อ๋องแห่งเจียงหนาน ปั่นป่วนเพราะหญิงงาม Novels & Stories

“ข้ารับรู้ถึงพลังของท่านจึงตามมา องค์หญิงยังไม่ตายจริง ๆ แต่เหตุใดใบหน้าของท่านถึง.....” ยังไม่ทันที่ต้าลู่จะเอ่ยจบ องค์หญิงสิบเอ็ดหรือไป๋อันหรานในยามนี้ก็พูดแทรกขึ้นด้วยน้ำเสียงเยียบเย็นและขี้เล่นปนกันแปลกประหลาด “เจ้าพวกพี่ชายโง่ของข้าเป็นเช่นไรบ้าง?”

หญิงงามคนนี้หลงรัก อ๋องหนานกงชิง ผู้เย็นชาไม่เคยสนใจสตรี ไม่มีแม้กระทั่งสาวใช้อุ่นเตียงอยู่ในจวน เขาเป็นอนุชาร่วมพระมารดาของฮ่องเต้องค์ปัจจุบัน โจวลี่เซียนคอยตามเกี้ยวตามรักอ๋องหนุ่ม ทั้งยังตามราวีตบตีสตรีที่เข้าใกล้เขา ตั้งแต่ปักปิ่นจนปัจจุบันนางอายุ18ปีแล้ว ก็ไม่ยอมออกเรือนไปกับบุรุษคนใด วันที่เกิดเหตุนางตบตีกับหญิงงามคนหนึ่ง ผู้ที่เป็นศัตรูหัวใจตัวฉกาจ จึงได้เกิดอุบัติเหตุพลัดตกลงไปในสระบัวในวังหลวง จนล้มป่วยไม่ได้สตินานเป็นเดือน พอลืมตาตื่นขึ้นมาอุปนิสัยของนางก็แตกต่างออกไป

ภาพที่ท่านอ๋องขี่ม้าเคียงข้างสตรีผู้หนึ่งเข้าเมืองไปอย่างไม่เร่งรีบนั้นราวกับว่าเป็นภาพที่ชาวเมืองหนานไม่เคยเห็นมาก่อน พวกเขาคนใดที่ไม่รู้จักท่านอ๋องเมื่อเห็นภาพนั้นแม้ไม่แน่ชัดใบหน้าสตรีว่างามมากเพียงใดแต่ก็ปักใจกันว่าต้องเป็นหญิงงามอย่างแน่นอน บุรุษที่หล่อเหลาสง่างามย่ อมต้องเคียงคู่บุปผาล้ำค่าอยู่แล้ว พวกเขาอดไม่ได้ที่จะคิดว่าทั้งคู่เป็นคู่ที่เหมาะสม

องค์หญิงน้อยของนางช่างน่าสงสารยิ่งนัก หยาดน้ำตาใสไหลริมอาบข้างแก้มเหี่ยวย่นของแม่นมเจียงอย่างไม่รู้ตัว “องค์หญิง ท่านอยู่สุขสบายดีหรือไม่ ถูกเหล่าองค์หญิงและสนมรังแกหรือไม่ เพคะ” ฉู่หว่านหนิงส่ายหน้าเล็กน้อย ก่อนจะเอ่ยขึ้น

แม้ว่านางจะไม่ทรงโฉมเทียบเท่าเจี่ยนอันอัน แต่หากดูเผินๆ ก็พอนับเป็นสาวงามผู้หนึ่งได้ แต่ยามนี้ใบหน้านางล้วนถูกเจียงหว่านเอ๋อร์ทำร้ายจนเป็นริ้วๆ ซ้ำยังห้อเลือดอีก ลักษณะเช่นนี้จะให้ฉู่จวินสิงมองเห็นได้อย่างไร เจี่ยนอันอันยิ้มหยันขณะก้าวเดินอาดๆ เข้าห้อง

ขันทีจิ้นหนานถึงกับหน้าซีด “อนุถังอยู่ด้านในอย่างนั้นหรือ หึ! ถึงว่าเหตุใดจึงมิให้ผู้ใดรบกวน” แม้ใจจะ วูบโหวงไปไม่น้อยแต่เจียวซินก็ยังรักษาสีหน้าให้นิ่งเฉยได้ นี่นางลืมคิดไปได้อย่างไร แม้จะไม่ติดใจเรื่องราวของคุณหนูจางแล้ว แต่ท่านอ๋องก็มีหญิงอื่นอีกมากมาย แล ้วนางยังจะฝากใจไว้กับชายผู้นี้ได้อีกหรือ

จื่ออันประหลาดใจเป็นอย่างมาก “ฮองเฮาจะยอมให้อ๋องเหลียงแต่งงานกับหญิงสามัญชนได้อย่างไร? อีกทั้งยังเป็นหญิงสาวจากซีหนาน” “หญิงสาวจากซีหนาน? อี๋เอ๋อร์เป็นหญิงสาวซีหนาน?” จื่ออันตื่นตกใจ “ใช่แล้ว”

ฟู่จาวหนิงเองก็อดชมขึ้นมาคำหนึ่งไม่ได้... หญิงงามบานสะพรั่ง ระยิบระยับเจิดจ้า

หนานมู่เจ๋อก้าวไปข้างหน้า แต่เสี่ยวเจียงพูดด้วยท่าทางกังวล "ท่านอ๋อง ด้านหน้าเหม็นเกินไป ไม่ไปที่นั่นจะดีกว่า..." ใบหน้าของหนานมู่เจ๋อมืดมน "ผู้หญิงคนเมื่อกี้ คือขี้เหร่ที่พวกเจ้าพูดถึงกัน?"

นางคุ้นเคยกับอากาศของเจียงหนานดี ไม่เหมือนเช่นตอนนี้ ลู่เหิงจือตอบนิ่งๆ : "เจ้าเป็นนายหญิง ดูแลเจ้าจะกลายเป็นความลำบากไปได้อย่างไร"