ะ เดี๋ยวครีมจะทำกาแฟให้สุดฝีมือเลย” เจ้าของร้านคนสวยเดินเข้าไปด้านหลังเคาน์เตอร์ ตั้งหน้าตั้งตาทำอเมริกาโน่เย็น ซึ่งเป็นเมนูโปรดของศาสตราที่เธอจำได้ขึ้นใจ โดยมีมะนาวเข้ามาลอบสังเกตการณ์อย่างใกล้ชิด “ทำเองเลยเหรอคะ”

Love Remedy II: ปรนเปรอหัวใจ ไฟปรารถนา 2 - 3 อนรรฆวีรู้ว่าเธอพร้อมสำหรับเขาแล้ว แต่ก็ยังส่งมือหนาลงไปกรีดไล้ไปตรงกลางกลีบนุ่มของกายสาว พร้อมกับคลึงเคล้นกลางเกสรช่อดอกไม้งาม เรียกน้ำหวานแห่งความพร้อมพรักออกมาท่วมท้นอีกมากมาย

ข้าวหวานแก้มแดงซ่าน เห่อร้อน แม้จะพร่ำบอกรักเขามาหลายครั้ง แต่เธอก็ยังเขินอายเหมือนถูกไฟลนอยู่ดี ทั้งที่ใบหน้าประดับด้วยรอยยิ้มที่เต็มไปด้วยความสุข กันต์ธีมองภาพสาวสวยด้วยความอ่อนโยนลง บางทีเขาควรจะให้รางวัลกับผู้หญิงที่จงรักภักดีและทำเพื่อเขามาตลอดสามปีดูบ ้าง ที่แท้เขาเพิ่งมั่นใจว่าตัวเองชอบมองเห็นเด็กข้าวหวานหน้าแดงเห่อจากความสุขและความเขินอาย มากกว่าแดงช้ำจากน้ำตา

คุณหญิงปรานีเลือกเครื่องเพชรต่ออีกพักใหญ่กว่าจะได้สร้อยเส้นที่ถูกใจ และในขณะที่ทั้งสามนั่งคุยกันเรื่องสัพเพเหระก็มีเสียงหวานเข้ามาแทรก “คุณผู้หญิงคะอาหารเช้าพร้อมแล้วค่ะ” เป็นคนหน้าหวานที่มังกรตามหามาตั้งแต่เช้าเดินเข้ามาเรียก

เธอทักทาย พรพิมลโค้งศีรษะรับการทักทายของหญิงสาวที่จงใจมาดักรอ หลังจากรู้เรื่องจากจินนี่ว่าเจอหล่อนที่นี่ และได้ขอให้หล่อนช่วยเหลือแต่ถูกปฏิเสธ เธอก็ออกมานั่งรอเพื่อดูว่าหล่อนมากับใคร รออยู่สักพักใหญ่ๆ ก็ได้เห็นสมใจอยาก แต่ก็ถึงกับอึ้งไปเลยทีเดียว เมื่อได้เห็น ผู้ชายที่จูงมือหล่อนออกมา “มาทานข้าวเหรอคะคุณหยิน” เธอฝืนคลี่ยิ้มที่ดูไม่ค่อยจะเหมือนยิ้มสักเท่าไหร่ เอ่ยถามเมื่อเดินเข้าไปยืนอยู่ใกล้ ๆ

ลมกลึงจับขาเรียวอ้าออกกว้างแล้วก้มลงใช้ลิ้นปาดเลียละเลียดชิมน้ำหวานบนกลีบดอกไม้งาม เกร็งปลายลิ้นเข้าไปเก็บเล็มน้ำหวานในปากโพรงสีหวานทุกหยาดหยดราวกับมันเป็นเครื่องดื่มแสนอร่อย อีกคนได้แต่หลับตาพริมส่งเสียงครวญครางไม่เป็นภาษา มือข้างหนึ่งสอดเข้าไปกอบกำเสันผมดกดำแน่นอ ีกมือค้ำยันพื้นเคาวน์เตอร์ทรงตัวไว้เขากลืนกินเธออย่างโหดร้ายเสียวซ่านจนแทบขาดใจ