เกินกว่าใจจะรักไหว Novels & Stories

I can only hope that today's love will be a love that will not have any more heartbreak… "กว่าจะได้พบกัน กว่าจะได้รักกัน เราต่างเคยผ่านความรู้สึกเสียใจมาพอแล้ว เราเป็นคนที่รักใคร เราจะรักด้วยความตั้งใจเสมอ ความรักครั้งนี้กับเธอก็เช่นกัน ที่เราอยากจะรักและทำมันให้เต็มที่ ก็ได้แต่ขอให้รักในวันนี้เป็นรักที่ไม่ต้องเสียใจอีกต่อไป"

กัญญ์วรายิ้มให้เพื่อนแล้วก็เงียบ เธอไม่เคยเล่าให้เพื่อนฟังว่าภูเมฆานั้นไม่คิดจะมีความรัก เพราะกลัวว่าเพื่อนจะมองคนรักของเธอไปในทางที่ไม่ดี ความรักสำหรับชีวิตคู่มันอาจเป็นสิ่งสำคัญแต่กับกัญญ์วราแล้วการได้อยู่ด้วยกันแบบนี้ก็มีความสุขมากแล้ว หญิงสาวยอมรับว่าตัวเอง ใช้อารมณ์มากกว่าเหตุผลแต่ถ้าจะให้เลิกรักเขาและเดินออกมาก็คงทำไม่ได้ ไม่ว่าจะเป็นใครถ้าได้ใกล้ชิดกับภูเมฆา เธอคิดว่าคงตกหลุมรักเขาด้วยกันทั้งนั้น

“ถ้าช้ากว่านี้ผมคงขาดใจตายพอดี ผมรักพี่รินมากนะครับบางทีพี่รินอาจยังไม่เชื่อใจผม แต่ผมรักพี่รินด้วยความจริงใจนะครับ” “พี่ก็รักนานนะ แต่ถึงพี่อาจจะดูง่ายไปแต่พี่ไม่เคยทำแบบนี้กับใครเลยนะ” กับอคินเองก็ใช้เวลานานอยู่กว่าฉันจะยอมมีอะไรด้วยแต่ทำไมกาลนานใช้เวลาแค่ไม่กี่เดือนกันล่ะ “ ง่ายที่ไหนกันครับ พี่รินยากสุดแล้วคนอื่นแค่ชั่วโมงเดียวเอง”

อดใจมิไหว อสุราหนุ่มแลบปลายลิ้นผ่านเขี้ยวใหญ่ เลียลอดซอกนิ้วขาวของนางอย่างตั้งใจ จนสาวเจ้าตัวกระตุก จ้องมองดวงหน้าคมคายที่ฉายแววกำหนัดมิรู้จักพอ คงอยากจะมีอะไรกับเธอจนท้องให้ได้เลยสินะ ปฏิเสธไม่ไหวเลย สายตาเช่นนี้ “พี่จักรักน้องให้เต็มที่ทุกวี่วันเลยดีหรือไม่ รักจน กว่าน้องจักขาดใจ”

ผมพยายามฝืนความรู้สึกไม่ปล่อยน้ำตาให้ไหลออกมาผมไม่อยากอ่อนแอ "มึงเป็นหนักกว่าตอนยัยแพรวอีกนะ" "กูเพิ่งเข้าใจว่าที่ผ่านมากูไม่ได้รักแพรวแต่กูรักเพลงรักมากด้วย ถ้าย้อนเวลากลับไปได้กูจะไม่ทำให้เพลงเสียใจเลยแม้แต่ครั้งเดียวกูจะทำให้เพลงมีความสุขมากกว่ามีน้ำตาแต่กว่ากู จะรู้ตัวมันก็สายเกินไปแล้ว"

“ถ้ารักเพิร์ลรักลูกก็ต้องอดใจไหวค่ะ” “อดใจไหวครับ แต่ถ้าไม่ไหว ที่พื้นก็ได้” “บ้า ทำไมคุณหื่นแบบนี้คะเนี่ย” “ฮ่าฮ่าฮ่า ก็คุณน่ากินเองนี่นา ผมจะอดใจไหวได้ยังไง ที่รัก”

“คุณเอาอะไรมาวัด ว่ารักเธอมากกว่าที่ผมรัก” “ผมขาดแพรไม่ได้ ผมสัญญาว่าต่อจากนี้จะทำให้เธอมีแต่ความสุขจะไม่ให้เธอเสียใจอีก ผมขอแค่โอกาสอีกสักครั้งเถอะ ผมจะทำให้คุณเห็นว่าผมรักแพรมากจริง ๆ คุณช่วยออกไปจากชีวิตแพรได้มั้ย” ดวงตาคู่คมเริ่มแดงก่ำพร้อมหยดน้ำใสๆ ที่คลออยู่ในดวงตาคู่นั้นราวกับกำลังจะร้องไห้

“เลิกทำตัวน่ารักสักทีได้ไหม ทุกวันนี้พี่ยังตั้งคำถามอยู่เลยว่าจะรักคนคนหนึ่งได้มากขนาดไหนกันเชียว จนได้มาเจอกับหนู ถึงรู้ว่า... มันไม่มีจุดสิ้นสุดจริง ๆ” “หัดปากหวานแบบนี้บ่อย ๆ ก็ดีนะคะ คนฟังมันใจฟู ไม่จำเป็นต้องวางมาดพี่ว้ากตลอดเวลาก็ได้”

แทนรักเอ่ยขึ้นอย่างเอ็นดูแต่ก็เหนื่อยหน่ายใจ “ใจที่ว่าพัง ยังไม่เจ็บเท่าตังค์ไม่มีฮับ” “โตมาถึงเข้าใจ กางไม่มีใคร ไม่เจ็บเท่าไม่มีตังค์ฮับ”

้วอย่างรู้สึกผิดแทบไม่ทัน “ความรักของนายมันเห็นแก่ตัวเกินไป... ในขณะที่ความรักที่เขาคอยเตือนสติฉัน คือไม่ใช่รักแล้วจะทำอะไรก็ได้ ถ้าเรารักใคร ความรักของเราต้องไม่ทำร้ายคนอื่น แต่ขึ้นชื่อว่าความรัก ถึงมันจะเอาแต่ใจไปบ้าง แต่รักของนายมันก็ยิ่งใหญ่ในแบบของนาย และมันก็ไม่ได้ ด้อยไปกว่ารักของเขาหรือใครๆ”