เรื่องเศร้า Novels & Stories

หญิงสาวส่ายหน้า นายแพทย์วัยสามสิบเจ็ดย่นจมูก “ใจแข็งจัง แต่ไม่เป็นไรหรอก พี่เป็นคนมีความอดทนและถือคติที่ว่าน้ำหยดลงหินทุกวันหินยังกร่อน นับประสาอะไรกับหัวใจดวงน้อยๆ ของพราว” “ไม่ใช่เสมอไปหรอกค่ะ บางทีน้ำหยดลงหินทุกวัน หินรำคาญ หินก็อาจจะเดินหนีก็ได้” “หินใจร้ายอ้ะ แล้ววันน ี้ลูกอยู่กับใคร อยู่กับคนที่ชื่อนางใช่ไหม”

“ไม่เอาซี...อย่าเอาเรื่องคนอื่นมาทำร้ายตัวเองสิ” “ค่ะ หยงรู้หยงเข้าใจทุกอย่าง แต่หยงก็ยังทำใจไม่ได้อยู่ดีที่มาเห็นคนตาย...เอ๊ย! หมายถึงได้รู้ข่าวร้ายในวันวาเลนไทน์แบบนี้ หยงกลัวว่าวันวาเลนไทน์จะเป็นวันที่หยงต้องเศร้าไปตลอดชีวิต เพราะเรื่องนี้...”

น้ำเสียงของเพื่อน ฟังแล้วค่อนข้างเศร้า คริมายิ้มแหยส่งให้ เธอเองก็ไม่อยากดร็อปเรียนเลย แต่ก็จำต้องทำ เพราะเป็นคำสั่ง ​“อื้อ ยื่นไปแล้วอาจารย์ก็ถามอยู่ว่าทำไมจะดร็อป เราก็...ไม่รู้จะตอบยังไงดีเลย เลยบอกว่าผู้ปกครองไม่สะดวกให้เรียน มีปัญหานิดหน่อยเรื่องที่เราเพิ่งเสียแม่ก ับพ่อเลี้ยง อาจารย์เลยเข้าใจ แต่บอกว่าเราจ่ายค่าเทอมมาแล้วก็ควรจะเรียนให้ครบเทอม ให้ทนเรียนไปอีกสามสี่เดือน...จบเทอมแล้วค่อยดร็อป”

โหลวหรานหัวเราะ "เจ้าจะร้องไห้อะไร ข้าไม่ได้พูดเรื่องเศร้าสักหน่อย" ระบบสูดน้ำมูกดังฟืด "แต่ข้ารู้สึกเศร้าเจ้าค่ะ" "ทำไมต้องเศร้า" "เพราะคนที่ยอมย้อนกลับมา ทั้งที่รู้ว่าจะเจ็บอีกครั้ง มักเป็นคนที่รักใครสักคนมากจริงๆ"

The End •จบบริบูรณ์• 🧬🦠🧬🦠🧬🦠🧬🦠 เรื่องนี้มีเรื่องเกี่ยวกับวิทยาศาสตร์เข้ามาเกี่ยวข้องนิดๆหน่อยๆ หวังว่ารีดจะได้เกร็ดความรู้ไปไม่มากก็น้อยนะค๊าาา พี่ปกยิ้มได้แล้วทุกคนก็สบายใจ><~ ความเจ็บปวดมีหลายรูปแบบนะคะ ไม่ใช่แค่อกหักเสียใจเนอะ อย่างเรื่องของสงครามที่จ บไป เป็นความเจ็บปวดในการสูญเสียจนแปรเปลี่ยนเป็นเรื่องของความรู้สึกที่ซับซ้อนมากๆควบคู่กับโรคทางจิตเวช ทุกอย่างเลยดูเปราะบาง

เพลงขวัญพูดขึ้นพร้อมกับหน้าซึมลงเหมือนกับไม่โอเคเมื่อพูดเรื่องนี้ขึ้นมา "เกิดอะไรขึ้นครับ เล่าให้พี่ฟังได้มั้ย ทำไมทำหน้าเศร้าแบบนั้นเป็นเรื่องที่ไม่สบายใจหรอ"

จากนั้นเขาก็เริ่มฝันถึงเรื่องราวแปลก ๆ ในความฝันที่เขาเห็นนั้นมันเต็มไปด้วยความเศร้า เหมือนกับว่าตัวของเขาเศร้าเสียใจและเจ็บปวดมาก เจ็บปวดจนเหมือนใจจะขาด ไม่สิ ความเศร้าเสียใจมันไม่ได้เป็นแค่ในความฝัน ในตอนนี้ตัวของเขาก็ยังรู้สึกเศร้าและเสียใจเอามาก ๆ อะไรกัน? ค วามเศร้าโศกนี้มันคืออะไร ทำไมภายในใจของตัวเขาถึงได้มีความเศร้าเสียใจและเจ็บปวดมากขนาดนี้ เขารู้สึกเจ็บปวดเหมือนตัวเขาศูนย์เสียบางอย่างที่เขารักมาก ๆ ไป

สามีเสียภรรยา ลูกเสียมารดา คนรับใช้เสียเจ้านายผู้เป็นที่รัก การรับมือกับความเศร้า ความเจ็บปวด ความทุกข์ทรมานของมนุษย์นั้นต่างกัน เรื่องนี้เธอเข้าใจมันดี... “แต่...ครั่นจะไปลงกับเด็กตัวเล็ก ๆ แบบนั้นก็เกินไปหน่อยนะคะ...”

“เมื่อแปดปีก่อนน้องเอมเคยเป็นโรคซึมเศร้า จนเกือบจะฆ่าตัวตายตามแม่คุณไป” คำพูดที่สวนออกมาอย่างทันควันทำให้คนที่กำลังโกรธจนเลือดขึ้นหน้าชะงักกึก เหมือนรถถูกเหยียบเบรกเต็มแรง เลือดที่กำลังร้อนเหมือนถูกแช่เย็นโดยพลันจนเกิดอาการช็อก และตัวเขาถูกสาปให้ตัวแข็งทื่อจนกลายเป็ นหิน “คุณว่าอะไรนะ”

เรื่องโศกเศร้าในอดีตหลั่งใหลเข้ามา ใจของไทเฮาพลันเจ็บแปลบขึ้นมาทันที "แหมะ......"