หวานโปรดปราน Novels & Stories

JANGJIT : คุณโปรดของเรากำลังมีความรัก CHOM : ยังไง เล่าด่วนค่ะพี่แจงจิต JANGJIT : เมื่อวานพี่ไปเจอคุณโปรดควงสาวที่พัทยา หวานฉ่ำมากกก CHOM : ตาฝาดหรือเปล่าคะ ไม่เห็นมีข่าวเลยว่าคุณโปรดมีแฟนแล้ว

Parann : เริ่มงานเมื่อไหร่ Raphael : เดี๋ยวกูคุยกับมันแล้วบอกอีกที ดูจากท่าทีมันอาจจะต้องรบกวนมึง Parann : อืม ได้หมด Raphael : ดี แต่มึงต้องหาดอกไม้สีขาวชนิดอื่นแทนยิปโซฟิลล่า Parann : ทำไม Raphael : เพราะพี่มึงมันเผาทิ้งหมดแล้ว ปารัณอ่านข้อความล่าสุดแล้วอดไม่ได้ที่จะผ่อนลมหายใจเอือมระอา พลางหัวเร าะในลำคออย่างอ่อนใจให้กับความเอาแต่ใจของพี่ชายคนรอง ก่อนจะพิมพ์ตอบกลับนายเหนือหัวลูเธอร์ไปสั้น ๆ

เธอหยิบพวงมาลัยดอกดาวเรืองสีแดงออกมาจากกระเป๋าพร้อมกับโทรศัพท์ พวงมาลัยที่คนในป่าเรียกมันว่าพวงดอกพุ่มแดงที่ความหมายของมันนั้นช่างลึกซึ้งและเต็มไปด้วยความสำคัญที่เธอยังจำได้ไม่ลืม และไม่คิดจะลืมด้วยซ้ำ “ป่านนี้พี่คงคล้องให้สาวไปแล้วล่ะมั้ง” เอ่ยพูดกับตัวเองเสียง เบาแต่กลับสร้างความเจ็บปวดที่หัวใจตัวเองอย่างรุนแรง ก่อนจะถอนหายใจออกมาเสียงดังเพื่อระบายความรู้สึกภายในแม้ว่ามันจะไม่ได้ช่วยอะไรก็ตาม

แต่สำหรับขนมผิงมันคือข้าวต้มที่อร่อยที่สุดเพราะคนที่ทำให้เธอกินคือผู้ชายคนแรกของเธอตลอดเวลาที่นั่งรถมาหญิงสาวคิดว่าชีวิตนี้คงไม่สามารถรักใครได้อีกนอกจากอดีตคนรักแต่เพียงข้ามคืนเธอก็ได้รู้หัวใจตัวเองว่าความรักมันสามารถเปลี่ยนแปลงได้ถ้าเราเจอคนที่สามารถทำให้เรามีความสุขไ ด้มากกว่า “ลงจากนี่เราจะไปไหนกันต่อคะ”

บทที่ 20 ความรู้สึกเก่า ๆ “เอาแค่นั้นเหรอ สั่งอะไรเพิ่มอีกหน่อยไหม” สุดโปรดถามขึ้นเมื่อหญิงสาวส่งแฟ้มเมนูอาหารคืนพนักงาน หลังจากสั่งอาหารไปเพียงไม่กี่อย่าง

เฮียช้างเดินมาหาภรรยาเธอกำลังเอาน้องกวางนอนกลางวัน “รักษาศีลห้าให้ได้ก่อนค่ะ” น้ำหวานหมายถึงสุราที่สามีของเธอชอบดื่ม ชอบชนิดที่ว่า เมียตายไม่เสียดายเท่าเหล้าหกเลยเชียวล่ะ

พรึบ ฉันหยิบรีโมทเครื่องปรับอากาศเพื่อเพิ่มความเย็นภายในห้องและสายตาก็จับจ้องไปที่พระเอกซีรี่ย์ที่หล่อดูดีและเพอร์เฟคพลางยิ้มเขินกับท่าทางที่พระเอกกับนางเอกสวีทหวานกัน พรึบ “ข้าวขาหมูพร้อมกับน้ำเปล่าเย็นๆมาเสริ์ฟให้แฟนของผมแล้วครับ^_^”เสียงหวานทุ้มของขุนศึกดังม าแต่ไกลพร้อมๆกับร่างสูงโปร่งของเขาที่ยกถาดจานข้าวขาหมูพร้อมแก้วน้ำเปล่าเข้ามาหาฉัน โดยที่ฉันก็แกล้งทำเป็นไม่สนใจเขาจนเขาวางถาดข้าวลงบนโต๊ะตรงหน้าฉัน

คนไม่ยอมกอดอกหันหลังให้ทันที “ที่รัก... นี่ก็ส้มครับ เขาเรียกว่าส้มเขียวหวาน เรากินเนื้อข้างในไม่ได้กินเปลือก พี่ชิมมาจากที่ร้านหวานมากเลยนะ หนูชิมดูสิว่าจะหวานสู้สวนอาพีชได้หรือเปล่า” ทั้งหลอกล่อทั้งเอาใจว่าที่คุณแม่คนสวยสารพัด *เฮ้อ...กว่าจะคลอด แม่งเอ๊ย! หิวแต่ละอย่าง...* ชายหนุ่ มคิดในใจ

"สวัสดีค่ะ ฉันชื่อกานดา เป็นแม่ของกลิ่นหอม ฉันต้องการพบลูกของฉัน คุณช่วยตามลูกของฉันออกมาหน่อยได้ไหมคะ" "สวัสดีครับคุณกานดา ผมชื่อสีหราชเป็นคนรักของกลิ่นหอม ผู้ปกครองของกลิ่นหอมตอนนี้คือป๊าของผม ถ้าคุณต้องการพบกลิ่นหอม คุณต้องไปพบพ่อผมที่คฤหาสน์เลิศรัตนวรชัยไม่ใช ่ที่นี่"

ซันบอกเพื่อนไป มือแกร่งบรรจงเปิดซองสีขาว ที่บรรจุรูป‍โพ‍ลา‍รอยด์ออกช้า ‍ๆ‍ วันนี้เป็นรูปต้น‍กระ‍บอง‍เพชร ลักษณะเป็นรูปดาวห้าแฉก ฉากหลังน่าจะเป็นระเบียงของหอพักสักที่หนึ่ง ซึ่งก็ดูไม่‍ออกว่าที่ไหน เพราะมันไม่ชัด แต่ความสนใจของ‍เขา มันอยู่ที่ต้น‍กระ‍บอ ง‍เพชร ที่เหมือนกันกับที่เขาเพิ่งซื้อมาปลูกเมื่อวานนี้เลย ซันอ่านข้อความใต้รูปทันที โฮชิ ซันงง โฮชิคืออะไร จึงพลิกอ่านข้อความที่ด้านหลังรูป เผื่อจะเจอคำอธิบายของข้อความนี้ ถึงคุณ‍ดวง‍อา‍ทิตย์