Novel & Cerita เกิดใหม่

ชาติที่แล้ว ฉันถูกรับเลี้ยงโดยครอบครัวธรรมดา ส่วนน้องสาวถูกรับเลี้ยงโดยพ่อทูนหัว และกลายเป็นเจ้าหญิงมาเฟียที่ทรงอิทธิพลที่สุดในอิตาลี ใครจะคิดว่า หลังจากน้องสาวกลายเป็นเจ้าหญิงมาเฟียได้สามปี เธอกลับถูกพ่อทูนหัวไล่ออก ต้องเร่ร่อนอยู่ข้างถนน สุดท้ายก็ตายอย่างน่าอนาถ ส่วนฉันอาศัยผลการเรียนอันยอดเยี่ยมสอบเข้าฮาร์วาร์ดได้ ไปเรียนต่อต่างประเทศกับพี่ชายบุญธรรม และใช้สองมือของตัวเองก้าวขึ้นเป็นดาวรุ่งด้าน AI ที่ใคร ๆ ต่างก็ต้องการตัว ต่อมาพวกเราแต่งงานมีลูกกันภายใต้คำอวยพรของพ่อแม่บุญธรรม ชีวิตนี้ดำเนินไปอย่างมีความสุขและราบรื่น เมื่อได้ย้อนกลับมาเกิดใหม่อีกชาติ น้องสาวกลับเลือกทางที่แตกต่างจากครั้งก่อนโดยสิ้นเชิง เธอโผเข้าไปในอ้อมกอดของพี่ชายบุญธรรมและเรียกเขาว่า พี่ชาย ก่อนจะจับมือพ่อแม่บุญธรรมไว้ แล้วมองมาทางฉันด้วยความลำพองใจ "พี่คะ หนูให้พี่ไปรับความทุกข์ทรมานของมาเฟียแทนก็แล้วกัน สถานที่ที่กินคนไม่คายกระดูกแบบนั้น ให้หนูอยู่ต่ออีกแม้แต่วินาทีเดียวก็ไม่ไหวหรอก" ฉันมองไปยังสามีในชาติที่แล้ว คาดหวังว่าเขาจะพูดอะไรสักอย่าง แต่เขากลับปกป้องน้องสาวไว้ และมองมาทางฉันด้วยสายตาเย็นชา "อย่าเข้าใกล้น้องสาวฉัน" สุดท้าย ฉันก็เดินไปยังรถโรลส์-รอยซ์คันนั้น ท่ามกลางสายตาลำพองใจของเธอ

เรื่องตายแล้วฟื้น ยืมร่างคืนวิญญาณแม้ได้ฟังมามาก ใครจะนึกว่าจะได้เจอกับตัว อยู่ๆ หญิงสาวยุคปัจจุบันที่รถเกิดอุบัติเหตุกลับตื่นขึ้นมาในร่างของ โม่อวี๋ คุณหนูรองตระกูลโม่ที่ถูกขับไล่ไสส่งไปไกลจากเมืองหลวงแคว้นต้าเยวี่ย สองปีที่ใช้ชีวิตอยู่อย่างเงียบสงบในเมืองซางจี๋ อยู่ๆ บิดามารดากลับเพิ่งเห็นความสำคัญ เรียกนางกลับเมืองหลวงเพื่อให้นางแต่งงานเชื่อมไมตรีกับขุนนางจวนอื่นๆ ไม่รู้เพราะความซวยของนางหรือชะตาเล่นตลก ไม่ว่าไปทางใดก็มีอันต้องได้พบกับ เหยียนจวิ้น ปราชญ์หลวงที่ผู้คนล้วนนับถือ คราแรกนางถูกอดีตคู่หมายก่อกวนได้เขาช่วยเอาไว้ ต่อมานางช่วยชีวิตเขาด้วยการผายปอด จนเกิดข่าวลือสะเทือนไปทั้งเมืองหลวง บ่อยครั้งเข้าทั้งนางและเขาต่างถูกนิสัยใจคอของแต่ละฝ่ายดึงดูดเข้าหากัน นางสงบใจเมื่อเขาอยู่ใกล้ เขาเองก็รู้สึกว่านางแตกต่างจากสตรีอื่น ทั้งยังมีชะตาที่คล้ายคลึงกับเขาอยู่หลายส่วน เมื่อจับพลัดจับผลู ตกกระไดพลอยโจร บิดาต้องการแต่งนางออกไปให้ได้ โม่อวี๋จึงตัดสินใจแล้วว่าแต่งให้เหยียนจวิ้นก็...ดูไม่เลวเลย

ชาติก่อนนางตายไปด้วยความไม่เป็นธรรม ผู้หญิงคนนั้นทำให้นางกลายเป็นคนร้ายกาจ เมื่อได้มีโอกาสได้ย้อนกลับมาอีกครั้ง "จางลี่จิ่น" สัญญากับตัวเองว่ากลับมาครั้งนี้ นางจะต้องเอาคืนผู้หญิงคนนั้นให้ได้...

โชคชะตาส่งเธอเข้ามาอยู่ในร่างของนางร้ายอย่าง ไอรินลดา มิหนำซ้ำยังแอบคบกับนาธานอย่างลับๆ เขาอยากเลิกกับเธอใจจะขาดในเมื่ออยากเลิกก็เชิญ!! นางร้ายคนนี้จะไม่ทวงเขากลับคืนมา...

คนรักเก่าที่เป็นดั่ง "รักแรก" ในใจของสามีหัวหน้ามาเฟียของฉันฆ่าตัวตาย เพียงเพราะเธอรับไม่ได้กับการแต่งงานเพื่อผลประโยชน์ระหว่างตระกูลของเรา หลังจากนั้น หมิงเซวียน ก็แสดงออกถึงความอาลัยรักที่มีต่อเธออย่างเปิดเผยในทุกวัน เราสองคนกลายเป็นคู่สามีภรรยาที่เกลียดชังกันเข้ากระดูกดำ ทว่าในวินาทีที่ตระกูลสเตอร์ลิงแห่งบอสตันส่งคนมาลอบฆ่าฉัน เขากลับเอาตัวมารับกระสุนแทน พิษร้ายจากกระสุนนัดนั้นซึมลึกเข้าสู่ร่างกาย เขานอนสิ้นเรี่ยวแรงอยู่ในอ้อมกอดของฉัน "ฉันช่วยชีวิตเธอไว้แล้ว... บุญคุณที่ติดค้างแม่ของเธอก็ถือว่าชดใช้ให้จนหมดสิ้น" "ชาติหน้าเราอย่าได้เจอกันอีกเลย ฉันไม่อยากเกลียดเธออีกแล้ว ฉันหวังเพียงให้เธอเป็นแค่ 'น้องสาวข้างบ้านของฉันตลอดไป..." "ตอนนี้... ถึงเวลาที่ฉันต้องไปหาซิงรั่วแล้ว..." สิ้นคำพูดนั้น เขาก็จากไปในอ้อมแขนของฉัน ฉันร้องไห้ปานจะขาดใจ แต่เขากลับไม่แม้แต่จะชายตามามองฉันอีกเลยเป็นครั้งสุดท้าย ในวินาทีนั้นเองที่ฉันเพิ่งเข้าใจว่า ความเกลียดชังที่หล่อเลี้ยงเรามาตลอดหลายปีนั้นช่างน่าขันและไร้เดียงสาเพียงใด หลังจากนั้น เมื่อฉันกวาดล้างตระกูลสเตอร์ลิงจนสิ้นซาก ฉันก็ตัดสินใจจบชีวิตตัวเองตามเขาไป ทว่าเมื่อลืมตาขึ้นอีกครั้ง ฉันกลับย้อนเวลากลับมาในวัยยี่สิบปี ซึ่งเป็นปีที่ต้องหมั้นหมาย ครั้งนี้ ฉันปฏิเสธคำแนะนำเรื่องการแต่งงานตามคำสั่งของพ่ออย่างเด็ดขาด และเลือกที่จะไปบริหารธุรกิจของตระกูลที่นิวซีแลนด์แทน ชาตินี้ ฉันจะอยู่ให้ไกลจากหมิงเซวียน และหลีกทางให้ความรักของเขากับซิงรั่วได้สมหวังเสียที

1.คนที่นางรักคือเขา คนที่สังหารนางก็คือเขา เช่นนั้นได้หวนกลับมาครานี้ นางจะตัดวาสนาให้สิ้นซาก แต่งกับชายอื่นเสียให้รู้แล้วรู้รอด แต่เหตุไฉนเขาถึงได้กลายเป็นหมาหวงก้าง คอยเทียวไล้เทียวขื่อไม่เลิกเช่นนี้? 2.ไป๋เจียหลีกลายเป็นตัวร้ายในนิยายเรื่องหนึ่ง หนำซ้ำยังต้องอยู่ในฐานะภรรยาของเสิ่นโหว ลำพังแค่รับมือกับเรื่องไม่คาดฝันในแต่ละวันก็เหนื่อยจะแย่ เพราะฉะนั้นถ้านางเอกกับพระเอกจะรักกัน ก็ช่างหัวพวกเขาเถิด!

ทะลุมิติก็เหลือจะเชื่อแล้ว นางยังกุมชะตากรรมครอบครัวนี้ไว้อีก จุดจบเลวร้ายที่ควรอยู่ในนิยาย แต่มันไม่ใช่นิยายนี่สิมันคือความจริงที่นางต้องเปลี่ยนแปลง เสิ่นชิงเซียนเป็นแพทย์ทหารผู้มากความสามารถ นางตายลงง่ายดายทะลุมิติมาอยู่ในร่างของสตรีอ่อนแอคนหนึ่งที่เลี้ยงสามีป่วยและลูกติดเขาอีกสองคน เหมือนโชคชะตาเล่นตลก นางมักเห็นภาพอนาคตครอบครัวนี้และได้รับหน้าที่เปลี่ยนแปลงชะตากรรมของพวกเขาท่ามกลางอุปสรรคหลากหลาย "เกิดเป็นข้ามันไม่ง่ายเลยจริง ๆ สวรรค์โปรดเห็นใจข้าบ้างสิ"

ตื่นมาอีกทีก็ย้อนกลับไปปี 1985 ในร่างสาวกำพร้าถังแตก! หลินเสี่ยวเวยคนนี้ไม่มีอะไรติดตัวมาเลย นอกจากหนี้สินและแหวนมิติวิเศษวงหนึ่ง! ในเมื่อสวรรค์มอบโอกาสที่สองให้ เธอจะใช้น้ำพุสวรรค์และฟาร์มในมิติปรุงอาหารรสเลิศ พลิกชีวิตจากแม่ค้าขายแกงถุงหน้าโรงงานสู่เจ้าแม่ธุรกิจระดับประเทศ! ใครจะดูถูกก็เชิญ แต่ระวังไว้เถอะวันนี้ฉันเข็นรถขายของ แต่วันหน้าฉันจะขับรถเก๋งมาซื้อที่ดินพวกคุณ! แต่เดี๋ยวนะ! ท่านผู้พันเซียวเจิ้งเฉิงคนนั้นน่ะ ทำไมถึงชอบแวะมาที่ร้านทุกวัน? แถมยังชอบทำตาหวานใส่ แล้วบอกว่า "ผมไม่ได้มาเพราะติดใจรสชาติอาหาร แต่ติดใจคนทำ" ฮึ! คิดจะจีบแม่ค้าหน้าเลือดอย่างฉัน สินสอดต้องหนักหน่อยนะคุณทหาร!

“ลงนามเสียสิ” คำสั่งหย่าขาดจากบุรุษผู้เป็นสามี เพื่อเปิดทางให้ ‘รักแรก’ ของเขาที่กลับมา ทว่าสวรรค์ช่างตลกร้าย เมื่อสตรีผู้นั้นดันเป็นลูกสาวของแม่เลี้ยงใจร้ายที่หวังจะเหยียบย่ำนางให้จมดิน! สามปีแห่งการทำหน้าที่พระชายาอย่างไร้ที่ติ สัญญาแต่งงานจอมปลอมจบลงเพียงกระดาษแผ่นเดียว ในเมื่อหัวใจของเขาไม่มีนาง ‘เสิ่นลั่วอวี้’ สตรีทะลุมิติผู้หยิ่งทะนง ก็ไม่คิดจะก้มหัวอ้อนวอนผู้ใด นางจรดพู่กันเซ็นใบหย่า คืนอิสระให้ชินอ๋องอย่างไม่ไยดี ไม่เรียกร้องเงินทอง ไร้ซึ่งหยาดน้ำตา พร้อมทิ้งท้ายประโยคเด็ดก่อนสะบัดหน้าเดินจากไปอย่างสง่างาม “หม่อมฉันขออวยพรให้ท่านอ๋องและแม่นางผู้นั้น ครองรักกันอย่างมีความสุขนะเพคะ” ท่านอ๋องผู้เย็นชาได้สมหวังตามที่ต้องการ... แต่เหตุใด เมื่อแผ่นหลังบอบบางนั้นเดินลับหายไปจากสายตา หัวใจของเขาถึงได้เจ็บปวดราวกับสูญเสียสิ่งที่มีค่าที่สุดไปกันล่ะ?

【โปรดปรานอนุจนทำลายภรรยาหลวง + ไล่ตามภรรยาจนกลายเป็นเถ้าถ่าน+ กระจกแตกไม่หวนคืน + แอบรัก + นิยายสายสะใจ】 ชาติก่อน เซิ่งจือหว่านยอมลดตัวลงไปแต่งงานเพื่อความรัก นางควักสินเดิมของตนออกมาจุนเจือครอบครัวสามี ทั้งเขียนตำราพิชัยสงครามช่วยเขารับศึก และร่างบทความกลยุทธ์ส่งเสริมให้ซื่อจื่อได้เลื่อนตำแหน่งสูงขึ้น ใครต่อใครต่างพากันยกย่องว่า ฉีซื่อจื่อเป็นบุรุษผู้มีความสามารถล้ำเลิศ ส่วนองค์หญิงที่รู้จักแต่ความรักอย่างนางได้แต่งงานกับเขา นับว่าเป็นวาสนาที่ยิ่งใหญ่แท้ๆ! แต่เมื่อได้กลับมาเกิดใหม่อีกครั้ง เซิ่งจือหว่านก็ตัดสินใจทันทีว่าคนคลั่งรักน่ะ ใครอยากเป็นก็เชิญ! สามีจะรับอนุหรือ? นางก็จะไปหาบุรุษใหม่มาดามใจบ้าง! แม่สามีต้องการให้นางเลี้ยงอนุและลูกอนุหรือ? นางเลยไปพาเมียน้อยของพ่อสามีที่กำลังตั้งท้องมามอบให้เป็นของขวัญตอบแทนเสีย! รวมถึงพี่สาวน้องสาวและน้องชายของสามีพวกนั้นด้วย กินของนาง ใช้เงินของนาง ในเมื่อไม่รู้จักบุญคุณ ก็จงคายทุกอย่างที่เอาไปคืนมาให้หมด! ＊ ฉีซูเซี่ยนไม่คิดเลยว่าเซิ่งจือหว่านจะใจแคบถึงเพียงนี้! ก็แค่รับอนุเข้ามาคนเดียว แม้อีกฝ่ายจะตั้งท้องลูกของเขา แต่ก็ไม่มีทางข้ามหน้าข้ามตานางที่เป็นภรรยาหลวงไปได้หรอก แล้วเหตุใด เรื่องถึงได้บานปลายจนถึงขั้นต้องหย่าขาดกันล่ะ? สตรีที่หย่าขาดจากสามี จะยังมีบุรุษดี ๆ คนใดมารับได้อีก? เขาจะคอยดูวันที่นางเสียใจในภายหลัง! ＊ ซางสิงอวี้อันธพาลตัวพ่อแห่งเมืองหลวง มีความลับอย่างหนึ่งที่ตั้งใจจะเหยียบไว้ให้มิดจนกว่าจะเข้าโลง จนกระทั่งวันนั้น วันที่นางโน้มกายลงมาใกล้ เขาจึงได้รู้ว่า ต่อให้ต้องตายตอนนี้ก็คุ้มค่าแล้ว!