เจ้านายสาว Novels & Stories

“ต่อให้ทั้งเมืองหลวงปราศจากบุรุษ ข้าก็ไม่แลเขาแม้ครึ่งสายตา...แลเจ้าจงจำไว้ข้าหาได้เต็มใจแต่งให้เขาไม่” คำกล่าวของเจ้านายสาว แทบจะทำให้บริวารในเรือนถึงกับขนลุกซู่ขึ้นพร้อมกัน ไขสันหลังคล้ายจะแข็งค้าง ใจร้อนเป็นไฟ เกรงแต่จะมีผู้ใดได้ยิน “จุ๊ๆ เบาเสียงหน่อยเถิดเจ้าค่ะ พ ระชายารอง”

นี่ยัยแมวมอม เด็กของแม่นี่นา แล้วทำไมถึงได้มาอยู่บนเตียงกับเขา เรื่องอลวนเริ่มขึ้นคืนที่เขาเมา ทำให้หล่อนกลายมาเป็นเงื่อนไขคู่หมาย หล่อนคือเด็กที่มารดาเก็บมาเลี้ยง แม่สาวน้อยมอมแมม แก้มใส ที่เขาเอ็นดูท่าทางเลิ่กลั่กจนอยากแกล้ง ทว่าหมอปรีดิ์ กำลังโดนเด็กขโมยหัวใจ ไปเสียแล้วทั้งดวงรักเด็กต้องทำยังไงดีหนอ "ยังไงกันหะ ตาปรีดิ์" "ไม่ยังไงหรอกครับ" "ยัยแมวมอมน่าตีจริงๆ นะครับแม่ ดูเอาเถอะ จะไม่ยอมให้ผม รับผิดชอบ ได้ยังไงกัน" "อะแฮ่ม" "ตกลงแกอยากรับผิดชอบน้องนี่เพราะอะไรตาปรีดิ์ เห็น ตอนแรกร้อยไม่เอาพันไม่อยาก แล้วยังไง หืม?" "ก็ เขายักไหล่ หน้าแดง เห็นแค่นี้คุณหญิงก็ขำออกมาเอื้อม มือแตะมือของเขา แล้วเอ่ยแนะนำ "ทำให้น้องรักให้ได้สิตาปรีดิ์ แม่บังคับได้แค่ให้ยอมหมั้น สัญญากับเหมียวแล้ว

หญิงสาวถามด้วยความตกใจ เมื่อถูกเจ้านายคว้ามือเธอให้เดินตามเขาไป “ไปขนของกัน หรือเธอจะอยู่สามคนผัวเมียและยอมให้มันซ้อมเธออวดเมียใหม่”

ทรงพลไม่เข้าใจเจ้านายสักนิด ผู้หญิงสวยจัด ท่าทางเลิศหรู ดูดีมีเสน่ห์ แถมยังดูภูมิฐาน เจ้านายยังไม่สนใจ บางครั้งทรงพลก็อยากรู้ สเปคผู้หญิงของเจ้านายเป็นแบบไหน เพราะผู้ชายส่วนใหญ่ก็ชอบแบบเต็มไม่เต็มมือ รูปร่างไม่ต่างกับนาฬิกาทรายเหมือนหญิงสาวที่เพิ่งจากไป เลขานุ การหนุ่มคิดจนปวดหัว พักหลังๆ มานี่ เจ้านายเทียวไล้เทียวขื่อเด็กสาวกะโปโลคนนั้น จนเขาแอบคิดไม่ได้ สงสัยว่าเจ้านายจะแอบหลงรักเด็กสาวที่ชื่ออบเชย ท่าทางอ่อนโยนเวลามีผู้หญิงคนนั้นอยู่ด้วย มันยืนยันสิ่งที่เขาคิด

เลขาสาวก้มหน้าพลางทำปากขมุบขมิบตอบกลับไปแก้เก้อ “ก็ผมเห็นคุณยิ้มอยู่เมื่อกี้” คนอะไรหูตาดีชะมัด บอกว่าไม่มีอะไรก็ไม่มีสิคะเจ้านาย แล้วจะเข้ามาก็ไม่ให้สุ้มให้เสียง แถมมายืนซะชิดเชียว เมื่อไหร่จะเลิกทำให้หล่อนใจเต้นแรงเสียทีนะ หญิงสาวไม่กล้าตอบอะไรออกไป พลางเบี่ยงตัวห ลบออกมา เพื่อทิ้งระยะห่างจากเจ้านายหนุ่ม ทำเป็นเดินไปดูขนมปังที่ปิ้งทิ้งไว้เมื่อครู่

ศรีนวลบอกเด็กสาว ที่คำแพงเพิ่งกระซิบบอกว่าตอนนี้ได้เป็นนายหญิงคนใหม่ของไร่ภูวิณเรียบร้อยแล้ว รอแค่เจ้าของไร่ประกาศอย่างเป็นทางการเท่านั้น “มาเถอะ” ภูวิณเดินไปโอบบ่าอรองค์ให้เดินออกไปจากห้องครัว “คุณผู้หญิงทายแม่นมากค่ะ” คำแพงเอ่ยขึ้นเมื่อเจ้านายทั้งสองเดินออ กไปจากห้องครัวแล้ว

การแสดงออกของเจ้านายที่มีต่อหญิงสาวทำให้ป้าละอออดยิ้มไม่ได้เพราะครั้งนี้เจ้านายของเธอรู้สึกว่าจะอ่อนโยนกับมนต์มีนามากกว่าผู้หญิงทุกคนที่เขาเคยพามาที่นี่ ป้าละออรู้ว่านายจ้างของตนเองยังไม่มีคนรักอย่างจริงจังผู้หญิงที่พามาที่นี่ส่วนใหญ่ก็ไม่เคยซ้ำหน้าในแต่ละปี แต่กระเ จี๊ยบนั้นไม่เคยรู้เรื่องนี้มาก่อน หญิงสาวก็คิดว่าเจ้านายอาจจะเปลี่ยนแฟนบ่อย มีเพียงแต่หญิงสูงวัยเท่านั้นที่รู้ว่าผู้หญิงทุกคนก็แค่สถานะภรรยาเช่าของคุณยานอฟก็เท่านั้น “ป้าทำไม่เผ็ดมาคุณยานอฟกับคุณมีนคงจะทานได้นะคะ”

นิลลนาแย้ง มือบางถูกรั้งเข้ามากุมไว้ นาเดียยิ้มอ่อนสบตาเจ้านายสาว เธออยากให้เข้าใจพระทัยฝ่าบาทมากกว่านี้ หากไม่ทรงชอบพอมีหรือจะเสด็จมาที่ตำหนักแทบทุกวันเช่นนี้

หญิงสาวถาม เธอไม่เชื่อว่าธารากานต์จะยอมกลับไปกับพี่ชายง่ายๆ อันที่จริง ณิชชาพบว่า เจ้านายสาวของตนนั้นมีความสุขมากที่ได้มาอยู่ที่นี่ และยิ่งมีความสุขมากขึ้นไปอีก เมื่อได้คบหาดูใจกับพัฒนศักดิ์ เจ้านายของตน และตอนนี้เธอเห็นแววตาปีศาจผุดวาบออกมาจากนัยน์ตาของเขา “มีอะ ไรจะทำก็ทำ ไม่ต้องสงสัยให้มาก”

เจ้านายของสามีเป็นทหารเต็มตัว แข็งแรงกว่าอายุจริงมากเมื่อเทียบกับผู้ชายในวัยเดียวกัน จึงไม่แปลกที่ได้ยินว่าท่านจะยังมีความต้องการเรื่องบนเตียงมากไม่ต่างจากหนุ่มๆ “ท่านจะอยากเอานานาเหรอพี่” ฉันไม่แน่ใจเลยเพราะตัวเองไม่ได้สวยสะดุดตาเหมือนคุณนาย