Novel & Cerita เมียกำมะลอ

ไป๋เยว่กำหมัดแน่น เหงื่อกาฬไหลซึม "ถ้าไม่ได้กิน... ข้ารู้สึกเหมือนไส้จะขาด... เหมือนมีตัวอะไรกัดกินเครื่องในข้าอยู่" ม่อซางได้ยินดังนั้นก็หูผึ่ง บัวหิมะพันปี... เป็นของที่มีฤทธิ์เย็นและอุดมด้วยพลังปราณบริสุทธิ์ เหมาะอย่างยิ่งสำหรับระงับความร้อนรุ่มและบำรุงครรภ์มาร

เพื่อความรวดเร็ว หงส์หยกจึงเริ่มทำน้ำเชื่อม ปล่อยเรื่องหั่นผักและเตรียมเส้นสำหรับผัดให้มาม่าเถาซัวจัดการเอง น้ำเชื่อมทำจากน้ำตาลทรายแดงไม่ขัดสีที่เธอร่อนอย่างละเอียดก่อนนำลงใส่น้ำ ตั้งไฟกลางค่อนอ่อน บีบมะนาวลงไปเล็กน้อยเพื่อกันไม่ให้น้ำตาลตกผลึก จะได้เก็บไว้ใช้ไ ด้นาน ระหว่างคนหม้อ เธอพลันนึกขึ้นได้ว่าเคยเห็นต้นดอกมะลิอยู่ในสวนของนายใหญ่ หากเก็บมาใส่ในน้ำเชื่อม คงช่วยเพิ่มกลิ่นหอมได้ไม่น้อย คำนวณเวลาแล้ว ยังพอเหลือเฟือ “มาม่าซื่อ เฟิ่งหวงขอไปเก็บดอกมะลิมาใส่น้ำเชื่อมก่อนนะคะ”

“แม่โมโห แม่ไม่เคยสอยให้เขตเป็นคนไร้ความรับผิดชอบแบบนี้ แล้วที่หนูฟางต้องท้องมันเป็นเพราะใคร ไม่ใช่เพราะเขตหรือที่เป็นคนทำ ถ้าไม่พร้อมจะมีทำไมไม่ป้องกันให้ดี ตอนร่ำตอนเรียนอาจารย์ไม่สอนเรื่องนี้หรือไง” ไม่ใช่แค่สุดเขตคนเดียวที่รู้สึกหน้าชาเหมือนโดนมารดาตบด้วยวาจา หากกัญญา วีร์ก็ตัวแข็งทื่อ เมื่อคำต่อว่าของสตรีมากวัยกระทบถึงเธอด้วย เพราะถ้าพูดถึงขั้นตอนการทำ ทั้งเธอและเขาก็ร่วมกัน หนำซ้ำยังให้ความร่วมมือกันเป็นอย่างดี และถ้าจะถามหาคนผิดในขั้นนี้ ก็คงต้องบอกว่าทั้งคู่ “ผมก็ไม่คิดว่ามันจะเป็นแบบนี้…”

ชินอ๋องเอ่ยถามด้วยสุรเสียงทุ้มพร่า นุ่มนวลประหนึ่งสายลมใบไม้ผลิ มะลิกัดริมฝีปากแน่น สะอื้นจนตัวสั่น: “ชื่อจริงของหนู... คือ ‘มะลิ’ ค่ะคุณพี่...” มะลิพูดเสียงสั่นเครือ: “มะลิ... ที่เป็นชื่อของดอกไม้สีขาวริมรั้ว ดอกไม้ธรรมดาๆ ดอกเล็กๆ ที่ไม่มีราคาค่างวดอะไร... ไม่ได้เลอค่าเหม ือนดอกโบตั๋น และไม่ได้สูงส่งเหมือนดอกบัวสวรรค์... เป็นแค่อีเฉิ่มที่ชื่อมะลิเท่านั้นเองค่ะคุณพี่...”

(มีน) มีนตรา หญิงสาววัย 28 ปี เจ้าของบริษัททัวร์แนวผจญภัยหรู ที่ทั้งสวย แกร่ง และเร่าร้อนจนใครก็ยากจะละสายตา เธอคือผู้หญิงที่ก้าวเดินเข้ามาในห้อง แล้วห้องทั้งห้องก็กลายเป็นของเธอ มีนตรา ไม่จำเป็นต้องเสียงดัง ไม่จำเป็นต้องแต่งตัวโป๊ แต่เพียงแค่ยืนเฉย ๆ ...ผู้คนก็หันมอง ผิวเนียนแทนจากแสงแดดและทะเลที่เธอเติบโตมาด้วยการลุยภาคสนาม ดวงตาคมเข้มเหมือนหญิงสาวในโฆษณาน้ำหอมระดับไฮเอนด์ ริมฝีปากแดงระเรื่อคล้ายมีเวทมนตร์ที่พร้อมจะเป่าลมหายใจร้อนลงบนผิวชายใดก็ตามที่เข้าใกล้ เธอไม่ใช่คนอ่อนหวาน แต่เธอ รู้ว่าเมื่อไหร่ควรยิ้ม และเมื่อไหร่ควรแทง มีนตราคุมบริษัทของเธอด้วยมือเดียว ท่องไปในโลกด้วยรองเท้าผ้าใบและหัวใจที่ไม่เคยกลัวใคร เบื้องหลังความสำเร็จคืออดีตที่ไม่เคยง่าย เธอเคยแพ้

‘หมากเม่า’ ผลไม้พื้นบ้านมีลักษณะเป็นพวงคล้ายองุ่น ลูกเล็กสีแดงเข้มจนเกือบดำ ซึ่งแม่ค้าท่าทางเหมือนเด็กนักศึกษามาหารายได้พิเศษกำลังตักน้ำผลไม้สีแดงเข้มใส่แก้วพลาสติกใส ยื่นส่งให้กับลูกค้าหน้าร้าน “พี่ลองชิมไหมคะ น้ำหมากเม่า พวกหนูทำเองนะคะ มีสรรพคุณบำรุงหัวใจ แก้อ่อนเพลีย ปรับลดความดันโลหิต ลดไขมันในเลือด มีสารต้านอนุมูลอิสระด้วยนะคะพี่” แม่ค้าตาหวานเสียงแจ๋ว ๆ สาธยายสรรพคุณอย่างละเอียด

เมื่อสาวน้อยขี้วีนต้องรับบทแฟนสาวจำเป็นให้ซุปเปอร์สตาร์หนุ่มจอมหยิ่งเพื่อกลบข่าวฉาว เรื่องราวความรักวุ่นๆ ของหนุ่มสาวคู่กัดจึงเริ่มขึ้น

รวงข้าวขมวดคิ้วไม่เข้าใจ “โอ๊ยอีโง่ ยกให้ไปเป็นเมียตะไดรฟ์มันเข้าใจอะไรยากตรงไหนวะ!!” แอ๊ดดด

มะลิพยักหน้ายิ้มน้อยๆ เขินอายเต็มที่ เนื่องค่อยๆ ปลดรังดุมเปลนมออกทีละเม็ดทีละเม็ด ผิวกายขาวเนียนที่ค่อยๆ เปิดเผยออกต่อหน้าต่อตา ทำให้เนื่องครางอย่างไม่รู้ตัว เพราะส้มโอลูกโตที่ปอกเปลือกออกแล้ว ขาวและน่าลิ้มลองที่สุด โดยเฉพาะกลีบเนื้อสีชมพูสดที่ประดับอยู่กลางลูกขา ว ก็น่าลงลิ้นเลียไล้จนเขาอดใจไม่ไหว “อุ๊ย!” มะลิผวาร้องเมื่อปลายลิ้นของเจ้าบ่าวฉกวาบลงมาเลีย ยกมือขึ้นปัดป้องพัลวัน แต่ฝ่ามือใหญ่ของเนื่องก็ตามมายื้อออกอย่างบางเบา

คเลอร์ ดาราสาวผู้เป็นดวงดาวที่กำลังจรัสแสงในโลกมายา...เมมฟิสจับจ้องดวงหน้ารูปไข่งดงามนั้น ใบหน้าสวยหวานและดวงตากลมโตเป็นประกายภายใต้เมคอัพบางเบาแต่ดึงดูดจับจิต รูปร่างของเธอเล็กและบอบบางมากด้วยเชื้อสายของชาวเอเชีย และเธอก็อาจรู้ตัวว่าตอนนี้กำลังอยู่ภายใต ้ชุดราตรีเกาะอกที่มันดึงดูดสายตาคมเข้มคู่นั้นให้จับจ้องเนื้อนวลตั้งแต่ใบหน้าลงมาถึงไหปลาร้าและไหล่เปลือยจรดเรียวแขนกลมกลึงราวลำเทียน