แม่เลี้ยงเดี่ยว นิยาย & เรื่องราว

Wika niya at hinawakan ang kamay ko. "Hindi ko sinasabi ito para takutin ka, sinasabi ko ito bilang gabay sa iyo. Ang karanasan ko bilang single mom ang tutulong sa iyo para hindi ka mahirapan. Madiskarte ka kaya alam ko na kaya mo kahit wala ang anak ko. Pasensya ka na hu? Kasi ang tulad ko walang kakayahan para labanan ang tatay niya kaya naisuko ko na." maluluha niyang bili sa akin.

“Kung gusto niya kaming balikan, dapat ay noon pa niya sana ginawa. Nagpakilala na sana siya sa akin.” Her mother didn't explain to her about her father. Pero kahit na hindi ito sabihin ng kanyang ina ay aware na siya na iniwan sila ng kanyang ama. Kaya naman hindi na rin siya nagtatanong dito tungkol sa ama niya. She's sensible and doesn't ask many things to her mother. Lalo pa at masydong abala ang ina niya dahil sa kagustuhan nitong ibigay ang pangangailangan niya. Her mother is very responsible but because she's a single a mother, minsan ang oras nito ay napupunta lahat sa trabaho nito.

Ang alam ko ay may mga properties din si mommy na ipinamana sa kanya ng mga magulang niya. Only child si mommy at daddy sa pamilya nila. Wala akong pinsan, wala rin akong tito at tita maliban nalang sa mga pinsan nilang malalayo naman. Dumating galing sa trabaho n'ya si daddy saktong maghahapunan kami. Si mommy naman ay kanina pa ring nandito sa bahay. Sabay-sabay kaming kumain ng dinner. Nagkaroon ng usual topic. My parents ask about school.

“Nope. I don’t have a husband. I’m a single mom, Floryn. Kaya hindi ko maiwan-iwan ang anak ko ng matagal.” She nodded. “That must be so tough. But the father gives child support, right?” Muli akong umiling at mahinang natawa. “Tinaguyod ko nang mag-isa ang anak ko na walang tulong mula sa kanyang ama. His father doesn’t even know he existed or his existence is just a product of fantasy and desperation.”

I knew they were hungry because Kheimer had been complaining about being hungry for a while. It’s tough. Of course, I’m taking care of two of them. It’s good that there aren’t many patients outside, so I can keep an eye on them. Yeah, I feel sorry for them, especially their mom, who’s raising them alone. Maybe she’s in a really tough situation now because she’s the only one supporting the kids. If only I could be their father for a while, I would do everything to make them feel love and support, if only I could be…

Because of that girl. So I just chose to leave and let them be. And in the five years that it’s only me and my son have been together, I can say that I have become a strong woman. Strong single mom. At first I thought I couldn’t do it alone. Akala ko hindi ko kakayanin na ako lang mag-isa ang bubuhay sa amin ng anak ko. But I was wrong. I can do it. I can raise my child alone. Kaya ko palang maging matatag kahit wala akong kakampi at nahihingian ng tulong. I thought nang una magiging kawawa lang ang anak ko kung lalaki siya nang walang kinikilalang ama. But nah! Just like me, strong din ang anak ko. And he is my source of strength whenever I feel weak and want to give up.

pang-aalo ni Jewel nang nagkwento ako sa nangyari kanina. "Si mama kasi ayaw tanggapin ang totoo. Ayos naman sa akin na kaming dalawa lang, hindi ko naman hinangad na ipagsiksikan ang sarili sa aking ama," malungkot kong sagot. Kahit nakakasakal na si mama ay pilit ko pa ring inintindi dahil mahirap maging single parent. Lumaki akong walang nakasanayang katulong kaya lahat ng gawaing bahay ay alam ko, mula sa paglalaba, paglilinis pati pagluto ay pinag-aralan ko na rin.

May tatlo siyang mabait at mapagmahal na anak wala siyang hihilingin kundi ang makasama sila habang buhay. Oo, mahirap maging single mom, pero mas mabuti na iyon kaysa magkaroon ng walang kwentang asawa. Simple pamumuhay at walang ibang pinoproblema. Napakarami ng kwento ng domestic violence sa internet, at ang ganoong buhay ay sobrang hirap. Mabilis lumipas ang masayang oras, at dumilim na agad. Pagdating nila sa bahay, sobrang pagod ang tatlong bata kaya’t hindi na nakaligo, sabay-sabay silang bumagsak sa kama at agad na nakatulog ng mahimbing

"Ow! I'm sorry to hear that, Tali. Sorry din sa pagtatanong, h-hindi ko na ata dapat—" "O-ok lang po, Madam pitong taon na rin naman po iyon at ok naman na po ang buhay namin ng anak ko," sabi niya. "Well, I'm proud of you, Tali. Iba kasi ang paghanga ko sa mga single mother dahil kinakaya nila lahat para sa kanilang anak without the help of the father that should be there to provide the family needs." Bumuntong-hininga ito. "I'm sorry ulit, mukhang naungkat ko pa ang nakaraan mo. Sige na, pwede ka nang umuwi dahil baka hinihintay ka na ng anak mo," nakangiting sambit nito.

Sampung minuto ang nakalipas, nasa top floor na siya, bitbit ang ilang gamit. Maganda naman ang takbo ng kumpanya na pinapasukan niya, maganda rin ang schedule para sa isang single working mother na kagaya niya na mag-isang kumakayod para itaguyod at bigyan ng magandang buhay ang anak niya. Hindi niya kayang mabigyan ng buo at masayang pamilya ang anak niya kaya sa pagmamahal at materyal na bagay na lamang siya bumabawi rito.