องค์ชายเย็นชาหลงรัก: ฮองเฮาหมอเทวดาไม่ใช่คนที่จะรังแกง่าย Novels & Stories

เหอฟานเสวี่ยขมวดคิ้วด้วยความไม่เข้าใจ "ก็นั่นแหละ แต่ก็อย่างที่เจ้ารู้ว่าคนที่ทรงพระครรภ์คือฮองเฮา" ฝูเจิ้งเอ่ยพร้อมกับเหลือบมองหมอเทวดาน้อย

ลี่หรงสะอื้นเบาๆ พยักหน้า แต่ภายในใจยังคงเต็มไปด้วยความสับสน องค์ชายทอดพระเนตรลี่หรงที่ร้องไห้ ความเจ็บปวดแล่นเข้ามาในอกโดยไม่รู้ตัว ทว่าความแค้นในใจก็ยังมิได้จางหาย "ข้ารู้สึกไม่ค่อยสบาย ข้าขอตัวกลับตำหนักก่อน" ฮองเฮาตรัสก่อนจะมองลี่หรงด้วยสายตาอ่อนโยน "หลิน เหม่ยเยียน ข้ารักและเอ็นดูเจ้า หากมีสิ่งใดไม่สบายใจ มาหาข้าได้เสมอ สิ่งที่ข้าพูดในวันนี้ จงนำกลับไปคิดให้ดี"

และที่น่าเจ็บใจไปมากกว่านั้นเลยคือเธอเองก็คล้อยตามสิ่งที่เขาทำด้วยความเสน่หาของอีกฝ่าย แม้ปากจะปฏิเสธ ทว่าลึกๆ พอได้สัมผัสใกล้ชิดร่างกายของเขา ผิงเองก็รู้สึกโหยหาเขาไม่ใช่น้อยเลย ฉีคนที่เธอเคยรู้จัก เฮียฉีคนนั้นทั้งอบอุ่นและใจดี ต่อให้จะเกเรหรือมีเรื่องก ับคนอื่นมาหลายต่อหลายคน ทว่าสำหรับเขาเธอคือข้อยกเว้น แต่ตอนนี้ทุกอย่างกลับเปลี่ยนไปหมดแล้ว เขาไม่ใช่ฉีคนเดิมอีกต่อไป “ผิงจะไม่รักเฮียอีกต่อไปแล้ว ฮึกก! ไม่มีวัน”

กวีภพเทน้ำและแกะหลอดพร้อมกับส่งให้เธอด้วยสีหน้าที่เย็นชา ที่จริงใบหน้าของเขาก็เป็นแบบนี้ตลอด ไม่เคยยิ้มและพูดดี ๆ กับใครแม้ว่าคนตรงหน้าจะเป็นคนไข้ แต่เพราะความพูดตรงของเขาทำให้หลาย ๆ คนชอบเขาที่เป็นแบบนี้ เพราะเสน่ห์ของหมอกวีภพคือความนิ่ง สุขุมและเย็นชานี่แหละ

ที่จริงแล้วบุรุษที่นางหลงรักคนนั้นเขาเป็นเพียงองค์ชายที่รักอิสระ ชอบท่องเที่ยวไปยังที่ต่างๆ แต่งตัวธรรมดา พูดจาเหมือนกับชาวบ้านทั่วไปไม่เคยแสดงตัวว่าเป็นใคร ใจดีมีน้ำใจเห็นอกเห็นใจผู้อื่น แต่ก็ไม่ใช่คนไม่เอางานเอาการ เขาเป็นเหมือนผู้สืบข่าวสารและส่งสารให้พี่ชายที่เป็นองค ์รัชทายาทคนก่อนที่สิ้นพระชนม์ไป พูดได้ว่าคล้ายนิสัยของอ๋องสามในตอนนี้อยู่หลายส่วน แต่เมื่อขึ้นเป็นฮ่องเต้ก็ทรงเปลี่ยนไปอยู่บ้างแต่นางก็เข้าใจได้ “แล้วพระองค์ไม่มีหัวใจหรือเพคะ ถึงได้ทนเห็นผู้ชายที่รักอยู่กับผู้หญิงคนอื่น”

หมอเอ่ย “ถึงหมอจะน่ากลัว แต่แก้ใก็จะไม่ไปไหน สิ่งที่หมอเป็น มันรักษาได้ แก้วเชื่อว่าจริงๆหมอเป็นผู้ชายอ่อนโยน แก้วเป็นแค่ผู้หญิงตัวเล็กๆแก้วยังสู้เลย หมอเป็นผู้ชายแท้ๆ ทำไมหมอขี้ขลาดแบบนี้ค่ะ!” ฉันเอ่ย

นางไม่เพียงแต่ได้รู้จักกับหมอเทวดาเฮ่อหลาน ซึ่งนั่นพอที่จะทำให้เขาเต็มใจยอมจำนนแล้ว แต่นางยังมีความรู้และทักษะด้านการแพทย์ที่ยอดเยี่ยมจนดูเหมือนว่าไม่มีโรคภัยไข้เจ็บใดสามารถต่อกรกับนางได้ ตัวเขามีฮองเฮาคอยสนับสนุน ส่วนเย่เฟยหลีนั้นเป็นเพียงองค์ชายที่ไม่ได้รับคว ามโปรดปราน ถึงกระนั้นนางก็ยังสามารถต้านทานสิ่งล่อใจได้ ‘ใช้ได้ ใช้ได้จริง ๆ’

ฮ่องเต้มองนางด้วยสายตาเยือกเย็นดุจสระน้ำแข็ง จากนั้นเขาก็ลุกขึ้นพร้อมกับแสดงความโกรธออกมา "นี่คือหมอเทวดาที่เจ้าหามาเช่นนั้นหรือ?"

“นี่ดีใจใช่ไหมคะ ไม่ได้เสียใจหรือโกรธใช่ไหมที่พี่หมอไม่ใช่ผู้ชายที่แสนดีของหนู” แขนแกร่งอุ้มแก้มใสเดินไปที่รถเรื่อย ๆ ก่อนที่ปากนุ่ม ๆ จะยื่นมาหอมแก้มวายุดังฟอดอย่างแสนรัก เธอจะโกรธพี่หมอทำไมล่ะ ยิ่งรู้แบบนี้เธอยิ่งรักพี่หมอมากยิ่งขึ้นไปอีก ผู้หญิงที่โคตรเฟียร์ สแบบเธอต้องการผู้ชายที่สามารถปกป้องเธอได้ ซึ่งพี่หมอน่าจะผ่านด่านพ่อขาแล้วแหละ เพราะพ่อขาของเธอในมุมสว่างก็คือคุณหมอสูติผู้แสนหล่อเหลา เพอร์เฟกต์ เก่ง รักครอบครัวมาก แต่ในที่มืดพ่อขาก็คือมาเฟียตัวร้ายดี ๆ นี่เอง

แต่องครักษ์ลับเหล่านี้ของฮองเฮาฉู่ ไม่ใช่คู่ต่อสู้ของพวกเขาโดยสิ้นเชิง ฮองเฮาฉู่ใบหน้าเรียบเฉย แม้นางจะเป็นเพียงหญิงอ่อนแอ แต่ก็ไม่เกรงกลัวต่อแรงกดดันของนายท่านหลันแต่อย่างใด กลับแผ่ซ่านความรู้สึกสง่าน่าเกรงขามอย่างหนึ่งออกมา