Novel & Cerita เมียกำมะลอ

มือใหญ่ยกขึ้นขยี้กลุ่มผมที่จัดทรงเอาไว้อย่างดี พร้อมบ่นเบาๆด้วยความหนักใจ หลังจากที่เริ่มคิดได้ว่าตัวเองจะต้องหาใครสักคนมารับบทเมียกำมะลอ ตามคำที่เพื่อนรักอย่างมาร์โบโล คอฟอร์ด เคยแนะนำเอาไว้เมื่อสามปีก่อน แอรอนก็โทร.ไปเรียกให้เลขาฯ ขึ้นมาพบที่ห้องทำงานทันที

"แล้วมิมียาดีรักษาเลยรึพ่อ โปรดช่วยผัวข้าด้วย ข้าจักตอบแทนท่านทุกอย่าง" "นี่คือสูตรยาสมุนไพรที่จักช่วยยับยั้งมะเร็งได้ พรุ่งนี้เช้าข้าจะแวะมาดูอาการของท่านพระยาอีกขอรับ" ธาดายื่นแผ่นกระดาษให้ท่านหญิงเทียน สมุนไพรที่ว่ามีมะละกอดิบกับเปลือกมังคุด เอาไปต้มในน้ำและกรองให้ดื่ ม เมื่อเสร็จธุระแล้วธาดาจึงขอตัวกลับขณะที่เดินผ่านปรางนั้นเขาพยายามมองหน้านวล เขารู้ว่าเธอรู้ตัวว่าถูกมองแต่ปรางเลือกที่จะไม่สนใจเขาเลย

ลลิสายิ้มอบอุ่นส่งไปให้ เป็นจังหวะเดียวกันกับที่สัญญาณจราจรเปลี่ยนเป็นเหลืองพอดี เธอเหลือบไปมองจอที่สายถูกตัดไปแล้ว ก่อนจะถอนหายใจแรง จากนั้นก็ปิดเปลือกตา ซบหน้าลงกับพวงมาลัย “เฮ้อ ว่าก็ว่าคิดถึงจริงๆนะเนี่ย...แถมมากด้วย ฮื้อ” . ตัดภาพมาที่เหมันต์คฤหาสน์สุดหรูริม ทะเลสาบโคโม ประเทศอิตาลี แสงแดดรำไรส่องผ่านกระจกบานใหญ่เข้ามาในห้องฟิตเนสส่วนตัว เหมันต์มาเฟียสุดโหดที่ใครๆคิดว่าตายไปแล้ว กำลังอยู่ในชุดสปอร์ต เสื้อกล้ามสีดำ เผยให้เห็นรอยสักแผ่นหลังอันดุดันและมัดกล้ามหนาแน่น

ชะอำ 30' "ทำโทษคนดื้อไงล่ะครับเมีย" พี่เนมพูดก่อนจะหันกลับไปทำหน้านิ่งอย่างน่าหมั่นไส้ชะมัด คนอะไรแสดงได้เนียนโคตรเลย

เหมือนฝันรับจานมะม่วงมาแล้วก็หยิบมันเข้าปากเคี้ยวอย่างเอร็ดอร่อยทันที พี่กุ๊กถึงกับหยีหน้าเพราะนั้นคือมะม่วงน้ำดอกไม้ที่ขึ้นชื่อเรื่องความเปรี้ยวแต่ว่าเหมือนฝันกับหยิบเข้าปากโดยไม่จิ้มพริกเกลือเสียด้วยซ้ำ

คิ้วเรียวขมวดเข้าหากัน เมื่อชื่อกับเพศแมวสวนทางกัน "ครับ...ชื่อมะลิเพราะสีขาว อุ้มไหมครับ" บอกพร้อมกับส่งมะลิให้เธอ อิงวรามองหน้ามะลิพร้อมกับส่ายหัว เมื่อเห็นมันแยกเขี้ยวใส่

เขายิ่งงงหนักกว่าเดิม หยางฉิงยิ้มมุมปากก่อนจะตอบกลับไป “หากลำต้นของมันไม่สูง แสดงว่าเราพบของดีเข้าแล้ว ต้นมะพร้าวแบบนี้มักเป็นมะพร้าวน้ำหอม ซึ่งทั้งหอมและมีรสชาติหวาน หากท่านไม่เชื่อ ลองผ่าลูกนี้ดูสิ”

องค์หญิงเก็จมณีรู้ว่าพลั้งปากไปแล้ว จึงแต่งเติมประโยคใหม่ว่า “เมื่อกี้ข้าบอกว่า กำแพงวัดข้าก็ปีนมาแล้ว” แม่ทัพยมราชทำหน้ายุ่ง “กำแพงวัดสูงไม่ได้ครึ่งของต้นมะขามเลย เอ็งรีบลงมาเถอะ ถ้าเอ็งอยากกินมะขาม เดี๋ยวข้าสั่งให้เจ้ากล้ามาขึ้นให้เจ้ากิน” “ไม่ต้องลำบากพี่กล้าหรอกขอร ับ ไหน ๆ ก็ขึ้นมาแล้ว ข้าเก็บเองได้”

"ข้าเองก็กระหายน้ำเป็นอย่างมากพี่ช่วยรอข้าดื่มน้ำสักครู่"มู่ซงหยวนละเมียดละไมเขาใช้ปลายจมูกจรดลงที่ขันน้ำสูดดมกลิ่นหอมของดอกไม้ที่เรียกว่า "มะลิ"

เสียงครางกระหึ่มในลำคอเมื่อมือเรียวแสนซุกซน เลื่อนมาจับน้องชายที่เพิ่งจะสงบลงได้ไม่นาน หมิวติดการจับกระจู๋และเล่นไข่เป็นอย่างมาก เรียกว่าชอบได้เลย หากวันไหนที่นอนค้างด้วยกันเธอต้องทักทายมันก่อนนอนทุกคืน "กูชอบตอนมันเหมือนมะเขือเผาแบบนี้อะ นุ่มนิ่มดีจัง~" "มะเขือเผา!?" คนตัวเล็ กช่างสรรหาคำมาเปรียบเทียบได้ดีจริง ๆ ทำเอาเขาที่กำลังข่มตาหลับกลับต้องมาเบิกตาโพลง นั่นเพราะเธอกำลังเปรียบเทียบเสาค้ำฟ้าเขาเป็นมะเขือเผา ทั้งเหี่ยว? ทั้งอ่อนงั้นหรือ?