หวานโปรดปราน Mga Nobela at Kwento

ฉันพูดแล้วรีบเดินหนีพวกมัน ขืนปล่อยให้พวกมันซักไซ้ไล่ความฉันก็หลุดพูดนะสิ ว่าพี่พายุเขาหอมแก้มฉันอะ ให้พวกมันรู้ไม่ได้หรอก โดนล้อตายเลย “รู้สึกว่าข้าววันนี้มันหวานแปลกเนอะ ว่าไหมยัยทิพย์” “ใช่แล้วหวาน นี่ขนาดฉันสั่งรสจัดมา ยังหวานเลยอะ” “โธ่ ยัยพิ้งค์ ยัยทิพย์ ข้าวอะไม่ได้หวานหรอก แต่ความรักของเพื่อนเราตั้งหากที่หวาน”

น้ำเสียงบ่งบอกว่าไม่ค่อยแน่ใจ “จะแค่โปรดปรานเครื่องเสวยหรือสิ่งใดสิ่งเดียวที่ไม่ควรคือนางไม่ควรได้รับการโปรดปราน ไทเฮาใช้ส้อมจิ้มชิ้นเนื้อแตงโมแดงหวานใส่ปาก

Patchara : ไอ้พีร์ลืมของรึเปล่า P : อะไร Patchara : เหมือนกล่องเค้กเลย Patchara : ส่งรูปภาพ P : ไม่ได้ลืม ไม่ใช่ของผม Patchara : อ้าว แล้วของใคร แต่ก็อาจไม่ใช่ของมึงก็ได้ เพราะเป็นเค้กช็อกโกแลต P :อืม Patchara : ถ้างั้นเอาไง P :ทิ้งไปก็ได้

Basic_P : อยากกินคนปลูกลำไยไหมครับ BoonPA : หวานเท่าลำไยไหมคะ Basic_P : ต้องลองครับ ของบางอย่างผมก็ไม่อยากอวดอ้างสรรพคุณ เดี๋ยวจะหาว่าโฆษณาเกินจริง บุญ‍นำ‍พาหัวเราะกับข้อความที่ได้รับ ลำไยก่อนหน้านี้ว่าหวานแล้ว เวลานี้เหมือนจะหวานกว่าเดิมอีกล้านเท่า BoonPA : หวานจะตัดขาแล้วค่ะ

JANGJIT : คุณโปรดของเรากำลังมีความรัก CHOM : ยังไง เล่าด่วนค่ะพี่แจงจิต JANGJIT : เมื่อวานพี่ไปเจอคุณโปรดควงสาวที่พัทยา หวานฉ่ำมากกก CHOM : ตาฝาดหรือเปล่าคะ ไม่เห็นมีข่าวเลยว่าคุณโปรดมีแฟนแล้ว

Parann : เริ่มงานเมื่อไหร่ Raphael : เดี๋ยวกูคุยกับมันแล้วบอกอีกที ดูจากท่าทีมันอาจจะต้องรบกวนมึง Parann : อืม ได้หมด Raphael : ดี แต่มึงต้องหาดอกไม้สีขาวชนิดอื่นแทนยิปโซฟิลล่า Parann : ทำไม Raphael : เพราะพี่มึงมันเผาทิ้งหมดแล้ว ปารัณอ่านข้อความล่าสุดแล้วอดไม่ได้ที่จะผ่อนลมหายใจเอือมระอา พลางหัวเร าะในลำคออย่างอ่อนใจให้กับความเอาแต่ใจของพี่ชายคนรอง ก่อนจะพิมพ์ตอบกลับนายเหนือหัวลูเธอร์ไปสั้น ๆ

เธอหยิบพวงมาลัยดอกดาวเรืองสีแดงออกมาจากกระเป๋าพร้อมกับโทรศัพท์ พวงมาลัยที่คนในป่าเรียกมันว่าพวงดอกพุ่มแดงที่ความหมายของมันนั้นช่างลึกซึ้งและเต็มไปด้วยความสำคัญที่เธอยังจำได้ไม่ลืม และไม่คิดจะลืมด้วยซ้ำ “ป่านนี้พี่คงคล้องให้สาวไปแล้วล่ะมั้ง” เอ่ยพูดกับตัวเองเสียง เบาแต่กลับสร้างความเจ็บปวดที่หัวใจตัวเองอย่างรุนแรง ก่อนจะถอนหายใจออกมาเสียงดังเพื่อระบายความรู้สึกภายในแม้ว่ามันจะไม่ได้ช่วยอะไรก็ตาม

แต่สำหรับขนมผิงมันคือข้าวต้มที่อร่อยที่สุดเพราะคนที่ทำให้เธอกินคือผู้ชายคนแรกของเธอตลอดเวลาที่นั่งรถมาหญิงสาวคิดว่าชีวิตนี้คงไม่สามารถรักใครได้อีกนอกจากอดีตคนรักแต่เพียงข้ามคืนเธอก็ได้รู้หัวใจตัวเองว่าความรักมันสามารถเปลี่ยนแปลงได้ถ้าเราเจอคนที่สามารถทำให้เรามีความสุขไ ด้มากกว่า “ลงจากนี่เราจะไปไหนกันต่อคะ”

บทที่ 20 ความรู้สึกเก่า ๆ “เอาแค่นั้นเหรอ สั่งอะไรเพิ่มอีกหน่อยไหม” สุดโปรดถามขึ้นเมื่อหญิงสาวส่งแฟ้มเมนูอาหารคืนพนักงาน หลังจากสั่งอาหารไปเพียงไม่กี่อย่าง

เฮียช้างเดินมาหาภรรยาเธอกำลังเอาน้องกวางนอนกลางวัน “รักษาศีลห้าให้ได้ก่อนค่ะ” น้ำหวานหมายถึงสุราที่สามีของเธอชอบดื่ม ชอบชนิดที่ว่า เมียตายไม่เสียดายเท่าเหล้าหกเลยเชียวล่ะ