เล่ห์รักพายุร้าย Mga Nobela at Kwento

ภูผายิ้มหวานบอกต่อลักษมีก่อนจะหันมาเลิกคิ้วยิ้มเยาะผู้เป็นพี่ชาย ภูผารู้สึกดีนักที่เอาชนะศิลาได้ “ภูผาจะพาคุณไปไหน” ศิลาหันมาถามเลขาสาวที่กำลังยืนยิ้มอยู่บ้าง “เห็นบอกว่าจะไปซื้อสร้อยค่ะ” “ซื้อสร้อย! ซื้อให้ใคร?”

Anna: “Oh my gosh, Lislly! All these hot guys are falling for you, and yet you’re set on this older guy? What is it about him that makes you so sure he’s the one?” Anna: “Alright, go for it, babe! Dive in and get what you want. 😘 Bye for now!” Lallana: “Love you to bits, my bestie.” แอนนา: “ลิสลี่! 🌟 เป็นยังไงบ้างที่บ้าน คิดถึงวันบ้าๆ ตอนอยู่โรงเรียนจัง! เล่าเรื่องสนุกๆ ให้ฟังบ้างนะ โดยเฉพาะเรื่องหนุ่มลึกลับที่เธอเคยพูดถึง 😉 รอฟังอยู่นะ ดูแลตัวเองด้ วย! xx”

ลำดวนก้าวเข้ามาใกล้พิมพ์พลอยอีกครั้ง และในครั้งนี้ เธอก็ใช้พลังอำนาจทั้งหมดที่เธอมี. พายุโหมกระหน่ำภายนอกทวีความรุนแรงขึ้นราวกับกำลังสะท้อนความโกรธแค้นของลำดวน! สายฟ้าฟาดผ่าลงมาอย่างบ้าคลั่ง เสียงฟ้าร้องดังสนั่นหวั่นไหวราวกับเสียงคร่ำครวญจากนรก ใบไม้แห้งและสิ ่งของต่างๆ ที่เตรียมทำพิธี ลอยขึ้นกลางอากาศและพุ่งเข้าใส่พิมพ์พลอยอย่างบ้าคลั่ง แจกันแตกกระจาย โคมไฟแกว่งไกวไปมา ราวกับมีพายุเฮอริเคนเกิดขึ้นภายในจุดนั้น!

คีรินครางบอกไปอย่างร้องขอเธอเพราะมันเสียวและรู้สึกดีมากๆ เขาก็เอามือที่แยงนิ้วเธอออกมาแล้วเขาก็เลียร่องสาวของเธอกลับไปอย่างหื่นกระหาย “อื้อ…พี่คีริน อ้ะ…อ้ะ..อ้ะ….อื้อ….แผล็บ….แผล็บ….อึก อึก อึก…” ชลธิชาร้องครางออกมาแล้วเธอก็อมท่อนเอ็นของคีรินต่อไปอย่างหนักน่วงพอกับ ที่เขาเลียร่องสาวของเธออย่างเมามันส์ในตอนนี้เลย

พะพาย... "คนเราเกลียดได้ก็เลิกเกลียดได้รึเปล่า" "แต่มันแทบจะเป็นไปไม่ได้เลยนะคะเมื่อก่อนคุณเกลียดพายยิ่งกว่าอะไร และที่สำคัญพายกับคุณธามต่างกันมากพายไม่มีอะไรคู่ควรกับคุณธามเลยสักนิด ที่ผ่านมาผู้หญิงของคุณธามมีแต่ผู้หญิงสาวๆ สวยๆ ทั้งนั้นคุณยังเบื่อพวกเธอเลยแล้ วพายล่ะ พายกลัวว่าวันนึงพอคุณเบื่อพายแล้วคุณก็อาจจะทำกับพายเหมือนผู้หญิงคนอื่นๆ แม้ว่าเราจะมีลูกด้วยกันก็ตามคุณก็อาจจะให้เงินพายมาก้อนนึงเพื่อเลี้ยงลูกส่วนคุณก็คงกลับไปใช้ชีวิตของคุณตามปกติ"

มลมพัดโบกไปทั่วสารทิศ ไม่อย่างนั้นพระพายคงไม่สามารถเรียนสาขาโบราณคดีที่ต้องอาศัยความใจเย็นและอดทนในการขุดค้นหาเศษซากอารยธรรมเป็นเวลานาน ๆ ได้อย่างแน่นอน ต่างจากน้องสาวอย่างเธอที่เพื่อน ๆ มักชอบเรียกว่าพระเพลิงมากกว่าพระนาง เพราะความดื้อรั้นใจร้อนตามประสาลูกคนเล็ กซึ่งตรงข้ามกับพระพายพี่สาวอย่างสิ้นเชิง ชนิดที่เรียกว่าถ้าโชติรสเป็นสีขาว เธอก็คงจะเป็นสีดำ “ทำไมคุณพ่อถึงแน่ใจว่าท่านชายจะเลือกลูก ในเมื่อคนรักของท่านทั้งสวยและเหมาะสมกับท่านทุกประการ และลูกก็ได้ข่าวมาว่าท่านชายทรงรักผู้หญิงคนนั้นมาก”

พายุเลียริมฝีปากตัวเองอย่างหื่นกระหาย ส่วนโค้งเว้าของเรือนร่างขาวเนียน ปลุกความต้องการให้เพิ่มมากขึ้น “ไม่เอา ไม่ชอบ ออกไป…อ๊าาาา”สองแขนถูกจับรวบตรึงไว้เหนือศีรษะด้วยมือข้างเดียวของพายุ ลิ้นสากตวัดโลมเลียยอดปทุมถันจนมันแข็งชันเป็นไต มือหนาเอื้อมไปลูบไล้บดขยี้ติ่งเก สรของเธอไปพร้อมๆกัน

แยมพูดด้วยน้ำเสียงเข้มข้น แต่ดวงตากลับเจือไปด้วยความขี้เล่น “ว่า ‘พายุ’ คนนี้เป็นใคร แล้วทำไมถึงทำให้ยัยลี่แก...สั่นไปทั้งหัวใจขนาดนี้วะ?” (ก็เพื่อนสนิทอ่ะเนอะ จะไม่รู้ความลับในใจฉันได้ไง...)

แขนเรียวสอดเข้าข้อพับของตัวเอง จับขาเอาไว้เพื่อให้พายุทำได้อย่างถนัด พายุขยับบั้นท้าย อัดลำรักเข้าไปในร่องสวาทจนมิดโคน ก่อนจะดึงออกไปแล้วอัดเข้ามาใหม่ คนบนเตียงบิดส่าย เมื่อเสียวจนทนไม่ไหว "อ๊ะๆๆๆ พี่ลมขา เพลงจะเสร็จแล้วค่ะ" ร้องขอเมื่อพายุอัดท่อนเนื้อเข้าใส่ร่องรักข องเธอไม่ยั้ง พายุเองก็ทนไม่ไหว ภายในของเธอบีบรัดจนเขาแทบปริแตก สับสะโพกเข้าออก ดึงลำรักออกมาแล้วกระแทกกลับเข้าไปจนสุดโคน หมุนควงบั้นท้ายเป็นวง เพื่อเพิ่มความเสียวกระสัน

เสียงต่ำครางเสียวออกมาด้วยความรู้สึกพอใจกับร่องรักที่บีบรัดแก่นกายไม่หยุด มันทำให้พายุที่ไม่เคยได้สัมผัสร่างกายของผู้หญิงคนไหนมาตลอดสิบปีรู้สึกดีอย่างบอกไม่ถูก เอวสอบยังคงกดกระแทกเข้าออกกลีบกุหลาบสวยของคนตัวเล็กไม่หยุด ส่วนลันตาเมื่อรู้แล้วว่าเธอไม่สามารถห้ามหรือขัดขื นคนตัวโตได้แล้ว เธอเลยต้องยอมปล่อยให้มันเป็นไปตามที่พายุต้องการ จนในที่สุดกายเกร็งก็กระตุกปล่อยน้ำรักสีขาวขุ่นใส่รูกลีบสวยของคนตัวเล็กทุกหยาดหยด “อ๊าส์...” พายุหลับตาแน่นเงยหน้าขึ้นเมื่อเสร็จสมตามความต้องการของตัวเอง