แต่งงานแบบคลุมถุงชน นิยาย & เรื่องราว

หมายเหตุ : ในพิธีแต่งงานแบบจีน เจ้าบ่าวต้องใช้ไม้คันชังหรือกระสวยทอผ้าเปิดผ้าคลุมหน้าเจ้าสาวออกเพื่อเป็นสิริมงคล หลิงหวางยิ้มบางดวงตาพราวประกายความปรารถนาออกมาพร้อมก้มลงจูบริมฝีปากมู่เหรินอย่างแผ่วเบา และครั้งนี้เขาเองก็เต็มใจที่จะจูบตอบและเริ่มเป็นฝ่ายรุกเองอย่างไม่ยอม แพ้ ลิ้นเล็กแทรกเข้ามาคว้านหาความหวานในโพรงปาก ความรู้สึกหวิววิ่งวนไปทั่วร่างจนเขาเผลอครางออกมาเบาๆ จากที่เป็นฝ่ายรุกกลับโดนรุกกลับอย่างหนักหน่วง เรี่ยวแรงที่เคยมีเริ่มหดลงจนในที่สุดหลิงหวางก็ยอมถอนริมฝีปากออก

"แต่เราสองคนไม่ได้รักกันนะคะ จะแต่งงานกันได้ยังไง" "แต่งได้สิ ไม่เห็นจะเป็นอะไรเลย มีตั้งหลายคู่นะที่โดนจับคลุมถุงชน"

พิสมัยถอนหายใจ สุดท้ายก็ต้องเปิดปากเล่าเพื่อให้หลานได้มองมุมต่างบ้าง “ปู่ของหลานน่ะเจ้าชู้ตัวพ่อ ขนาดผูกข้อมือกับย่าแล้วยังจะมีเรื่องสาว ๆ มาให้ย่าต้องเสียใจ นั่นก็เพราะเราแต่งงานแบบคลุมถุงชน ตอนแต่งเราไม่ได้รักกันด้วยซ้ำ ก็เหมือนกับอิงค์และเหนือ ปู่น่ะเขาหล่อแล้วก็รวย

ภายในเรือนเหมยอบอวลไปด้วยกลิ่นหอมของเหล่าบุปผาที่รายล้อมอยู่รอบๆ ได้พัดคลุ้งเข้ามาในเรือน ภายใต้แสงตะเกียงในห้องนอนได้ตกกระทบลงบนเสื้อคลุมสีแดงสดที่ปักลายมวลดอกไม้มากมาย ตามความชอบของผู้ที่จะสวมใส่มันเข้างานพิธีในวันพรุ่ง หยดน้ำตกกระทบลงเสื้อคลุมนั้นเป็นดวงเล็กๆ จนมีสีเข้มขึ้นมาเล็กน้อย มือเล็กขาวเนียนของอิสตรีไล่สัมผัสลงตามดิ้นที่ใช้ปักลาย ดวงตาเอ่อคลอไปด้วยหยาดน้ำตาที่ไหลหยดลงบนเสื้อคลุมแต่งงานนี้ ริมฝีปากถูกเม้มเข้าไม่ให้เสียงร่ำไห้ดังลอดออกมา มันช่างเป็นค่ำคืนที่ทำใจยากสำหรับนางเหลือเกิน

เรื่องที่ได้ฟังทำให้สุวิมลสะท้านไปทั้งใจ ไม่รู้จะดีใจหรือสงสารท่านชายดี “ที่บ้านข้าก็ไม่นิยมการคลุมถุงชนนักหรอก คู่แต่งงานส่วนใหญ่ล้วนแต่งงานกับคนที่รักกันทั้งนั้น”

บรรยากาศในงานถูกปกคลุมไปด้วยความมาคุระหว่างคู่บ่าวสาวอย่างเห็นได้ชัด ทุกคนดูออกว่าการแต่งงานครั้งนี้มาจากการคลุมถุงชน ถ้าจะบอกว่าเพื่อผลประโยชน์ทางธุรกิจก็คงไม่ใช่ เพราะเพียงตะวันเป็นแค่คนธรรมดาที่ไม่มีอะไรติดตัวมาสักอย่าง นอกจากสัญญาระหว่างพ่อแม่ที่เป็นเพียงลมปาก จ

สมกับเป็นการแต่งงานแบบคลุมถุงชน ว่าที่บ่าวสาวต่างพยายามหาเรื่องให้ไม่ว่าง เจอกันให้น้อยที่สุด ขนาดถ่ายพรีเว็ดดิ้งยังไม่ยอมทำกันเลย

ผู้เป็นแม่นั้นดูมีความสุขเชิดฉายด้วยรอยยิ้มในขณะพูดถึงผู้หญิงที่จะให้ลูกชายนั้นแต่งงานด้วยแตกต่างจากคลาสที่เริ่มรู้สึกปวดหัวเพราะความสุขของผู้เป็นแม่ "หมายความว่ายังไงเหรอครับนี่คุณแม่กำลังจะคลุมถุงชนผมอยู่เหรอ มันหมดยุคแล้วนะครับที่จะมาบังคับให้ผมแต่งงานก ับใครคนนั้นคนนี้"

เขาต้องผ่านมันไปให้ได้ เพราะมันหมายถึงอนาคตของตนเอง สมัยก่อน การคลุมถุงชนเป็นเรื่องดี เมื่อผู้ใหญ่เห็นชอบ มองการณ์ไกล แต่สมัยนี้ การคลุมถุงชน คือบีบบังคับ เรื่องของหัวใจนั้น มันไม่สามารถจำกัดความได้

“เพราะเรากำลังล้มละลาย และคนที่ลูกต้องแต่งงานด้วยก็ฐานะดี มีการศึกษา เขาจะช่วยดูแลลูกและครอบครัวเราได้” ความจริงที่ได้รู้ว่าครอบครัวกำลังล้มละลายยังไม่หนักอึ้งเท่ารู้ว่าเธอต้องแต่งงาน ซึ่งเป็นการแต่งงานแบบคลุมถุงชนที่เธอเองก็ไม่คิดว่าจะเจอเข้ากับตัวเอง จะหนีก็ ไร้หนทางจึงได้แต่ยอมรับมันอย่างกล้ำกลืน