เมียไร้ปรารถนา Novels & Stories

คริสเตียนรีบเสนอเพราะไม่อยากได้ยินประโยคที่จะยกให้รวงข้าวไปเป็นเมียคนอื่น ทั้ง ๆ ที่เป็นเมียของเขาแค่คนเดียว “หึ ดีจะได้ไม่เสียเวลา” เธอแสยะยิ้มเมื่อว่าที่ลูกเขยยอมเข้าใจอะไรง่าย ๆ “คุณห้ามให้เงินแม่ฉันนะ” พึ่บ!

กวินก้าวเท้าเข้ามาและกระชากหญิงสาวเข้าหาตัวเองอย่างแรง “ถ้าคุณเป็นสามีของตาจริง ๆ คุณมันก็โคตรเลวเลยกวิน เลวยังน้อยไปด้วยซ้ำมั้ง คุณเหมาะกับคำว่าสารเลว ไอ้ชาติชั่ว ชาติหมามากกว่าละมั้ง” ลลิตายิ้มเยาะ เพราะชีวิตที่ผ่านมามันช่างขื่นขมเหลือเกิน ทนให้เขานอกใจ ทำร้ายจิตใจเธอ อยู่ซ้ำ ๆ แล้วมาบอกว่าไม่ใช่สามีของเธอเนี่ยนะ แล้วที่ผ่านมาเธอตามหึงหวงใคร

ไม่มีคำตอบใดจากอินทิรา มีเพียงน้ำตาที่ไหลออกมาช้า ๆ จากดวงตาคู่สวย “พี่ไม่ได้ต้องการเมียที่ทำหน้าที่บนเตียง ไม่ได้อยากได้คนทำกับข้าวหรือคอยดูแลทำความสะอาด พี่ต้องการเธอ…แค่เธอเท่านั้น”

ีมีจนยังไง ขอแค่ยังไม่มีแฟนก็พอ เพราะว่าเธอไม่อยากเป็นมือที่สามของใคร ส่วนเรื่องฐานะนั้นช่วยกันสร้างก็ได้ เธอเองก็มีงานทำไม่ได้เกาะพ่อกินอย่างที่คนอื่นเขาพูดกัน เคยอธิบายแต่ก็ไม่มีใครเชื่อ ก็เลยปล่อยเลยตามเลย ให้คนอื่นคิดไป ขอแค่เรารู้ตัวว่าเราเป็นยังไงก็พอ ความจริงแ

“ยังไม่อยากพัก อยากเหนื่อยบนตัวคุณ....” “ตามเงื่อนไขฉันห้ามมีอะไรกับชายอื่น....”อิงอรพูดถึงเงื่อนไขของพินัยกรรมทำให้เธอเป็นแม่หม้ายมีคนรักไม่ได้

ลู่จิ่นเฉิงยังคงยืนนิ่งอยู่กลางห้อง รอจนแน่ใจว่าภรรยาจากไปพ้นระยะที่จะได้ยินแล้ว เรือนกายสูงใหญ่จึงค่อย ๆ ก้าวไปทิ้งตัวนั่งไขว่ห้างบนโซฟา มุมปากของมาเฟียหนุ่มวัยสามสิบยกขึ้นช้า ๆ กลายเป็นรอยยิ้มเย็นชา แววตาฉายความเหี้ยมเกรียม ขณะที่กลิ่นอายอำมหิตแผ่กระ จายออกมารอบกายโดยไม่คิดปิดบัง ในเมื่อเมียของเขาไม่อยู่แล้ว ลู่จิ่นเฉิงก็ไม่จำเป็นต้องซ่อนด้านมืดของตัวเองอีกต่อไป เพราะสำหรับเพ่ยหรงอวี้แล้ว เธอคือผู้หญิงเพียงคนเดียวที่เขาอยากให้มองเห็นแต่ด้านที่ดีที่สุดของเขา ส่วนคนอื่น...

คืนแห่งปรารถนา บทนำ ผัวเดียวเทยกครัว หยาดฟ้า หญิงม่ายวัยห้าสิบห้าปี ที่อายุไม่ได้มีอุปสรรคในการหาสามีของเธอเลย เพราะเจ้าหล่อนยังคงสวย สง่า และมีเสน่ห์ เซ็กซี่มัดใจชาย ได้ราวกับกุหลาบงามพันปี ที่ไม่มีใครกล้าปฏิเสธเธอ

เธอไม่มีส่วนเกี่ยวข้องในเรื่องอื่นๆ กับเขาแม้แต่นิด ไม่ใช่แฟนหรือเมีย พูดง่ายๆ เธอเป็นแค่ผู้อาศัย ผู้หญิงทุกคนรวมถึงเธอย่อมอยากได้สถานะที่ชัดเจน ไม่ใช่มามอบกายไปเพื่อบำเรอความสุขให้กับผู้ชายพอจบแล้วก็แยกย้ายแบบที่เธอกำลังต้องเผชิญอยู่ "อย่ามาไร้เดียงสา"

แคทยืนมองเหม่อออกไปที่แม่น้ำ เธอคิดถึงเรื่องที่ยังไม่มีลูก ตั้งแต่ที่แต่งงานกับปรินมาจนจะได้ปีแล้วเขากับเธอไม่เคยคุมกันเลย ต่างก็ปล่อยให้เป็นไปตามธรรมชาติแต่ก็ไม่มีลูก ถามเรื่องบนเตียงของปรินกับเธอจริงๆมันก็บ่อยมากแทบจะทุกคืนด้วยซ้ำ แต่ก็ยังไม่มีวี่แววว่าจะมีลูก ม ายด์แต่งงานที่หลังเธอตั้งนานกลับท้องก่อนแล้ว แคทโทษตัวเองที่ไม่ท้องเสียที แล้วก็อดคิดไม่ได้ว่าปรินอาจจะอยากมีลูกแต่ถ้าเธอมีไม่ได้ต่อไปเขาอาจจะไปมีคนอื่นที่สามารถมีลูกให้เขาได้ แคทวิตกกังวลมากถ้าเป็นอย่างนั้นจริงๆแล้วเธอจะทำยังไง

“อย่าทำเป็นใสซื่อ ทำเป็นไม่รู้จักหน่อยเลย ฉันรู้ว่าเธอเองก็ต้องการมันก็เลยคิดจะมาทำงานใกล้ชิดผู้บริหารอันดับสูงสุด ฉันรู้ว่าพวกผู้หญิงที่เข้าหาฉันต้องการอะไร” ความปรารถนาของเขาคือการได้ลิ้มรสลองชิมเรือนร่าง ความสาวสวยสดทำเอาเสือหนุ่มในตัวคลั่งจนอดกลั้นแทบไม่อยู่ “พี่ริช ชมพ ูไม่ใช่ผู้หญิงอย่างที่พี่ริชคิดเอาไว้หรอกนะคะ”