เล่ห์ร้ายสายใยรัก Novelas e Histórias

มลมพัดโบกไปทั่วสารทิศ ไม่อย่างนั้นพระพายคงไม่สามารถเรียนสาขาโบราณคดีที่ต้องอาศัยความใจเย็นและอดทนในการขุดค้นหาเศษซากอารยธรรมเป็นเวลานาน ๆ ได้อย่างแน่นอน ต่างจากน้องสาวอย่างเธอที่เพื่อน ๆ มักชอบเรียกว่าพระเพลิงมากกว่าพระนาง เพราะความดื้อรั้นใจร้อนตามประสาลูกคนเล็ กซึ่งตรงข้ามกับพระพายพี่สาวอย่างสิ้นเชิง ชนิดที่เรียกว่าถ้าโชติรสเป็นสีขาว เธอก็คงจะเป็นสีดำ “ทำไมคุณพ่อถึงแน่ใจว่าท่านชายจะเลือกลูก ในเมื่อคนรักของท่านทั้งสวยและเหมาะสมกับท่านทุกประการ และลูกก็ได้ข่าวมาว่าท่านชายทรงรักผู้หญิงคนนั้นมาก”

และพอพ่อเลี้ยงสายชลพูดจบ โรมันก็คุกเข่าลงอย่างยอมรับผิด “หึ...รู้แล้วสินะว่าธารท้อง” “ครับ ผมขอโทษและเสียใจโดยไม่มีคำแก้ตัว ผมมาที่นี่ไม่ได้อยากได้รับการอภัย แต่ผมอยากจะมาขอโอกาส...ตอนนี้ผมพร้อมแล้วที่จะอยู่กับธารไปจนวันตาย ผมสาบานว่าจะไม่ทำให้เธอเสียใจ ผมรักเธอ รักตั้งแ ต่แรกและผมก็ไม่เคยเปลี่ยนใจไปจากเธอเลยสักครั้ง...”

จูเค่ออี้หมิงหันไปร้องสั่งคนสนิท “ขอรับนายน้อย” เตียหย่งหาจังหวะกระแทกกระบี่ของอู๋เหลยออกห่างได้ เขาไม่รอช้าที่จะยกแขนขึ้นมาและยิงลูกดอกพิษไปตรงหน้าฮ่องเต้ตามคำสั่ง ฟิ้ว!!! เพี๊ยะ! ตุ้บ!

สายตาที่สอดประสานสื่อถึงความรักของทั้งคู่ที่มีต่อกัน หลี่หยางก้มลงจมพิตให้กับสตรีในอ้อมกอดอย่างอ่อนโยน ปล่อยให้ความรักโอบรอบเขาและเธอ ผูกพันรักนี้ไว้นานแสนนาน หากนี้จะนำเขาและเธอไปสู่ชะตาที่เจ็บปวด หากการละทิ้งชีวิตนี้แล้วกลับสู่ภพเทพจะทำให้หลุดพ้นจากความเจ็ บปวด เขาและเธอยังคงจะเลือกความเจ็บปวดที่แสนงดงามนี้ จบบริบูรณ์

เล่ห์ร้ายมาเฟียเถื่อน ตอนที่31 [บทส่งท้าย] สายของวันใหม่ เพลิงเดินประคองร่างเมียรัก ก้าวลงมาถึงชั้นล่าง

มือร้ายลากลงต่ำจนถึงกางเกงในลูกไม้บางเฉียบตัวจิ๋ว ที่ไม่สามารถปิดบังอะไรจากสายตาเขาได้ เขามองผ่านเห็นเนินเนื้ออวบอูมที่ขาวโพลนไร้เส้นขนปกคลุมในแบบที่เขาชอบ นิ้วแกร่งเกี่ยวสายจีสตริงตัวจ้อยรูดลงไปตามต้นขาจนหลุดพ้นกายงามไปกองที่พื้นข้างเตียง “ที่รัก วันนี้คุณสวยมากจริ งๆ” ชายหนุ่มจ้องตาหญิงสาวนิ่งดั่งตกอยู่ในภวังค์มนต์สะกดของเธอ “คุณชอบหรอคะ” “ครับ ผมชอบมาก”

ผมส่งสายตาเชิญชวนกลับไป "มันจะเหนื่อยกว่าเดิมหรือเปล่าหื้มมม" แต่เธอส่งสายตาหื่นกระหายกลับมาแทน "เหนื่อยก็ยอมอ่ะขอแค่ได้รักเมียแบบเน้นๆ หนักๆ สักยกสองยก"

น้องแม็กซ์เอ่ยเอาใจผู้เป็นพ่อ “คนเจ้าเล่ห์หลอกลูกก็เป็น” “ก็เพราะรักไงครับจึงต้องใช้เล่ห์เหลี่ยม” บอกภรรยาดวงตาพราวพราย พราวแสงแขจึงทุบต้นแขนสามีอย่างขัดเขินเมื่อรู้ความหมายในแววตานั้นดี

สร้อยเส้นนี้ภัสกรให้กับหญิงสาว เพื่อเป็นพยานแห่งความรักในตอนที่คบกันมันเป็นสร้อยที่ภัสกรบอกกับเธอว่าเป็นสร้อยที่ติดตัวของเขามาตั้งแต่เด็กๆมันมีความหมายกับเขามากเขาจึงอยากมอบให้เธอ "อย่างนั้นเหรอ" "ริตาคืนให้พี่ภัสนะคะ" เฌอริตาสวมสร้อยเส้นนี้คืนให้ภัสกรดังเดิม "ทำ ไมล่ะ"

คุณณุนี่นะเจ้าเล่ห์จริงๆ “มันต้องมีเล่ห์เหลี่ยมกันหน่อยสิเมียจะได้รัก..” ไม่ได้ๆ ว่าจะได้รักก็ต้องใช้เล่ห์ใช้เหลี่ยมตั้งนานสองนาน.. โห..