เรื่องเศร้า นิยาย & เรื่องราว

“งั้นทำหน้าเศร้าทำไมวะ” “กูไม่อยากให้มันตายเพราะกู มันจะตายเพื่อใครก็ได้ แต่ไม่ใช่เพื่อคนที่มันเกลียดเข้าไส้อย่างกูเว้ย”

“ทำไมฉันจะพูดไม่ได้ล่ะ ก็มันตัวซวยจริงๆอ่ะ ไม่งั้นลูกชายฉันก็ไม่ตาย บริษัทคุณก็ไม่ต้องล้มละลายแบบนี้หรอก เห็นไหมล่ะตอนนี้รำบากกันแค่ไหน” “ผมบอกกี่ครั้งแล้วว่าไม่เกี่ยวกับกะถินไงมันเป็นอุบัติเหตุไม่มีใครอยากให้เกิดขึ้น คุณดูตอนนี้สิลูกมันทุกข์ใจขนาดไหน คุณเห็นลูกหัว เราะบ้างไหม”

ชัชวินนิ่งไปนาน ก่อนจะถามขึ้นอีกครั้ง “เรื่องที่คุณแม่ป่วย จริงหรือครับ” “ใช่ แม่แกป่วยเป็นโรซึมเศร้า พ่อผิดเองที่ดูแลแม่ไม่ดี ทำให้เกิดเรื่องขึ้นจนได้” ผู้หญิงคนนั้นไม่ได้โกหก

บอมบอมเศร้าลงอีก "เป็นอะไรของมึงอีกล่ะ ไม่ได้ไม่ดีก็ร้องไห้ยังกับผู้หญิง" "ก็คนมันเศร้านี่หลายเรื่องมากโดยเฉพาะเรื่องพี่เอกเราทำใจไม่ค่อยได้"

โทนออกเศร้าที่ไอร่าไม่ชอบฟังเป็นอย่างยิ่ง “หุบปากได้ไหม พูดเรื่องตายบ่อยๆ แบบนี้เดี๋ยวก็ได้ตายจริงๆ หรอก”

เขาพูดด้วยเสียงเศร้า ๆ โอเค...พอเข้าใจความรู้สึกละ มาทรงดราม่าหัวใจแตกสลายเหมือนนิวเลยแฮะ

น้ำเสียงหวานปนไปด้วยความเศร้า “เธอมีเรื่องให้เสียใจมากพอแล้ว อย่าเอาเรื่องฉันไปทำให้เธอต้องรู้สึกแย่ไปกว่าเดิม” “แล้วความรู้สึกคุณมันไม่สำคัญเหรอคะ”

ธันวาพูดกับบทร้าย “…มันควรจะเป็นพังไปตั้งแต่วันนั้นแล้ว…” บทร้ายร้องไห้ต่อหน้าเพื่อน…ครั้งแรกในชีวิต น้ำตาเปื้อนเสื้อที่ยังไม่ได้ซักตั้งแต่วันนั้น

"คุณอยากรู้จริงเหรอว่าฉันเศร้าเรื่องอะไร" "จริงสิครับ เล่าให้ผมฟังได้ไหม คนสวยๆ แบบคุณมีอะไรต้องให้เศร้า" "ก็แม่เลี้ยงใจร้ายน่ะสิ จะให้ฉันแต่งงานแทนลูกสาวของตัวเอง"

พอฟังเรื่องของเธอไปแบบนี้แล้ว. มันโคตรเศร้าเลยว้อยยยย!!!!!!!!! อยากร้องไห้ชะมัด!!! น่าสงสาร... น่าสงสารเกินไปแล้ววววววววววววววววว!!!!!!!!!!!!!!!!!!