เด็กมาเฟีย Novels & Stories

เด็กสาวดีดดิ้นพล่านด้วยความเจ็บเมื่อโดนมาเฟียหนุ่มใช้ฟันคมขบกัดเข้าที่กลีบดอกไม้งามบวมช้ำของเธออย่างแรง "เมื่อคืนฉันใจดีเพราะเป็นครั้งแรกของเธอ" มาเฟียหนุ่มเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงราบเรียบพลางฝังเขี้ยวลงบนกลีบแคมของเด็กสาวอย่างแรง

ยิ่งรู้มาว่าเขาเป็นลูกคนมีอิทธิพล เป็นลูกมาเฟีย ออร่านายน้อยหน้านิ่งโหดๆ ก็เปล่งประกายไปทั่วสารทิศอย่างอัตโนมัติ วาสนาเด็กปีหนึ่งวิศวะเนอะได้เฮดว้ากเป็นลูกมาเฟีย ตอนว้ากคงจะดุจนฉี่ราดแน่นอน เฮ้อ~ เอาไงดี นี่ฉันกำลังจีบลูกมาเฟียเลยนะเว้ย จะไปต่อหรือพอแค่น ี้ดี

"โดม จ..ใจเย็นเขายังทำกันอยู่เลยเราออกไปห้องอื่นเถอะ แล้วก็...นั่นหัวหน้ามาเฟียนะทำไมถึง.." สารวัตรหนุ่มหน้าแดงเถือกเมื่อเหลือบเห็นอาวุธใหญ่ของมาเฟียในร่างเด็กหนุ่มดึงแขนคนรักให้ถอยออกมาโดยไม่รู้เลยว่าคนสนิทของเสี่ยเห็นภาพพวกนี้มาจนชินชา "ช่างหัวมาเฟียเถอะ ออกไปเด ี๋ยวนี้!"

เด็กสาวจงใจพูดกระแทกแดกดันใส่มาเฟียหนุ่มที่เอาแต่นั่งกดบางอย่างในไอแพด "เด็กปากเสีย" มาเฟียหนุ่มเอ่ยขึ้นมาลอยๆ จงใจให้ลอยไปกระแทกหูเด็กสาว "ว่าใครปากเสีย" เด็กสาวหันขวับไปแยกเขี้ยวใส่มาเฟียหนุ่ม

>>เด็กเลี้ยงมาเฟีย<< เปิดเรื่องแล้งนะคะ เป็นเรื่องราวของน้องชายพระเอกค่ะ อัพเรื่องแยกไว้ให้แล้วสามารถอ่านต่อได้เลยค่า

และแน่นอนว่า คนส่งขนมให้ลูกค้าไม่ใช่ใครอื่น แต่เป็นผมที่ตั้งตัวเป็น 'ไรเดอร์มาเฟีย' ประจำร้านเธอ "เฮียภูผา" "ไปส่งขนมให้มินินหน่อยค่ะ" ฟอด "ครับคุณภรรยา"

ซีห่าวบอกให้ผมไปรอด้านนอกก่อน เขาคงไม่อยากให้เด็กน้อยอย่างผมต้องมาเห็นโลกด้านมืดตอนนี้ "ไม่! กูจะอยู่ตรงนี้ มึงจัดการไปตามวิธีของมึงได้เลย" ผมพร้อมเปิดใจพบเจออีกด้านของมาเฟียแล้ว

ราฟาเอลไม่แม้แต่จะปรายตามองมาที่เธอ การแสดงออกที่ไม่ให้เกียรติคนรักของตนเองอยู่ในสายตาของมาเฟียหนุ่ม มือหนายกขึ้นโอบไหล่ของเด็กสาวอย่างเปิดเผย ไม่ใส่ใจกับคำพูดของพี่ชายก่อนหน้า "มาทำไม"เปลี่ยนเป็นถามถึงเหตุผลที่มาที่นี่แทน

ชญานีจ้องหน้าเขาอย่างจับผิด คริสได้แต่ทำหน้าเลิ่กลั่กก่อนจะอ้าปากรอ ชญานีอดขำไม่ได้เมื่อเห็นท่าทีราวกับเด็กน้อยของเขา เธอไม่เข้าใจว่าเหตุใดคนที่มีมุมน่ารัก แต่กลับเป็นมาเฟียผู้มีอิทธิ ที่มีลูกน้องจำนวนไม่น้อยอย่างนี้ เธอป้อนเขาคำแล้วคำเล่าจนหมดถ้วย

มายคนที่มีประสบการณ์มากพอสมควร ละสายตาจากหนุ่มน้อยร่างสูงบาง แล้วมาหยุดอยู่ที่รุ่นน้อง “ไม่น่าจะใช่ญาตินะ... ดูเหมือนเป็นคนรักประมาณเด็กเสี่ย ฉันก็อธิบายไม่ถูก เพราะดูแล้วมันเหมือนคนมีอิทธิพลกลุ่มหนึ่ง ที่กำลังตามมาปกป้องเด็กคนหนึ่งจากอีกกลุ่ม อย่างกับซีรี่ส์มาเฟียอย่า งไรอย่างนั้น” มายให้คำนิยามไม่ได้เต็มปากเต็มคำนัก เพราะกริ่งเกรงอยู่เหมือนกัน “เห้ยจริงดิ” แล้วแสนก็หันไปมองหน้าเกม ที่ตัวเองลากมาด้วย เหมือนอยากขอคำยืนยัน